สงบจิตคลื่นจึงไม่ถึงจิต แม้ยืนติดทะเลฝันมิปั่นป่วน
คลื่นอารมณ์
มองทะเลหาดทรายแดดฉายส่อง
แสงสีทองทาทาบกับคลื่นถี่
ริ้วน้อยน้อยทยอยหาฝั่งวารี
ตามวิถีธารทองท้องทะเล
รอยอารมณ์ถมใจจนไหวหวั่น
เกิดแล้วพลันคั้นแล้วคลายคล้ายคลื่นเห่
ฝากร่องรอยอารมณ์เข้าถมเท
ใจหันเหลอยหาตามอารมณ์
ใจดวงเดิมเริ่มต้นบนความนิ่ง
คือดวงจริงที่เห็นเป็นปฐม
สว่างดีมีค่าน่าชื่นชม
ล่องลอยลม “เบาบาง” อยู่กลางใจ
ทะเลเดิมอยู่ได้ในความเงียบ
แผ่นผิวเรียบเปรียบแก้วมีแววใส
สะท้อนส่องมองความว่างอยู่ข้างใน
เห็นไกลไกลวิบวับระยับตา
คลื่นอารมณ์โถมใจให้เป็นคลื่น
ชอบก็ชื่นเกลียดก็ชังหวังก็หา
เมื่อลมไหวไกวทะเลทุกเวลา
คลื่นทุกครายินคำเสียงคร่ำครวญ
สงบจิตคลื่นจึงไม่ถึงจิต
แม้ยืนติดทะเลฝันมิปั่นป่วน
หมั่นฝึกตนพ้นนิยามความแปรปรวน
เพื่อย้อนทวนกลับได้ดวงใจเดิม

โสภณ เปียสนิท
39/3 เขาพิทักษ์ หัวหิน ประจวบคีรีขันธ์ 77110

เรียนท่านอจ.ที่เคารพ
- หมอเปิ้น ชอบกลอน ของท่านอจ. แต่งได้ไพเราะมาก
- ให้ เกรด A++ ไปเลย
ขอบใจสำหรับกำลังใจ
นึกถึงสมัยก่อนตอนอ่านกลอนใหม่ๆ
ชอบสุนทรภู่มาก คนอะไรก็ไม่รู้
เขียนเป็นกลอนพูดเป็นกลอน
บางครั้งคำด่าก็ยังเป็นกลอนเสียอีก
ขอบคุณที่ให้มากถึงเอบวกครับ
คุณครูที่ไหนให้คะแนนถึงขนาดนี้เชียว
อารมณ์สุนทรีจัง
ทะเลใจ :)
สำคัญที่ใจ ว่างั้นเถอะ
เห็นคลื่นแล้ว นึกว่า สึนามิ
ขอบคุณ ครับ
พอดีอ่านคำพระมา
ท่านสอนว่า คลื่นน้อยใหญ่ในทะเลเกิดขึ้นแล้วก็หายไป
ลูกใหม่ก็วิ่งเข้ามาแทนอยู่อย่างนี้ เกิดแล้วตาย ตายแล้วเกิด
ไม่สิ้นสุด คนที่ยืนบนฝั่งมองคลื่นโดยไม่เดือดร้อนเพราะคลื่น
พ้นจากคลื่นทะเล พ้นจากคลื่นอารมณ์
ย่อมถึงฝั่ง (ปารคู) หมายถึงผู้หลุดพ้นจากบุญและบาป
เป็นภาพคลื่นยักษ์จริงๆด้วยครับ
แต่ว่าคงไม่ถึงกับสึนามินะครับ
มีแปลงผักทิวทัศน์ในโรงเรียนก็ถ่ายภาพมาฝากกันด้วยครับ
คลื่นทะเล เหหัน พลันกลับหวน
จนปั่นป่วน รวนเร ทะเลคลั่ง
คลื่นทะเล ถาโถม เต็มกำลัง
แต่ก็ยัง น้อยกว่าคลื่น..ทะเลใจ
ขอบคุณมากนะครับ
ที่แวะมาเยือนและให้กำลังใจ
สวัสดีครับ
ใจเหมือนคลื่นตื่นอยู่ไม่รู้หลับ
ซัดโถมทับเค็มคาวฟองขาวใส
คลื่นก็คลั่งใจก็ครวญปั่นป่วนไป
กิเลสล่อก็หลงไหลคล้ายคลื่นลม
กราบเรียนท่าน ผอ. โสภณ เปียสนิท
ดูภาพทะเล และอ่านคำกลอน ของท่าน ผอ. ไพเราะมากค่ะภาพทะเลก็สวยจนไม่ต้องบรรยายความอีกแล้วค่ะ มีเพลงโปรด อยู่ เพลงหนึ่ง ชอบมากค่ะ
ชื่อ เพลงทะเลไม่เคยหลับ
มองซิมองทะเล เห็นลมคลื่นเห่จูบหิน บางครั้งมันบ้าบิ่น กระแทกหินดังครืนครืน
ทะเลไม่เคยหลับไหล ใครตอบได้ไหมไฉนจึงตื่น บางครั้งยังสะอื้น ทะเลมันตื่นอยู่ร่ำไป
ทะเลหัวใจของเรา แฝงเอารักแอบเข้าไว้ ดูซิเป็นไปได้ ตื่นใจเหมือนดังทะเลครวญ
ยามหลับไหลชั่วคืน ก็ถูกคลื่นฝันปลุกฉันรัญจวน ใจรักจึงเรรวน มิเคยจะหลับเหมือนกับทะเล
@@@ลมสงัดคลื่นสงบสยบป่วน
ลมผันผวนคลื่นเริ่มม้วนและเหหัน
ลมยิ่งแรงคลื่นเริ่มคลั่งตามไม่ทัน
เธอและฉันมองตามคลื่นรื่นอารมณ์@@@
ขอบคุณที่แวะมาให้กำลังใจ
นับเป็นคลื่นบวกได้อีกหนึ่งคลื่นนะครับ อิอิ
ขอบคุณสำหรับคำกวี
ทำให้บันทึกงดงามยิ่งขึ้น
ความหมายตามที่ตั้งใจแล้วลึกกว่านี้หน่อย
แต่ภาษาผมเขียนยังไม่ถึง เหมือนว่าไม่ลึกซึ้งเท่าที่
หลวงพ่อท่านสอนเลยครับ
แต่เขียนเต็มที่แล้ว
ไม่ชำนาญการเขียนกลอน แต่อ่านแล้ว คิดถึง เพลงทะเลใจ ขึ้นมาเลยคะ
ขอบคุณสำหรับคำกวี
แต่งแต้มบันทึก
ให้ดูดีมีสีสรรพ์ยิ่งขึ้น
เคยเชื่อว่า ทะเลทำให้คนเหงา แต่พอได้ไปนั่งฟังเสียงคลื่อนจริงๆ กลับรู้สึกสงบ และได้ยินเสียงของตัวเองชัดขึ้นอย่างแทบไม่น่าเชื่อ
ขอบพระคุณครับ
ต้องหมั่นฝึกตนบ่อย ๆ
ได้ข้อคิดอีกละ
ขอบคุณนะคะ