เมื่อใดที่มิตรภาพได้ก่อเกิด...ขอให้เฝ้าทะนุถนอมและบำรุงรักษามิตรภาพนั้นไว้ให้เติบโตสวยงามต่อไปตามกาลเวลา
บ่ายแก่ๆของวันหยุดที่ผ่านมา พี่เม่ยเที่ยวเดินรอบบ้านเพื่อตามหา รองเท้าคู่โปรดที่เจ้าสุนัขตัวดีทั้งสองแอบขโมยไปกัดเล่น.....
เดินลัดเลาะริมรั้วหน้าบ้าน...ก็เหลือบไปเห็นต้นชบาสีม่วงที่พี่เม่ยปลูกไว้สองกิ่ง ตอนนี้กิ่งใหญ่สูงประมาณฟุตกว่าๆ กิ่งเล็กก็สูงครึ่งหนึ่งได้
อุ๊ย! น่ารักจัง ต้นเท่านี้เอง..มีดอกมาให้เชยชมตั้งสองดอกแน่ะ
ภาพขยายค่ะ
ทำให้พี่เม่ยนึกโกรธตัวเองอยู่ครามครัน ดูซิไม่ค่อยได้รดน้ำพรวนดินใส่ปุ๋ย ช่างละเลยการดูแลเอาใจใส่จนต้นหญ้าที่ขึ้นแทรกอยู่ข้างๆแทบจะ สูงกว่าชบาต้นนี้ไปแล้ว
ที่มาของต้นชบาต้นนี้ "น้องออง" เพื่อนร่วมงานได้นำกิ่งแก่มาให้ พร้อมๆกับต้นเดซี่ และแววมยุรา (ซึ่งก็มีดอกสวยงามเช่นกันค่ะ) พี่เม่ยก็ปักชำกิ่งไว้ในถุงเล็กๆจนเห็นว่าแตกยอดใหม่แล้วจึงนำไปลงดินไว้บริเวณริมรั้วหน้าบ้าน เพราะอยู่ไกลหูไกลตาไปบ้างทำให้พี่เม่ยหลงลืมใส่ใจ.......
วันนี้...ชบาสีม่วงก็ยังอุตส่าห์ออกดอกสวยงามมาให้ได้เชยชม...จนได้
ต้องขอบคุณชบาสองดอกนี้...ที่ช่วยกระตุ้นเตือนพี่เม่ย
ให้หันมาเอาใจใส่ดูแลชบาน้อยสองต้นนี้บ้างเถอะนะ.....
เจ้าของเขาให้มาด้วยน้ำใจไมตรีอย่าได้ หลงลืม ละเลย คุณค่าแห่งน้ำใจเหล่านี้ไป
เพราะนั่นคือ "มิตรภาพ" ที่ใครๆก็ใฝ่ฝันหา.....
************************
พี่เม่ยเดินวนเวียนรอบบ้านต่อไป แต่คราวนี้มีวัตถุประสงค์ต่างไปจากเดิม พี่เม่ยเดินพิจารณาต้นไม้ ทั้งไม้ดอก ไม้ผลที่กำลังเติบใหญ่ในบ้านของตนเอง....
- นั่นชวนชม ที่ป้ารายกมาทั้งกระถางใบใหญ่ จากห้วยลึก...
- นั่นราตรี และเข็มขาว ที่น้องยกมาทั้งกระถางให้เช่นกัน จากรัตภูมิ...
- นั่นหมากเหลือง ที่น้องเยาว์หอบหิ้วขึ้นรถประจำทางมาจากสงขลา ...
- นั่นกล้วยเล็บมือนาง ใบเตยหอม ชบาแดง กับว่านหางช้างดอกสีขาว(บางคนเรียกพัดนางชี) ที่ลุงอำนวยข้างบ้านให้ลูกบ่าวหิ้วมาตะโกนเรียกให้ไปรับที่หน้าบ้าน...
- นั่น มะพร้าวน้ำหอม กับต้นปรง ที่ลุงสุชาติข้างบ้านอีกเช่นกัน มาลงทุนขุดดินปลูกให้ด้วยตัวเอง...
- นั่น กุหลาบหิน ที่น้าญานำต้นอ่อนมาฝากจากสงขลา...
- นั่น ดอกแก้ว ได้เมล็ดสีแดงสดจากน้าญาเช่นกัน มาเพาะไว้จนได้ต้นกล้าเล็กๆ...
- นั่น ต้นวาสนา ที่น้องเม้ายกมาให้จากบ้านพ่อที่พัทลุง ตอนนี้เริ่มสูงแล้วค่ะ ...
- นั่น ขิงแดงกอใหญ่ อภินันทนาการจากน้องเบิ้ม...
- นั่น ฟ้าทะลายโจร พืชหลายสรรพคุณยา ที่ได้มาด้วยความปรารถนาดีจากพี่ดา...
- นั่น กล้วยหอมฟิลิปปินส์ ของน้องโหม้ยที่คุณพ่อบ้านไปขุดหน่ออ่อนจากใต้ถุนแฟลตประสานใจด้วยตนเอง...
- นั่น แนวเข็มแดง ที่น้องนีแอบถอนตอนเช้าๆ ระหว่างเดินมาทำงานมาให้หลายสิบต้น...
- นั่น พุดซ้อน และ ใบละพัน ที่ป้าตุ๋ยกับป้าดา ยกมาให้ถึงบ้าน..
- นั่น ต้นชะมวง ที่ย่าของเด็กๆเพาะไว้ให้ในกระป๋องเล็กๆ ฝากมาเมื่อครั้งที่เราไปเยี่ยมเยือนหลายเดือนก่อน...
- นั่นต้นมะเหมี่ยว ที่เพาะมาจากเมล็ดที่พวกเราได้ทานกันเมื่อตอนมะเหมี่ยวที่บ้านป้าเล็กกับลุงทัศน์ออกผลเต็มต้น...
- นั่น ต้นมะม่วงเบา ลูกใหญ่ๆกลมๆ ที่เพาะจากเม็ด เมื่อคราวที่เยาว์เอาผลมาฝากให้ทาน...
- นั่นยังมี เม็ดทุเรียน กับเม็ดกระท้อน จากสวนน้าทร กับ สวนน้าตาที่เราจัดการเนื้อไปหมดตั้งนานแล้ว ยังนอนสงบนิ่งอยู่ในกระป๋องเล็กๆ ไม่ยอมแตกยอดออกมาสักที...
ต้นไม้เหล่านี้ คือไมตรีจิต...คือมิตรภาพ...คือความปรารถนาดี ที่เราได้บ่มเพาะร่วมกันมานานหลายปี และจะเติบโตสวยงามต่อไปตามกาลเวลา.....
************************
พี่เม่ยเดินชมต้นไม้รอบๆบ้าน เมื่อทบทวนที่มาแห่งต้นไม้ทั้งหลายแล้ว ก็อดไม่ได้ที่จะต้องยิ้มอย่างมีความสุข...


ชบาชวนชมราตรีมีเข็มขาว
หมากเหลืองพราวเล็บมือนางข้างเตยหอม
ชบาแดงพัดนางชีมีอยู่พร้อม
อีกมะพร้าวน้ำหอมเย็นกล่อมใจ
เห็นต้นปรงก็อยากปลงพวงรัก
กุหลาบหินมาก้านหักลงเสียได้
มองดอกแก้วเป็นแก้วตาหรือแก้วใจ
วาสนาได้ชิดใกล้คงไม่มี
ทั้งขิงแดงฟ้าทะลายโจรร้ายหรือ
แปลกที่ชื่อกล้วยหอมปินส์ต่างถิ่นที่
อีกเข็มแดงข้างพุดซ้อนชะมวงมี
ใบละพันเชียวหรือนี่ดีจริงๆ
ต้นมะเหมี่ยวไม่เหี่ยวแห้งแฝงมะม่วง
ระย้าพวงเกาะเกี่ยวเลี้ยวตามกิ่ง
เม็ดทุเรียนกระท้อนท้อรอแอบอิง
ทุกๆสิ่งฝากจากใจด้วยไมตรี
คงเป็นบ้านที่น่ารัก และอบอุ่นจริงๆ ค่ะ
พี่เม่ย
คฤหาสพี่เม่ย ดูกว้างสุดลูกหูลูกตา นึกถึงบ้านนางเอกในนิยายที่เป็นเจ้าของไร่;)
อย่างนี้ถ้าอยู่ใต้ ต้องถามว่าบ้านพี่น่ะ เนื้อที่กี่ลูกควนคะ;) อิอิ
อยากยกเพลงเกี่ยวกับดอกไม้มาเขียนต่อแต่อ่านกลอนท่าน บวร แล้ว โดน เลย ค่ะ
ทุกครั้งที่อ่านเรื่องพี่เม่ย ได้อารมณ์(ดี) ทุกครั้งไปค่ะ ขอบคุณเช่นกันค่ะ แม้ไม่ได้ดอกไม้เป็นของกำนัล ก็ขออ่าน blog พี่เม่ย แทน;)
เห็นด้วย (กับคุณรัตติยาค่ะ) ว่าแต่พี่เม่ยสนใจ ต้นดอกแค มั๊ย? ค๊ะ อีกหนึ่งมิตรภาพจากผู้เขียนค่ะ เอาเป็นเม็ดดอกแคน๊ะค๊ะ พกพาง่ายค่ะ
"เก็บดอกไม้เรียงร้อยเป็นกลอน
เกี่ยวอักษรเรียงร้อยพร่างพรู
แต่งแต้มสีสันระรื่นหรู
กวีชั้นครู คู่บ้าน G2K"
....โอ..มะลุลี...ร่มนี้....
....กลิ่นดอกโศกชวนชม
....ชลใสดูในน้ำ..เงาดำนั้นเงาใด อ๋อ..ไม้ริมฝั่งชล
แอบมาซึมซับความสุขที่นี่ เมื่อหลายวันก่อนไปรอบเหมางานเกษตร มอ.มาค่ะ ด้วยความที่คิดไม่รอบ…กะว่าจะไปหาซื้อต้นไม้ วันหลังๆ ที่เจ้าของร้านขี้คร้านยกกลับ…จะได้ขายลดราคา ….คิดผิดถนัดค่ะ วันหลังๆ จะมีแต่ต้นใหญ่ ราคาก็ใหญ่ตามไปด้วย…..แต่ก็ได้มา 4 ต้นกลางๆ …..คัดเค้า…..นมแมว……เข็มสร้อยทอง…….ราชาวดี…..ประเภทไม้ไทยดอกหอม….ไว้สักพักให้พวกเขาแข็งแรงจะ….นำไปเพิ่มเป็นไมตรีให้ค่ะ บ้านนี้มีไมตรี….จากแม่เป็นส่วนใหญ่..ปลูกมาให้เสร็จสรรพ์ …… เฟื่องฟ้าหลากสี….ชวนชม…..พุทธชาด…พวงทอง…..เทียนหอม(กำลังใกล้ตาย)…..พวงคราม….กระดังงาสงขลา……พริก….ตะไคร้…..ต้นปรง…..มะลิลา….มะลิซ้อน…..มีหลากลายที่แม่….มอบเป็นมรดกยกให้มาดูแลตั้งแต่คราวที่แม่ไปกรุงเทพฯ…..น่าสงสารที่ทุกต้นไม่ได้รับการดูแลเท่ากัน….เพราะคุณเมตตาจะเวียนดูแลแต่ไม่ไทยดอกหอม “แม้แต่ต้นไม่ยังถูกลำเอียงจากคน”
ชะบาม่วงต้เดียว .. กระตุ้นเตือน ล้วงลึกถึงความคิดที่ละเอียดอ่อนได้ถึงปานนี้ .. ไม่ละเอียดอ่อนจริง ยากนักจะได้อ่านบันทึกแบบนี้ .. แนวนี้ต้องยกให้ พี่เม่ย … หรือใครว่าไม่จริง
เสน่ห์ของ GotoKnow อีกอย่างหนึ่งค่ะ คุณ Handy ทำให้เราค้นพบ "ตัวตน"ของผู้อื่น นอกเหนือไปจากค้นพบตัวเอง
รู้จักพี่เม่ยมานานหลายปี แต่ไม่เคยได้รู้"ลึกซึ้ง"ถึง"ตัวตน"ที่น่าทึ่งของพี่เม่ย เท่ากับระยะเวลาเพียงไม่ถึง 2 ปีที่ตามอ่านมาค่ะ
อบอุ่นกับมิตรภาพของบ้านนี้จังเลยค่ะ เป็นเพราะพี่เม่ยปลูกต้นน้ำใจ ต้นอื่นๆ จึงเบ่งบายเต็มบ้าน
นำดอกไม้มาฝากปลูกไว้ในบันทึกพี่เม่ยอีกต้นค่ะ