ธารธาราวิปริตวิกฤตหนัก อ่วมกระอักท่วมท้นจนเกินแก้ เจ้าพระยาผูกพันกลับผันแปร ทุกชีวิตพ่ายแพ้แก่สายชล

 

 

 

 

 

 

     ธารน้ำฝนบนดอยทะยอยไหล

     มิอาจเก็บกักไว้ได้เต็มที่

     แมกไม้เคยหยั่งรากอยู่มากมี

     ไม่พอซับนทีได้เหมือนเดิม

 

 

     ธารน้ำป่าพุ่งพ้นหลากล้นผ่าน

     สู่ปิงวังยมน่านประสานเสริม

     ครั้นสายฝนจากฟ้าตกมาเติม

     มวลน้ำเริ่มวนหมุนอย่างรุนแรง

 

 

     ธารน้ำเชี่ยวเกรี้ยวกราดไหลกวาดล้าง

     ล้มทุกอย่างให้ลอยเลื่อนเหมือนกลั่นแกล้ง

     ทั้งบ้านเรือนไร่นาราคาแพง

     ไม่เหลือแหล่งดินใดไว้ดูแล

 

 

     ธารธาราวิปริตวิกฤตหนัก

     อ่วมกระอักท่วมท้นจนเกินแก้

     เจ้าพระยาเคยผูกพันกลับผันแปร

     ทุกชีวิตพ่ายแพ้แก่สายชล

 

 

     ธารน้ำตาท่วมใจพูดไม่ออก

     มิอาจบอกอธิบายให้เหตุผล

     มืดแปดด้านสิ้นสุขกันทุกคน

     เศร้าสับสนบอบช้ำสุดลำเค็ญ

 

 

     ธารน้ำใจไหลสู่ผู้เดือดร้อน

     คือวงจรที่เรียนรู้อยู่ไม่เว้น

     บทเรียนเก่าเรามี เราเคยเป็น

     คงพอเห็นทางแก้ และป้องกัน

 

 

 

 

 

 

สันติสุข สันติศาสนสุข !

----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------