วันนี้วันอาทิตย์
ขี้เกียจเขียน
ขี้เกียจคิด
วาดรูปเล่นกันดีกว่า..
ชื่อภาพ : เมื่อข้าพเจ้าอายุ 80
เทคนิค : ปากกาดำ และกระดาษตามมีตามเกิด
คำบรรยาย : ...บอกแล้ว ว่าขี้เกียจเขียน :-)
มูลค่า : ไม่กล้าขาย จะแปะไว้ดูเอง
****
สรุปบทเรียน การวาดรูป ช่วยให้ผ่อนคลาย โดยเฉพาะเมื่อจินตนาการถึงความสุขในอนาคต
..เพราะมันยังไม่มีรายละเอียด..วาดง่ายดีคะ
ขอบคุณเป็นพิเศษสำหรับ ท่านอาจารย์ wasawat สำหรับ "ทุกทุกสิ่ง มันจึงเป็น เช่นนั้นแล"
สวัสดีวันอาทิตย์ครับคุณหมอ
วันนี้สบายๆ เช่นกันครับ
ดูภาพลายเส้นและฟังเพลงเพราะที่ชื่นชอบ(เช่นกัน)
อันว่าลายเส้นของคนที่จรดปากกาหรือดินสอบนกระดาษนั้นมีความหมายมาก
มีเอกลักษณ์ของตัวเอง บ่งบอกถึงจินตนาการของผู้วาด สุดจะคิดครับ
ทำให้ผมนึกถึงนายเรมีหรือชื่อทางอาชีพ "แฮกเช่" ปรมาจารย์การ์ตูนของเบลเยียม ผู้สร้างการ์ตูนตินติน(หรือแตงแตงในภาษาฝรั่งเศส) ชีวิตในวัยเด็กก็เริ่มจากการวาดลายเส้นแบบนี้ละครับ
การวาดภาพจึงเป็นเรื่องใหญ่กว่าที่คิด ปลดปล่อยจินตนาการที่ยิ่งใหญ่ไม่มีขอบเขตจำกัด ด้วยลายเส้นเพียงเส้นเดียว
จินตนาการของคุณหมอชัดเจนและกว้างไกล ทะลุกาลเวลา มีความสงบสุข ความสบาย ความอบอุ่นอยุ่ในภาพ
แหม.....เพราะว่าวันอาทิตย์เป็นวันสบายๆ จึงอดไม่ได้ที่จะพรรณาตามที่เห็นครับ
เจริญสุขครับ
ผมแอบเห็นคุณหมอบางเวลาเลี้ยง "หมู" เอาไว้ตอนอายุ ๘๐ ปี
เพราะ "หมู" มันนอนอยู่ที่เท้าของคุณหมอบางเวลาตอนที่นั่งเก้าอี้อยู่ ;)...
มันจึงเป็น เช่นนั้นแล (หมูอ่ะ)
ผมมองเห็น "รังผึ้ง" อยู่เหนือศีรษะของคุณหมอแต้นะครับ
ระวังโดนผึ้งต่อยเอาเน่อ คิคิคิ
ขอบคุณที่ช่วยพรรณาจนเคลิ้มไปเลยคะ
นึกถึงภาพอ่างแก้ว ที่พระอาทิตย์ตกดินลับดอยสุเทพ
แต่เมื่อถึงตอนนั้น อาจอยู่ที่นั่น หรืออยู่ที่ไหนก็ไม่รู้คะ
ตอนเด็กๆ เคยชอบวาดรูปคน แต่โตมาไม่ได้วาดอีกเลย ฝีมือก็ถดถอยตามเวลา
ไม่เหมือนกับ แฮกแช่ ที่พัฒนาฝีมือจนเป็นนักวาดชื่อดังได้คะ
เอ่อ...
คือ..
ตั้งใจวาด "สุนัข" นะคะ T_T
(หัวเราะจนน้ำตาไหล)
จินตนาการกว้างไกลมากคะ
คือ..กระเช้าปลูกดอกไม้คะ
ดีค่ะสำหรับจินตนาการที่สะท้อนในภาพวาดที่ผู้ชมเข้าถึงได้ :)
ชอบครับ...
ดูอุ้มเด็กน้อยแล้วอบอุ่น
ถ้าผมอยู่ถึง 80 ปี
คงมีโอกาสไปเยี่ยมบ้านนะครับ
บ้านที่มีท้องฟ้ากว้างใหญ่จัง
ชื่นชมอาจารย์หมอวาดภาพเก่งจังครับ
ภาพวาด มีข้อดีที่คนดูแล้วตีความได้หลากหลายคะ
ขนาดวาดรูปแบบ พยายาม ให้เหมือนจริง ยังมีคนแซวเลยคะ
คุณอดิเรกอยู่ถึง 80 ได้สบายคะ เพราะได้ทำงานที่รัก ใช้ชีวิตอย่างมีความสุข
สัปดาห์ที่ผ่านคุยกับแม่พลอย...หาสมาชิกกลุ่มคนชอบวาดภาพ...มาร่วมพูดคุยกัน...ท่าจะดี
ตัวที่นอนอยู่บนพื้นนั่น หมูหรือหมาครับ
แต่ว่าต้องเก็บภาพนี้ไว้ดีๆ นะครับ
เพราะจำได้ว่า ปีกัสโซ่ สิ้นชีพไปพร้อมกับความยากจน
หลายปีต่อมาจึงมีคนพบว่า ภาพของเขาราคาพุ่งเกินพันล้านครับผม
ชอบภาพนี้ค่ะ ดูมีความสุขจัง
ฝากรูปให้ดูบ้าง ที่นี่
(แผนการตลาดให้ไปช่วยพรวนบันทึก ค่ะ)