วันพุธที่ 5 ตุลาคม 2554

 

ผมค้นพบว่า...ธรรมชาติช่วยเยียวยาชีวิต

ถึงแม้จะลงโทษเราบ้าง...เหมือนน้ำท่วมในตอนนี้

แต่ก็คือ...การเดินทางที่จะเรียนรู้ชีวิตและโลก

เพื่อการเข้าใจสิ่งที่เลวร้าย และแง่งามที่จะเกิดขึ้นพร้อม ๆ กัน

เป็นกลไกแห่งความสมดุลจักรวาล

 

เมื่อผมย้อนมากลับคิดชีวิตเมื่อวาน

วันที่เหงาและเบื่อ...http://www.gotoknow.org/blog/adirek12/463701

เป็นอีกบทเรียนที่ผมจะก้าวข้ามสู่บทเรียนใหม่ ๆ ต่อไป

ที่จะทดสอบชีวิต กับการมีสติของตนเอง

 

และเมื่อผมเขียนบันทึกชิ้นนี้เสร็จ

ผมจะเดินทางไปที่คณะแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยขอนแก่น

เพื่อร่วมงาน R2R : ขยายคุณค่างานประจำ

ผมมีโอกาสที่จะได้เล่าถึงชีวิต และถนนการเดินทาง R2R ของหมออนามัยคนหนึ่ง

กับอาจารย์ แพทย์ นักวิจัย และทีมสุขภาพ ในภาคอีสาน

ผมหวังว่า...ผมคงมีประโยชน์บ้างนะครับ

 

...........................

 

(ผมขับรถมาทำงาน...น้ำเริ่มท่วมถนน...ท้องนา...ไร่อ้อย

เห็นคุณยาย (แก่มากแล้วนะ) แช่น้ำข้างสะพาน... ยกสะดุ้งได้ปลาเล็กปลาน้อยพอแกง และแบ่งลูกหลาน...)

 

 

 

(ข้างบ้านคนไข้...กำลังย้อมผ้าฝ้ายด้วยหมาก "ชาตี"  ผมเลยขอเข้าไปดู...ย้อมแล้วสีเหลืองน้ำตาลตามธรรมชาติสวยงามเหลือเกิน)

 

 

 

 

 

("...เสียเวลาไปการวิตก...เท่ากับว่าเวลาที่จะใช้ชีวิตลดลง...")