ไม่นานมานี้ยังจำได้ ผมทำสภากาแฟ..โดยใช้คำถามดีๆ แบบ AI ดึงประสบการณ์ของลูกศิษย์ครับ..เราทำเรื่องการเงิน ซึ่งประกอบด้วยต้นทุน รายได้ การบริหารความเสี่ยง..
..
มีลูกศิษย์คนหนึ่งเล่าว่า..ที่โรงพยาบาลของตนนั้น..ฝ่ายการเงิน..ไม่ได้เจอปัญหาอะไรครับ..ไม่มีใครบ่น แต่พยายามปรับปรุงระบบการเบิกจ่ายเงินให้เซลล์ขายยาครับ..(ดีเทลยา)..ปรกติจะราวๆเดือนหนึ่ง..ปรับไปปรับมาเหลือสิบวัน...จำไม่ได้ว่าที่ไหน
....
R2R ไหม..ใช่เลย..ทำไปทำไม...จ่ายตังค์เร็วขึ้น...ก็เสียเปรียบสิ...
.....
ครับ ดูให้ดี..."หลังจากนั้นค่ะ อาจารย์ เราได้รับความร่วมมืออย่างดีจากบริษัทยา..ยาขาด.. นี่ เขาจะหามาให้..อย่างเร็วที่สุด...ค่ะ..ราคาก็ดีค่ะ..เขาดูแลเราเราอย่างดี..เกินกว่างานปรกติเขาซะอีก..มีอะไรดีๆก็จะมาบอกก่อน..เหมือนเราเป็นที่หนึ่งในใจเขาเลย..ดูเหมือนเราจะได้รับความสำคัญเป็นอันดับแรกๆ.."
...
ลดความเสี่ยง..ไหมครับ..ลด..ลดต้นทุนไหม..ลดครับ..
...
..ในทางบริหาร..รายได้ ต้นทุน กับความเสี่ยง..ไปด้วยกัน..ลดต้นทุน จนคนไม่อยากคบด้วย..อันนี้อาจกลายเป็นความเสี่ยงในภายหลังได้...ทางบริหารเราพยายามสร้างสมดุลย์ครับ..ยังไม่พอ..คำว่า "ชื่อเสียง" ก็เป็นทุนสำคัญที่นักบริหารจะคิดถึงครับ...มองเห็นไม่ชัดตอนนี้ครับ...กรณีนี้ มีความเป็นไปได้สูงว่า คนจะเอาไปลือกันในทางที่ดีครับ..ต่อไปโรงพยาบาลจะทำอะไรที่ใหญ่ขึ้น..อาจได้รับความช่วยเหลือ การส่งเสริมที่ดีกว่าครับ...เรียกว่าเป็นการบริหารผู้มีส่วนได้เสีย (Stakeholder Management) ที่ส่งผลให้เกิดชื่อเสียง..ที่เราเรียกว่าแบรนด์บิลดิ้ง (Brand Building) ไปโน่น..
...ถือว่า R2R แบบนี้ ดีมากๆครับ
...
นี่ไงครับ..งานประจำของคุณ อาจธรรมดา...แต่เมื่อทำอาจกลายเป็นสิ่งที่วิเศษที่สุดของคนอื่น..และคุณก็จะได้รับอะไรดีๆ กลับมาทั้งทางตรงและ ทางอ้อม..
...
มารักอะไรที่เราทำอยู่กับประจำเถอะครับ...มันจะส่งผลดีกับเราอย่างคาดไม่ถึงเลยครับ..
....
คุณล่ะ คิดอย่างไร
เป็นอะไรที่เรียบง่ายดีครับ...พี่อุ้มบุญ แต่เกิดผลดีมากๆ..
เป็นตัวอย่างที่ดีตัวอย่างหนึ่งนะครับ
เป็นมุมมองที่น่าทึ่งจังเลยค่ะ แล้วแบบนี้ถ้าทำกันเยอะๆคงจะดี