ก้อ...คิดว่าความรู้สึกนั้น

เป็นเพราะความผูกพัน...จึงหวั่นไหว

เพราะเธอ...คือคนที่เข้าใจ

และคอยให้ความห่วงใย..เสมอมา

 

..แต่...เมื่อเธอห่างไกล..

ในหัวใจ...รู้สึกเจ็บปวดนักหนา

จึงได้รู้....ในทุกนาทีที่ผ่านมา

...เธอมีค่าเท่าทั้งหมดของหัวใจ...

 

..ฉันจะทำอย่างไรดี..

คำๆนี้...ที่ฉันซุกซ่อนมันไว้

เพิ่งค้นพบ..ก็ยากจะลบออกจากใจ

และมันก็สายเกินไป...ที่จะมอบให้เธอ

 

..เธอจะโกรธฉันไหม...

ถ้าจะพูดออกไป...ว่ารักเธอเสมอ

ขอเพียงได้พูดคำนี้...กับเธอ

แล้วจะไม่ได้เจอ..ตลอดกาล...ฉันก็ยอม

                                                             กิ่งไผ่...ใบหลิว