สักวา วินาที ที่เคลื่อนผ่าน
แสนเนิ่นนาน ดั่งคลานไป ไร้ความหวัง
เท้าก็เจ็บ เล็บก็เปื่อย ปวดเมื่อยจัง
ไร้พลัง ทั้งจิตใจ ไม่ผ่อนคลาย
น้ำรายรอบ ตอบได้ไหม เมื่อไหร่ลด
พื้นแห้งสด หมดทุกข์โศก โรคเลือนหาย
ขอบพระคุณ ทุกถ้อยคำ กำลังใจ
ที่ห่วงใย มอบให้กัน ฉันญาติเอย
หมอสุข


ก็พยายามให้เฉียดๆเข้ามาใกล้เรื่องผิวหนัง ก็เลยได้ "เล็บก็เปื่อย" ไงครับ
หมอสุข
ต้องทุกข์ทนอกไหม้ภัยใหญ่หลวง
เจ็บในทรวงหน่วงหนักสุดผลักใส
น้ำเจิ่งนองไปทั่วหล้าพาหม่นใจ
พี่น้องไทยไม่ทิ้งกันปันสิ่งมี
นงนาท สนธิสุวรรณ
7 ตุลาคม 2554
ล้านคนอ่วมอกไหม้จนไส้ขม
อ่างทองอยุธยาคราระทม
สิงห์บุรีจ่อมจมด้วยน้ำตา
ลพบุรีนครสวรรค์ขวัญผวา
ธารน้ำใจไหลลื่นชื่นชีวา
ร่วมพลังฟันฝ่าวิกฤตเอย
ธรรมทิพย์
๑๘ ต.ค.๕๔
"สักวา.....หน้าน้ำลำบากยิ่ง
ทุกข์เสียจริง"หมอสุข" ยิ่งทุกข์หลาย
เท้าก็เจ็บเล็บก็เปื่อย เมื่อยตาลาย
ตอบไม่ได้ว่าน้ำจะหดลดเมื่อไหร่
ที่แน่แน่"นวนคร"นอนจมน้ำ
หลายจังหวัดช้ำน้ำตาตกอกหมองไหม้
เราชาวใต้ไม่อยู่เฉยรวมน้ำใจ
ซับน้ำตาพี่น้องไทยห่วงใยเอย "
หมอสุข