กร๊วกเป็นนักธุรกิจใหญ่ แต่ในห้วงเศรษฐกิจตกต่ำทั่วโลก
ทำให้กิจการเขาขาดทุน และทรุดอยู่ตลอดเวลา
ทุกวันกร๊วกไม่มีความสุข เครียด ไม่กินเหล้า แต่ชอบเดินคอตก
เดิน เดิน เดิน คิดวนเวียนไปเรื่อยๆอย่างไม่มีทางออก
นาฬิกาเดินวนยังมีประโยชน์ แต่เขามีแต่ความว่างเปล่า
เลยเหมือนหัวกลวงๆ
วันหนึ่งกร๊วก เดินอยู่ริมถนน
ในใจก็คิดว่า ทำไมตนเองจึงโชคร้าย เคราะห์ซ้ำกรรมซัดนัก
ทุกครั้งที่กำลังจะรุ่ง ก็ให้มีอันดวงตก เศรษฐกิจฟุบ ไปทุกที
เดินไปถึงพงหญ้าข้างทาง
กร๊วกเห็นบางอย่างเหมือนลูกมะพร้าวแห้งวางอยู่ในกอหญ้าเตี้ยๆ
เขากำลังจะง้างขาเตะลูกมะพร้าวแบบปลดปล่อยอารมณ์
พลันตาก็เหลือบไปเห็นว่ามันไม่ใช่ลูกมะพร้าวแห้ง
มันเป็นเต่า เต่าตัวใหญ่กำลังนอนนิ่งอยู่ในกอหญ้า
กร๊วกชะโงกดู พลันสายตาก็เหลือบเห็นบนกระดองเต่า
มีอักษรเหมือนรอยสลัก อ่านข้อความได้อย่างชัดเจน
"...จงคิดดี ใต้ท้องข้ามีลายแทงมหาสมบัติ ขอให้เจ้าโชคดี..."
กร็วกเห็นแล้ว เชื่อครึ่งไม่เชื่อครึ่ง "
...ลองดูทีรึ ไม่เห็นจะยุ่งยากอะไร...?
กร๊วกค่อยๆพลิกเต่าหงายขึ้นดู
ที่ใต้ท้องเต่ามีร่องรอยเหมือนลายแทงและตัวหนังสืออยู่จริงๆด้วย
เขารีบหงายท้องเต่าขึ้นด้วยใจระทึก
หรือโชคชะตาจะเข้าข้างเราบ้าง..เขาคิด
เขารีบอ่านข้อความ..............
"....รีบคว่ำข้าลง
ข้าจะได้หลอกคนอื่นต่อไป....."
!!!!!!!
โดนเต่าหลอกจนได้
ขำดีครับ
ได้ฟังเขาเล่าต่อๆกันมาน่ะครับ
ตอนได้ฟังแล้วก็ขำ
สวัสดีค่ะ
อุตส่าห๋ดูก่อนไม่เตะ...
ยังถูกหลอกจนได้...๕๕๕
สวัสดีครับคุณครูลำดวนครับ
เมื่อก่อนนี้ เวลาฟังวิทยุหรืออ่านหนังสือนิตยาสารต่างๆ
สิ่งที่มักจะต้องมีอยู่ด้วยเสมอคือ ขำขัน นิทานสอนใจ เรื่องเล่าชวนค้นคว้า
แต่เดี๋ยวนี้ เหมือนกับไม่ค่อยมีเลยนะครับ
เป็นการลดลงไปของความหลากหลาย
ของวัฒนธรรมในการดำเนินชีวิตอย่างหนึ่งเหมือนกันนะครับ
เรื่องอย่างนี้ มีความสำคัญต่อการมีพลังความบันดาลใจ
เพิ่มโอกาสให้สิ่งดีๆผุดขึ้นในความคิดของผู้คนได้เหมือนกันนะครับ
มีความสุขครับ
สวัสดีครับท่านอาจารย์ดร.ขจิตครับ
อยู่โฮมออฟฟิสครับ...เท่มั๊ย เท่มั๊ย
ผมขึ้นไปเชียงใหม่ จากนั้นก็ลงมาเคลียร์งาน
แล้วก็จะอยู่เป็นวิทยากรดำเนินการเสวนา
เวทีมหกรรมสุขภาพ ของคุณหมอ ดร.นพ.โกมาตร อาทิตย์นี้แหละครับ
แต่ตอนนี้ เหตุจากน้ำท่วมหนักหลายพื้นที่
จึงจำเป็นต้องเลื่อนออกไปเป็นเดือนมกราคม.55
ซึ่งไม่ใช่หัวเราะฮ่า ฮ่า นะครับ แต่หมายถึงปีหน้า ๒๕๕๕ น่ะ
ตอนนี้เลยอยู่โฮมออฟฟิซสิครับ อยู่บ้านครับอยู่บ้าน ที่กทม.พุทธมณฑล สาย ๒
อาจารย์สบายดีนะ ว่าแต่ว่าคิดเทคนิคการสอนให้สนุกที่ไม่ต้องโหนเถาวัลย์หน่อยได้ไหมอาจารย์ !!!!
ตอนนี้ อย่างผมและหลายคนที่ชอบศิลปะการสอนอย่างอาจารย์มากๆนั้น
แค่ลุกยืนตัวเปล่าๆ ...ก็แบกน้ำหนักตัวเองเมื่อยขาแล้วครับ
ต้องสอนให้สนุกโดยโหนเถาวัลย์เป็นทาร์ซานด้วยนี่ เดี้ยงแน่เลย
ดร. ขจิต ฝอยทองที่รัก
ไม่เจอกันตั้งนาน น๊าน นาน สะบายดีบ่
อดีตเคยทำค่าอิงลิชแค้มป์ด้วยกัน
ปัจจุบันท่านเป็นด็อกเตอร์ไปเรียบร้อยโรงเรียนหนองรีประชานิมิตรซะแล้ว
ส่วนข้าเจ้าก็ยังอยู่หม่องเดิม ทำงานก็เครียด คนมังม่ายเข้าจัยเรา เบื่อนิ!!!!!!!!
Alor, je dois travailler et on peut rencontrer un jour si.........
A la prochaine fois,
Rachen J.
ป๊าด ! น่าสงสารคนต่อไป อิ อิ
กร๊วก ๒, ๓, ๔, ...
อย่างน้อย ผมก็เข้ามาอ่านนี่ ... ขอเป็นกร๊วก ๙๙ เพราะเลขกำลังสวย ;)...
ขอบคุณครับท่านพี่ ;)...
สวัสดีครับ เฒ่า Rachen J.
ขอทักทายนำแหน่ ได้บ่ ตอนนี้อยู่หม่องได๋ล่ะเฒ่า
คือแม่นเสี่ยวเพิ่น ดร.ขจิตบ่ ซั่นก่ะเก่งกันหลายแท้เน๊าะ
ขอบใจหลายเด้อที่เข้ามายามและโสกัน
ฮักแพง ....บ๊ะ ม่วนขนาด
สวัสดีครับอาจารย์ Wasawat Deemarn ครับ
ที่จริงคนเล่าให้ผมฟังนี่ ก็อยู่เชียงใหม่นั่นละอาจารย์
เขาบอกว่าฟังและเล่าต่อๆกันมา ผมฟังทีแรกก็ขำมาก
มันเป็นมุขที่เล่นกันดื้อๆเลยเชียว
สวัสดีครับคุณครูธรรมทิพย์ครับ
เอามาฝากกันให้ขำเล่น เปลี่ยนอริยาบทกันสักนิดหนึ่งน่ะครับ
เรื่องอย่างนี้นอกจากขำแล้ว ในชีวิตจริงก็เคยเล่น หรือเจอคนอื่นเล่นเหมือนกันครับ
อย่างเมื่อก่อนนี้ ไปเที่ยวตามถ้ำและน้ำตก พอไปเจอก้อนหินขนาดใหญ่
แล้วเจอคนเขียนบนก้อนหินขนาดมหึมานั้นว่า 'อย่ายกเล่น' แค่นี้ก็ขำก๊ากเลยละครับ
อ่านแล้วอยากกินแกงเต่า จังเลยครับ
จ๊าก ก ก ก ก ก ก ....
มุขท่านอาจารย์โสภณนี่
เล่นเอาผมได้หัวเราะแทบหงายหลังตกเก้าอี้เลยละครับ
ดูเหมือน อาจารย์เข้มวิชาการ
ที่จริงมีอารมณ์ดีด้วยนะคะ :-)
บ้านที่เชียงใหม่ สันป่าตอง ปลอดจากน้ำท่วมไหมคะ
...
เพราะกร๊วกเดินคอตก เลยเจอเต่า
ถ้าเดินคอตั้ง อาจสะดุดเต่าล้ม
เดินมองทางอย่างมีเป้าหมาย คงไม่หยิบเต่ามาดูให้เสียเวลา
เรียน อาจารย์..
อ่านแล้ว นึกถึงเรื่อง "ผีสามตัว" ครับ :)
สวัสดีครับอาจารย์หมอปัทมาครับ
แถวสันป่าตอง...เคยถามชาวบ้านดู เขาบอกว่ายังไม่เคยมีน้ำท่วมมากๆ
แต่หน้าแล้ง ร้อนแล้งจนน้ำตามคลองและบ่อที่ขุดไว้แห้งนี่ เจออยู่เรื่อยครับ
บางปีต้องขอน้ำจากคลองชลประทานทดเข้าไปในบ่อเพื่อช่วยปลาในบ่อเลยละครับ
เข้าใจว่ากร๊วกหลังจากเจออย่างนี้กับตัวเองแล้ว คงจะยิ่งเห็นสีสันในชีวิต
และได้ความรื่นรมย์จากโกรอบข้างได้มากกว่าเดิมอีก แม้จะไม่ค่อยมีโชคกับเขาเลย
แรกเลย ก็คงจะได้บทเรียนอย่างที่คุณหมอว่านะครับ เดินไปสู่เป้าหมายที่มี
อย่าไปว่อกแว่กเสียเวลา
หรืออีกทางหนึ่ง พอเจออย่างนี้เข้า ก็คงจะได้หัวเราะ
จากความท้อแท้ ก็กลายเป็นได้ขำกับตัวเอง
หรืออีกทางหนึ่ง หลังจากปั๊ดโธ่กับตนเองแล้ว
ก็คงเกิดความคิด ได้โอกาสแสดงน้ำใจเอาเต่าไปปล่อยในแหล่งน้ำ
แล้วก็ได้อธิษฐานจิต ได้ความสบายอกสบายใจนะครับ
สวัสดีครับคุณช้างน้อยมอมแมมครับ
ทำให้อยากเอามาเล่าอีกเลยหนาเนี่ย
สวัสดีครับอาจารย์ดร.ขจิตครับ