ค่ำคืนที่ฝนพราย ฉันสบายในเตียงอุ่น
กับคนไร้เจือจุน ไม่อาจหนุนหลับใจกาย
คืนนี้ที่เหน็บหนาว แม้ดาวพราวสุกไสว
แสนคนแทบขาดใจ อยู่แดนไกลไร้นิทรา
น้ำท่วมคะนองฤทธิ์ บีบพิชิตให้อัปรา
สองมือที่ว่างหนา ไม่อาจพาให้พ้นภัย
จะมีสิ่งใดหนอ ที่ร้องขอให้ปลอดภัย
นอกจากบุญนี้ไซร้ ให้พี่น้องไทยปลอดภัยเทอญ
ข้าวหอม
4 ตุลาคม 54
ที่มา : รูปภาพจากอินเตอร์เน็ท
เป็นบทกลอนที่แสดงความเอื้ออาทรได้อบอุ่นจังคะ อาจารย์
ขอบพระคุณมากค่ะ สำหรับทุกๆ response ค่ะ ^/l\^