น้ำท่วมปีนี้
ท่าเรือ ปีนี้น้ำก็ท่วมอีก ยังไม่ครบปีเลยนะจากปีที่แล้วน้ำท่วมท่าเรือ เมื่อ 18 ตุลา 2553 ปีนี้ น้ำมาตั้งแต่เดือนกันยายน รอบแรกก็เล่นงานเราเมื่อช่วงต้นเดือน แล้วก็ลงไปให้เราดีใจว่าน้ำคงจาไม่ท่วม แต่แล้วเมื่อ 25 กันยา ก็ขึ้นมาใหม่และขึ้นมาเรื่อยๆจนบัดนี้ ยังไม่ลดเลยแล้วก็ไม่รู้ว่าจะลดลงเมื่อไหร่ น้ำปีนี้ก็เล่นงานพวกเราย่ำแย่ เพื่อนๆหลายโรงพยาบาลน้ำเข้าไปเยี่ยมเยียนหมด...ต้องย้ายคนไข้ไปรักษาตัวที่อื่น .....เราก็รู้สึกว่าแย่ด้วยนะ การเดินทางลำบากมาก เส้นทางที่ใช้เดินทางถูกตัดขาดด้วยน้ำ เพื่อนร่วมงาน น้องๆบ้านน้ำท่วมจนอยู่ไม่ได้ต้องอพยพหนี ทุกทุกข์ที่เกิดขึ้น ไม่ว่า บ้านน้ำไม่ท่วมแต่เดินทางไม่ได้ บ้านน้ำท่วมแต่ยังพออยู่ได้ บ้านน้ำท่วมอยู่ไม่ได้ บ้านน้ำท่วมเก็บของหนีไม่ทัน สารพัดทุกข์ที่เกิดขึ้น รู้สึกแย่มากๆเลย ไปเยี่ยมเยียนเจ้าหน้าที่โรงพยาบาลท่านหนึ่ง คนเก่าแก่ของโรงพยาบาล เราไปกันสามคน ขับรถจากรพ.ไปทางสี่แยกบ้านหมอ น้ำมีตลอดเส้นทาง ถนนโพธิ์พระยา- ท่าเรือ มีคันดินกั้นน้ำ แต่น้ำก็เสมอคันดินที่กั้นเพราะเมื่อเช้าคันดินก็ทลายลง น้ำมากสูงประมาณครึ่งรถปิคอัพ ตอนบ่ายเขากำลังกู้ทางกันเอารถแมคโครมาขุดดินกั้น... ไม่รู้ว่าจะทนแรงน้ำได้แค่ไหน เดินทางตอนนี้ลุ้นระทึกทุกวัน จะไปรอดไหมเนี่ย... เราขับรถเข้ามาที่ บริษัทพรอสแพต เขาให้รถชาวบ้านแถวนั้นเข้ามาจอดได้ เข้ามาก็ขับเลยมาทางโรงสีข้าว จอดรถแล้วเดินสะพาน น้ำลึกประมาณ 1 เมตร แรง เราเดินไปได้ครึ่งทางรู้สึกว่าสะพานมันสั่นมาก เดินไม่ไหวแล้ว...พี่เขาต้องเอาเรือมารับ ไม่ได้พายนะแต่เขาจูงเรือมารับ ลุยน้ำออกมา น้ำแรงมากๆ น้ำล้อมรอบบ้านหมด เหลืออีกประมาณคืบน้ำก็ถึงหน้าต่าง เห็นแล้วเราเองรู้สึกแย่เลย.... แต่น้องบางคนก็อยู่บ้านไม่ได้ต้องอพยพกันมาอยู่ข้างถนน โรงพยาบาลก็จัดที่พักให้...ทั้งเจ้าหน้าที่เองและก็ชาวบ้านด้วย คนไข้บางคนจำหน่าย หายแล้วแต่ก็กลับบ้านไม่ได้ ก็ต้องอยู่ก่อน..พวกเราพยายามอย่างยิ่งที่จะรักษาโรงพยาบาลให้รอดจากน้ำ เพื่อให้บริการได้...คนเจ็บป่วยช่วงนี้ลำบากมาก มาโรงพยาบาลก็ลำบาก ซึ่งบางโรงพยาบาลก็ไม่สามารถให้บริการได้ เราเองจะส่งคนไข้ทีก็กว่าจะฝ่าสายน้ำไปได้ หรือจะไปรับคนไข้ทีก็ลำบาก โชคดีที่ได้รถทหารเข้ามาช่วย แล้วพวกเรา รวมทั้ง รพ.ใกล้เคียงก็ช่วยเหลือกันอย่างเต็มที่....สู้กันต่อไป
