จดหมายถึงครู ๑๗.ตุลาคม ๒๕๕๔ เวลา ๒๒     กราบสวัสดีค่ะครู เมื่อคืนแวะไปนอนกับพ่อแม่ ออกมาช้าอยู่ ขับถึงที่ทำงานแปดโมงกว่า โชคดีที่ไม่สาย เช้าค้นข้อมูลยาบ่ายสรุป แบบช่วยกันทำกับพี่ๆค่ะ เพราะเป็นข้อมูลด่วนที่ต้องเร่งส่งรายงานที่ตั้งใจว่าจะเขียนเลยยังไม่ได้ถูกหยิบขึ้นมาเลย (ศีลข้อ๔ด่างพร้อย). มีงานด่วนพี่ๆขอให้ทำคือ ยาทาแก้เท้าติดเชื้อ มานึกๆว่า “ทำเจลล้างมือล้างเท้าได้” ตรวจสอบวัสดุอุปกรณ์น่าจะทำเป็นงานจิตอาสา ทำแจกช่วงน้ำท่วมได้ไม่ยาก ของที่ยังไม่มีกรมพร้อมจะสนับสนุน  กว่าจะเรียบร้อยก็เลิกงาน รอครูมาหาที่ทำงานเข้าใจผิดว่านัดครูที่ทำงาน เพราะเผลอพูดไปว่า “เจอกันที่บ้านนะคะ” (ศีลข้อ ๕ ด่างพร้อย) ทั้งที่ตอนแรกครูบอกว่าจะมาหาที่ทำงาน ดีที่โทรถามก่อน มาถึงบ้านแล้วก็ส่ง SMS แจ้งครู แวะไปทานข้าวเย็นกับครู ทานอย่างเร็วครูเตือนสติว่า “เติมข้าวก่อนพี่แค่ทานหมดก่อน มันไม่เจริญสติไปด้วยนะเนี๊ย”(ศีลข้อ๕ด่างพร้อย) วันนี้ติ๋วแปลกๆหิวบ่อยๆ ทั้งวันทั้งข้างในก็พยายามท่องอิติปิโส ถ้าอยู่คนเดียวจะสวดเสียงดัง แต่ถ้าอยู่กับคนอื่นจะสวดในใจ ทานเสร็จพาครูไปทำธุระที่เซ็นทรัลเดินนานๆเป็นอาการเหนื่อยง่วง ๆทั้งที่พึ่งสามทุ่ม คิดในใจว่า “อาจจะโดนพลังงานอะไร”. แต่อืมครูคงจะโดนหนักกว่า “ อดทนเอานะ “ ประมาณสามทุ่มเข้าบ้านจัดแจงทำความสะอาดห้องพระให้ครูนอน รู้สึกดีที่ได้รับใช้ทำอะไรให้ครูบ้างค่ะ ข้างในก็สวดภาวนาไปทำไปอาการเหนื่อยง่าวงๆตั้งแต่ที่ห้างดีขึ้น แต่รู้สึกหิวจึงหยิบสาหร่ายมาทาน ข้้างนอกบ้าน ใจคิด ครูรู้คงอยากจะเขกหัว รู้ทั้งรู้ว่่าท้องอิ่มแต่ก็อยาก ครูอาบน้ำเสร็จจึงเเซวว่า “หิวเหรอติ๋ว กายหิวรึใจหิว”. “ใจค่ะ”. ปกติเย็นติ๋วไม่ค่อยทานอะไร แต่วันนี้กินทั้งวันเบียดเบียนร่างกาย ศีลข้อ๑ด่างพร้อย วันนี้ดีใจที่ได้ดูแลครูค่ะ ได้รับใช้ตอบแทนบ้างก็รู้สึกดี