ฝากรอยเท้าเอาไว้ นำกลับไปเพียงภาพถ่าย

   

   เสร็จการ  ว่างกิจจากการเป็นเจ้าภาพจัดงานแสดงมุฑิตาจิตให้กับลูกจ้างกระทรวงสาธารณสุขที่เกษียณอายุราชการในปีนี้ ที่อยุธยา เมื่อ 3 กันยาที่ผ่าน  ขาล่องลงใต้กลับบ้านจึง แวะรายทางให้ผู้ร่วมเดินทางได้มีกำไรในการเดินทาง

 

      จึงชวนกันเข้าเยี่ยมชม ศูนย์ศิลปชีพที่บางไทร  ณ.ที่นี้ผู้เขียนจัดนำชาวบ้านมาศึกษาดูงานหลายครั้ง  หลายคณะ ทุกคณะตอนมาดูมีความกระตือรือร้นที่กลับไปทำ ในสิ่งที่ได้เห็นได้พบ  แต่พอกลับถึงพื้นที่เสียงเหล่านี้ก็เงียบหาย  เป็นภาระหน้าที่ของคนจัดดูงานที่ต้อง เข้าไปต่อยอดจัดการในสิ่งเขาคิด เขาอยากทำ อย่าการดูงานเป็นเพียงการเยี่ยมชม ...

    ฝากรอยเท้าไว้ ได้กลับไปเพียงภาพถ่าย ต้องทำกระบวนการให้ได้ความคิดกลับไปด้วย  แล้วช่วยกันคิดต่อในพื้นที่ งบประมาณส่วนนี้จะได้ไม่สูญเปล่า เหมือนการดูงานที่ผ่านๆมา 

    มาหนนี้ทางศูนย์ฯ มีการปรับปรุงหลายอย่าง ผู้เขียนไม่นั่งรถ ขอเดินชมตามที่เวลาพออำนวย ได้พบเห็นดอกไม้หลายชนิด จึงคิดนำมาฝากไว้ในบันทึก บันทึกนี้เขียนด้วยความรีบ  เพราะรีบเดินทางไปร่วมงาน GotoKnow สัญจรที่ ขอนแก่น  ....

  นักเดินทางหมื่อนลี้คงมีของมาฝากชาวบล๊กเกอร์ต่อไป