สวัสดีค่ะ

...เห็นภาพความยากลำบากของผู้คนแล้วก็นึกถึงการต่อสู้ชีวิตของบรรพบุรุษ...คิดถึงแม่...ชีวิตคือการต่อสู้ และตามมาด้วยผู้กล้าและการค้นพบ...แม่เคยเล่าให้ฟังว่าตอนแม่เด็กๆสายน้ำที่ไหลผ่านหน้าบ้านเวลาหน้าน้ำจะเชี่ยวกราก...ไหลปร๊าดๆรวดเร็วและน่ากลัวมาก...แต่ตอนนี้มีเขื่อนก็ทำให้น้ำไหลช้าและน้อยลง...คลองดังกล่าวมองลอดไม้กระดานลึกลงไปเห็นมีน้ำสีดินแดงขุ่นๆไหลนิ่งอยู่...คลองนี้ขุดตั้งแต่แม่เด็กๆไว้รองรับน้ำจากแม่น้ำน่าน ในยามหน้าน้ำหรือที่เรียกว่าฤดูน้ำหลากเพื่อไม่ให้ท่วมบ้านเรือน...ช่วงนี้ที่บ้านน้ำยังไม่ท่วมเพราะบริเวณนั้นเป็นเนินสูง...แต่เจดีย์บรรจุอัฐิแม่ที่วัดน้ำท่วมเพราะเป็นที่ต่ำ...กลับไปก็ต้องปรับปรุงซ่อมแซมและแก้ปัญหากัน...ชีวิตคือการต่อสู้กับธรรมชาติที่อยู่รอบๆตัวเรามาช้านานแล้ว...