ขอกำลังใจให้พวกเราบ้างนะครับ....
จากบันทึก คุณค่าของงานเขียน... ซึ่งเขียนไว้ตั้งแต่ปี 2549 ทำให้ได้ทบทวนและย้อนอดีตความคิดและทิศทางที่พวกเราได้วางเป้าหมายในการพัฒนา "คน" ไว้ ซึ่งไม่ใช่เรื่องบังเอิญ แต่เป็นแนวคิดในขณะนั้นว่าขีดความสามารถของนักส่งเสริมการเกษตรของสำนักงานเกษตรจังหวัดกำแพงเพชรนั้น เรามีเป้าหมายที่ชัดเจนว่า...เราจะเดินไปทางไหน ยืนยันได้จากภาพสามเหลี่ยมนี้
แนวคิดการจัดการความรู้ เป้าหมายในการพัฒนา "คน" ภาพนี้ เราได้ร่วมกันคิด วิเคราะห์และออกแบบ หากจำไม่ผิดเขียนขึ้นเมื่อวันที่ 30 พฤศจิกายน 2548 ผมเป็นคนยกร่างขึ้นก่อนแล้วค่อยๆ ปรับแต่ ต่อเติม และเราได้ใช้ภาพนี้แลกเปลี่ยนกับผู้มาร่วมงาน "มหกรรมการจัดการความรู้แห่งชาติ ครั้งที่ 2" ที่โรงแรมมิราเคิลฯ กทม. เมื่อ วันที่ 1- 2 ธันวาคม 2548
สมัยนั้น R2R น่าจะมีคนพูดถึงบ้างแล้วละ แต่เราก็ได้กำหนดแนวทางของเราไว้ตามที่เราเข้าใจ ผมยังไม่คุ้นกับคำว่า R2R แต่มาถึงวันนี้ ต้องยอมรับว่าเป็นเป้าหมายเดียวกันกับที่เราต้องพัฒนาไปให้ได้...ขอใช้คำว่า R2R ได้แล้วนะครับ
ผ่านมา 5-6 ปี ตั้งแต่กำหนดแนวคิดนี้ไว้...ตอนนี้เราเริ่มเห็นการวิจัยในงานประจำขึ้นมาบ้างแล้ว ช่างเป็นเรื่องที่น่ายินดี มีตัวอย่างการปฏิบัติจริงของนักส่งเสริมการเกษตรที่ได้แก้ปัญหาและพัฒนาการทำงานด้วยตัวเอง บ้างแล้วดังกรณีของคุณสวัลย์ ขาวทอง ที่ผมได้เขียนบันทึกไว้ เมื่อผมเป็นพ่อสื่อ และ เมื่อเกษตรกรเป็นนักวิจัย
และเป็นหนึ่งในเนื้อหาที่ มสธ. ได้บันทึกเพื่อจัดทำวีดีทัศน์เพื่อการศึกษาในบันทึกนี้ รวมพลคนรักมัน..ฯ (เมื่อผมเป็นพ่อสื่อ ภาค 2) และ รวมพลคนรักมัน..ฯ (สรุปบทเรียนร่วมกัน) เนื้อหาอาจมีข้อขัดข้อง จึงได้นำมาไว้ที่บันทึกนี้ ภาพที่ใช้สื่อสาร จากงาน...สู่การวิจัย(R2R)......ในส่วนของกิจกรรมที่ได้ทำในภาคสนามตามแนวคิดสามเหลี่ยมข้างบน...
ตอนนี้ภาพการทำงานพัฒนา "คน" ของเราได้ฉายภาพชัดแล้ว ในฐานะของคนที่ทำบทบาทของคุณอำนวย..ที่มีแต่ใจเท่านั้นที่ยังไม่ท้อถอย มุ่งมั่นที่จะต่อยอดงานพัฒนาสู้เป้าหมายที่วางไว้ แม้จะเป็นคนเล็กๆ แต่พวกเราก็มีหลายๆ คนที่เห็นเหมือนกัน มีทั้งพี่ ทั้งเพื่อน และน้อง ที่พร้อมที่จะขับเคลื่อนฝันอันยิ่งใหญ่นี้ไปให้ถึงฝั่งฝัน ยกระดับขีดความสามารถของ "คน" เพื่อไปพัฒนางานอันเป็นที่รักของเราให้ได้ เท่าที่กำลังจะเราจะสู้ไหว...
ขอกำลังใจให้พวกเราบ้างนะครับ....
บันทึกมาเพื่อการ ลปรร. ครับ
สิงห์ป่าสัก 16 กันยายน 2554

คนส่วนมากมักมองเรื่องวิจัยในสายตาวงแคบที่จำกัดเพียงว่าเป็นผลงานทางวิชาการ แต่จริงๆ แล้วกระบวนการวิจัยนั้นมันแฝงฝังเข้าไปในวิธีการคิดของเราอยู่ทุกขณะจริง...
กะปุ๋มเชื่อว่าพี่ยุทธมองเห็นเช่นนั้นเช่นเดียวกันเมื่อได้อ่านในบันทึกนี้ที่สุดแล้วของการทำ R2R คือ ความดีความงามของชีวิต...ที่เกิดมาใคร่ครวญ...ทบทวน และหาคำตอบ พร้อม analy ออกมา...สู่การนำมาใช้ในชีวิตเมื่อเจอปัญหาที่คล้ายๆ กันหรืออาจนำไปขยายผล...
หากน้อมใจลงดูจริงๆ...วิจัยคือ ความยิ่งใหญ่ในโลกทางปัญญา...เพราะนี่คือ การสร้างความรู้...นั่นเอง
สู้ๆ...ค่ะ...
...
สวัสดีครับ
ผมตามมาชื่นชมและให้กำลังใจ
พี่กำลังได้ทำงานที่มีความสุขแล้วหละครับ
จากการเขียนบันทึกของพี่
ผมมองเห็นความสุข
พี่กำลังมองสิ่งที่เกิดขึ้นรอบ ๆ ตัวพี่
เป็นงานที่สร้างความรู้
เปลี่ยนความเคยชิน...ให้กลายเป็นความไม่เคยชิน
และไม่ธรรมดา
ขอบคุณครับ