................................................................................................................................................

มุมมองของนักศึกษาคนที่ ๓๓

................................................................................................................................................ 

  

 

 

................................................................................................................................................

ทุ้มอยู่ในใจ ...

................................................................................................................................................ 

 

คนนี้เป็นคนที่ขัดเกลาความเป็นคนดียากที่สุด เวลาเพียงสองเดือนสำหรับเขา มันไม่พอ เขาทำทุกสิ่งเป็นไปตามใจของตัวเอง คิดอะไรก็ทำเช่นนั้น โดยไม่แคร์คนรอบข้าง ไม่คิดผลที่จะเกิดขึ้นในอนาคต

ผมรู้ว่า เขาเก่ง ฉลาด มีไหวพริบ แต่ไม่สนใจใคร

จริง ๆ วิธีการแก้ไขตัวเขา คือ ความต่อเนื่องของการกล่อมเกลา บทลงโทษที่มองเห็นอย่างชัดเจน แต่ในทางปฏิบัติแล้ว กฎ ระเบียบ ความเห็นอกเห็นใจของผู้ดูแลเขาที่ต่อเนื่อง คือ ปล่อยให้เป็นไปเอง

และผมเห็นการผลิตครูที่มหาวิทยาลัยผม เป็นเช่นนี้มาหลายปีแล้ว คือ ปล่อยครูที่ไม่ควรได้เป็นครูออกไปสู่สังคม

เขารู้ตัวว่า เขาได้อะไรไป  แต่ในความเป็นจริง คือ เขาไม่ทำ

ดังนั้น ความผิดทั้งหมดนั้น ผมควรต้องมีส่วนรับผิดชอบด้วย

 

กรรมเป็นของตัวเอง ทำสิ่งใดย่อมได้สิ่งนั้น

 

...............................................................................................................................................

บันทึก ชุด "กรอบสุดท้าย"

...............................................................................................................................................

 

 

................................................................................................................................................

ป.ล. ลูกศิษย์ของครูคนใดแอบเข้ามาเห็น เงียบ ๆ ไว้นะครับ ;)...

................................................................................................................................................