มือท่วมหัวยกกราบไหว้วอนขอพร...
ภัยธรรมชาติเป็นสิ่งน่ากลัว... ภัยธรรมชาติคือสิ่งที่ไม่คาดคิด... และภัยธรรมชาติพร้อมทำลายล้างได้ทุกเมื่อ... ทันทีที่มันมา... หายนะย่อมเกิดแก่มวนลมนุษย์... เฉกเช่นเหตุการณ์ เมื่อกลางดึกของคืนวันที่ 9 ก.ย.54 ที่เกิดขึ้นที่ ตำบลน้ำไผ่ อำเภอน้ำปาด จังหวัดอุตรดิตถ์ เป็นเหตุให้มีผู้เสียหาย และเสียชีวิตจำนวนไม่น้อย...ผู้เขียนจึงอดไม่ได้ที่จะเขียนกลอนวินวอนธรรมชาติช่วยปราณีมนุษย์บ้าง....
หยดน้ำตาโคลนถล่มที่น้ำปาด
ภัยธรรมชาติทำพี่น้องไทยเสียหาย
ทั้งไร่นาที่อยู่กินสูญหายไป
บ้างก็ตายไร้ร่างหาไม่เจอ...
เห็นภาพข่าววิทยุโทรทัศน์
เป็นภาพชัดภัยน้ำป่านำเสนอ
มากลางดึกคนหลับไหลใช่เผลอเลอ
ดั่งละเมอน้ำพัดสิ้นหินดินโคลน...
ทั้งรถราม้าช้างโรงเรือนใหญ่
ต้องสิ้นไปเพียงค่ำคืนเพราะน้ำฝน
ธรรมชาติเจ้าใยไม่ปราณีคน
ให้ทุกข์ทนหมดสิ้นเนื้อประดาตัว...
อีกกี่ครั้งอีกกี่หนสมใจเจ้า
กี่คราวเล่าเจ้าจะสิ้นความผันผัว
อีกนานไหมเจ้าจะมิทำหมองมัว
มือท่วมหัวยกกราบไหว้วอนขอพร...
ให้เจ้าเลิกราวีเหล่ามนุษย์
ให้ได้สุขได้สมดวงสมร
เอื้อให้อยู่ให้กินด้วยอาทร
ขอไหว้วอนฟ้าดิน..ช่วยเราที...
น่าสงสารมาก บ้านก็พัง แล้วยังหาศพญาติไม่เจออีก
*มาร่วมให้กำลังใจด้วยค่ะ..ตามข่าวด้วยความห่วงใย
*ภัยพิบัติซ้ำซากที่นับวันจะทวีความรุนแรงยิ่งขึ้นทุกที..หากไม่เลิกตัดไม้ทำลายป่า..ไม่เลิกระเบิดหิน ถล่มภูเขา..ไม่เลิกทำลายธรรมชาติมาบำเรอความสุขอย่างละโมบโลภมาก..
น่าเห็นใจมากครับ บ้านเรือนที่อยู่ติดภูเขา และติดแม่น้ำมีความเสี่ยงมาก ในปัจจุบัน
เห็นภาพข่าวแล้ว
รู้สึกว่าชีวิตเปราะบางเหลือเกิน
ทั้งคน สัตว์ ต้นไม้ภูเขา
น่ากลัวมากเลยนะครับ...
สวัสดีครับ คุณNopparat Pongsuk
ยินดีที่แวะมาเยี่ยมเยียนและให้กำลังใจครับ
ธรรมชาตินั้นยามดีก็ดีสุดๆ แต่ยามจะร้ายๆ ก็จะร้ายสุดๆ เช่นนี้แหละครับ...ชาวไร่ชาวนาต้องทำใจ...กับภัยธรรมชาติ...
สงสารเช่นกันครับ
สวัสดีครับ แม่ใหญ่ นาง นงนาท สนธิสุวรรณ
ขอบคุณที่มาร่วมให้กำลังใจผู้เขียน และพี่น้องอุตรดิตถ์ครับ ยิ่งกว่านั้นยังฝากข้อคิดดีๆ ย้ำใจมนุษย์ลืมตัวทั้งหลายด้วยครับ
สาธุ..สาธุ...
สวัสดีครับ คุณ Peter p
ขอบคุณครับสำหรับดอกไม้ และกำลังใจ ถูกต้องเลยครับ ทุกวันนี้บ้านเรือนที่ตั้งอยู่ริมน้ำ กลางภูเขาน่ากลัวจริงๆ ว่าแล้วก็ให้นึกถึงบ้านพ่อแม่ผม.. นั่นนะกลางหุบเขา ริมแม่น้ำจริงๆๆ ครับ
ไว้จะถ่ายรูปมาให้ดูนะครับ รอกลับบ้านอีกหน...
สวัสดีครับ อาจารย์ ดร.โสภณ เปียสนิท ด้วยชีวิตที่เปราะบาง เลยต้องเชิญชวนกันมาสร้างความดีครับ
สวัสดีครับ อาจารย์ ดร.ขจิต ฝอยทอง
ธรรมชาติน่ากลัวจริงๆๆ นานเลยครับไม่ได้ทักทายอาจารย์ สบายดีนะครับ
สวัสดีค่ะ
ขอเป็นกำลังใจให้หนึ่งกำลังใจนะคะ
เชื่อว่าจะต้องผ่านไปได้ค่ะ
ขอบคุณสำหรับบันทึกนี้ค่ะ
-ดูเหมือนจะเงียบหายไปนานเลยทีเดียวนะครับ
-ไปอยู่ที่ไหนมาหรือครับ?
-มนุษย์ทำลายธรรมชาติเอาไว้มาก ตอนนี้คงถึงเวลาที่ธรรมชาติจะเอาคืนบ้างแล้วกระมัง
สวัสดีครับ คุณต้นเฟิร์น
ขอบคุณสำหรับกำลังใจดีๆ ครับ หวังเช่นนั้นเหมือนกันว่า น้ำตาชาวนาทั่วแดนดินถิ่นไทย จะถูกซับด้วยกำลังใจจากคนไทยทุกคน ผ่านพ้นครับ ผ่านพ้น...
สวัสดีครับ คุณKanchana Su. ขอบคุณนะครับที่มาเยี่ยมชมกัน.. ธรรมชาติ.. กำลังไม่ปกติ...เพราะมนุษย์ทำ...
สวัสดีครับ อ.อักขณิช
ห่างหายไปหลาย เพลา จริงๆ ครับ... พอดีผมไปเยี่ยมบ้านบนดอยมา... นะครับ... อีกทั้งเวลาไม่ค่อยมี เลย..ไม่ค่อยได้เขียนไร
อาจารย์ และครอบครัวสบายดีนะครับ ว่าจะแวะไปเยี่ยม ก็ยังไม่มีโอกาสเลย
ธรรมชาติ โหดร้าย แต่มนุษย์โหดร้ายยิ่งกว่า
อย่ามัวแต่โทษธรรมชาติเลย ลองย้อนมาพิจารณาสิ่งที่มนุษย์ทำบ้าง
สิ่งเหล่านี้ ล้วนเป็นผลพวงจากฝีมือมนุษย์ ใช่หรือไม่
สงสารคนที่ไม่รู้เรื่องราว
ไปทำงานที่ไหนเอ่ย..???
ไม่เห็นหลายวันแล้ว..
ได้รับผลกระทบกับน้ำท่วมบ้างรึเปล่า..
ธรรมชาติจัดหนักและนานเกินไปแล้วหนนี้
แต่ขอเพียงมีชีวิตอยู่ต้องสู้กันต่อไป
สวัสดีคีะ