การเรียนรู้วรรณคดีที่แท้จริงคือการสะท้อนความคิดผ่านประสบการณ์ของผู้เรียน
จากการศึกษาเนื้อหาและแนวคิดของโคลงภาพพระราชพงศาวดาร พันท้ายนรสิงห์ นักเรียนคิดว่า การเสียสละชีวิตเพียงเพื่อรักษากฎเกณฑ์นั้น เป็นสิ่งที่คุ้มค่าหรือไม่ และปัจจุบัน คนแบบพันท้ายนรสิงห์มีความจำเป็นต่อสังคมมากน้อยเพียงใด อธิบายและยกตัวอย่างให้ชัดเจน
อาจจะใช้แนวคิดได้สองแบบ แบบที่หนึ่ง คือถ้าอยากให้มณเทียรบาลยังคงมีอำนาจอยู่ก็คุ้มค่าแล้ว เพราะอย่าใช้เพียงความเป็นเพื่อนสนิทชิดเชื้อกันมาทำลายให้กฎมณเทียรบาลให้เสื่อมอำนาจลง อีกแนวคิดหนึ่งอาจคิดได้ว่าความเป็นเพื่อนนั้นสำคัญยิ่งกว่ากฎมณเทียรบาล เพื่อนทำผิดเล็กน้อยไม่เป็นไรหรอก อย่างที่ได้ดูละครไปที่พระเจ้าเสือบอกว่า "ข้าตั้งกฎได้ข้าก็แก้กฎได้" ซึ่งสะท้อนอย่างชัดเจนว่าไม่คุ้มที่จะสละชีวิต
โดยความคิดเห็นส่วนตัวแล้ว คิดว่าแนวคิดแบบแรกดีกว่าคือสละชีวิตแล้วคุ้มค่า เหตุผลอย่างแรกคือหากเราทำแบบแนวคิดที่สอง พระมหากษัตริย์จะไม่น่าเชื่อถือ โดยไม่ได้ส่งผลแค่กับพระบาทสมเด็จพระสรรเพชญที่ 8เพียงผู้เดียว แต่ความไม่น่าเชื่อถือนั้นจะส่งต่อมายังรุ่นหลังๆ ซึ่งเป็นการเสื่อมอำนาจลง กฎมณเฑียรบาลจะไม่มีใครเชื่อถืออีก ไม่เกิดความสามัคคีไว้เนื้อเชื่อใจแล้วเชื่อถือต่อกันและกัน และผู้นำไม่มีอำนาจในการสั่งลูกน้อง
หรือถ้าถามว่าแล้วคุ้มเหรอกับแค่ทำให้พระเจ้าเสือน่าเชื่อถือ ก็อย่างที่บอกไว้ข้างต้น หากพันท้ายนรสิงห์ไม่ถวายชีวิตในเหตุการณ์ครั้งนี้ ประเทศก็คงจะต่ำลงอย่างเห็นได้ชัดจนถึงรุ่นปัจจุบันหรืออาจจะไม่มีประเทศไทยแบบตอนนี้ก็เป็นได้
คำถามที่สอง ตอบได้ว่าจำเป็น แต่ในสมัยนี้ก็ไม่มีการประหารชีวิตแล้วถ้าไม่ได้ทำโทษผิดร้ายแรง จึงสะท้อนความคิดได้ว่าเราไม่จำเป็นที่จะต้องมีคนถวายชีวิต แต่ที่เราต้องการคือคนที่ซื่อสัตย์ต่อความผิด ลุกขึ้นยอมรับและรับโทษ โดยไม่ปล่อยให้ใครต้องมาเป็นแพะรับบาป หรือให้ผู้เสียหายต้องเดือดร้อนมากขึ้น
เพราะฉะนั้นถ้ามีคนอย่างนี้สังคมจะดีขึ้นอย่างเห็นได้ชัด ซึ่งความซื่อสัตย์นั้นเป็นสิ่งที่ยากเหรอ? ไม่เลย...เราทุกคนก็สามารถทำได้ เช่น ยอมรับว่าไม่ทำการบ้าน ยอมรับว่าขโมยของ ยอมรับว่าโกหก เป็นต้น ซึ่งความผิดต่างๆจะมีโทษหนักเบาตามความผิด แต่ฉันเชื่อว่าหากเรายืดอกยอมรับ หลายคนคงชื่นชมเราอยู่เป็นแน่ เหมือนในเรื่อง 'รถไฟฟ้ามาหานะเธอ' ซึ่งได้พูดไว้ว่า "ถ้าเราสารภาพผิด ความผิดจะลดลงไปครึ่งหนึ่ง"
....แต่อย่าลืมว่าสิ่งที่สำคัญที่สุด อย่าทำผิดแต่แรกเลยจะดีที่สุด :)
ผมคิดว่าการเสียสละชีวิตของพันท้ายนรสิงห์เป็นสิ่งที่คุ้มค่าเเละถูกต้องสมควรยึดถือเป็นเเนวทางปฏิบัติเพราะว่ากฎเกณฑ์คือสื่งที่ทุกคนควรยึดถือเเละปฏิบัติอย่างเคร่งครัดเช่นเดียวกับกฎหมายในปัจจุบัน เพราะถ้าพันถ้ายนรสิงห์ไม่ยอมสละชีวิตจะทำให้ผู้อื่นเอาเยี่ยงย่างเมื่อกระทำผิด ปัจจุบันคนอย่างพันท้ายนรสิงห์มีความจำเป็นต่อสังคมมากเพราะสมัยนี้มีเเต่คนคิดเพื่อให้ตัวเองรอดพ้นทั้งที่กระทำความผิด เช่น การขับรถฝ่าฝืนกฎจราจรเเล้วติดสินบนเจ้าหน้าที่เพื่อที่จะทำให้ตนเองพ้นความผิดและหลังจากนั้นเข้าก็อาจจะกระทำความผิดมากขึ้นเรื่อยๆ เเล้วจะทำให้คนในสังคมก็อยู่กันอย่างลำบาก
ผมคิดว่า การเสียสละของพันท้ายนรสิงห์ เป็นสิ่งที่คุ้มค่ามาก เพราะกฎก็ต้องเป็นกฏ ต้องยอมรับผิดในสิ่งที่ตนเองกระทำไม่ว่าจะตั้งใจหรือไม่ตั้งใจก็ตาม ถ้าปัจจุบันมีคนอย่างพันท้ายนรสิงห์อยุ ประเทศชาติเราคงเจริญมากขึ้นกว่านี้ เพราะคงไม่มีใครหนีความผิดของตนเอง ยกตัวอย่าง ถ้าเราทำผิด อย่างขับรถชนคน(ตาย) แต่ตัวเองรู้ว่าจะต้องติดคุก จึงไม่รับผิดชอบคนที่ถูกชน ซึ่งเป็นสิ่งที่ไม่ควรทำเป็นอย่างมาก แต่มันมีคนแบบนี้อยุในสังคมเราพอสมควร แต่ถ้าเป็นคนแบบพันท้ายนรสิงห์ เขาคงลงมาโทรเรียกรถพยาบาลหรือขอให้คนช่วย ซึ่งถ้ามีคนแบบนี้ในสังคม สังคมไทยคงดีกว่านี้มาก
ฉันคิดว่า หากว่าการยอมเสียสละชีวิตเพื่อรักษากฎเกณฑ์นั้ย พูดอีกทีก็คือการปฏิบัติตามกฎนั่นเอง การปฏิบัติตามกฎนั้น ถ้าไม่ใช่ชีวิตเราแล้ว เราก็จะบอกว่า มันเป็นเรื่องที่สมควร เพราะหากไม่ร่กษากฎแล้ว กฎนั้น ก็จะดูไม่ศักดิ์สิทธิ์ ทำให้คนอื่นๆ่ไม่ปฏิบัติตามกฎนั้นไปด้วย แค่คนเดียว ก็อาจทำให้เรื่องราวมันใหญ่โต จนทำบ้านเมืองปั่นป่วนได้เลยทีเดียว แต่หากเป็นชีวิตฉันเอง ฉันก็คงไม่ยอมตายเหมือนพันท้ายนรสิงห์ เพราะฉันเห็นว่า มันไม่สมเหตุสมผล มันควรจะเป็นว่า หากใครทำหัวเรือพระที่นั่งหัก ก็ควรจะมีการสอบสวนให้ดี เพราะหากเป็นในกรณีแบบพันท้ายนี้ ไม่ได้ตั้งใจทำหัก แต่มีกฎที่บอกว่าต้องตาย เป็นฉัน ฉันก็ไม่ยอมตายโดยไม่สู้ให้เต็มที่แน่นอน/// ปัจจุบัน กฎหมาย ก็คือกฎหมาย เมื่อทำผิดหนักถึงขั้นประหาร ก็จะได้รับการพิจารณาไต่สวนไปอยู่แล้ว ถ้าศาลฎีกาสั่งประหาร แล้วยื่นคำขอพระราชทานอภัยโทษ แล้วไม่ได้รับอภัยโทษ (หรือไม่มีเงินหรือดส้นสายยัด) ก็ต้องตายอยู่แล้ว และฉันคิดว่าถ้าคนทำผิดขนาดโดนประหารได้ ก็คงไม่มีทางมายอมตายแน่นอน ส่วนเรื่องความจำเป็นนั้น หากเราไม่ตกเป็นข่าว ก็ไม่น่าจะจำเป็น เพราะยอมติดคุกตลอดชีวิตก็ดีกว่าตายอยู่แล้ว แต่ถ้าเราเป็นข่าว หากเราทำอย่างพันท้าย เราก็จะ สูญชีพไป่สูญสิ้น พจผู้ สรรเสริญ ถึงแม้ว่าความผิดเราจะหนักหนาแค่ไหน หากเราทำอย่างนั้น ฉันคิดว่าคนก็จะมีความรู้สึกชื่นชมเราอยู่ด้วยเหมือนกัน ฉันว่าตายแบบนี้ ก็คงจะดีกว่าอยู่ให้คนทั้งประเทศประณามไปทั้งชีวิต
ผมคิดว่าการเสียสละชีวิตของพันท้ายนรสิงห์เป็นสิ่งที่คุ้มค่าเเละเหมาะสมมาก เพราะเป็นการรักษากฎมณเฑียรบาลเอาไว้ซึ่งเป็นกฎที่มีความสำคัญเเละศักดิ์สิทธิ์ที่สุดของชาติบ้านเมือง เพื่อไม่ให้ผู้อื่นที่ทำผิดกฎอ้างไม่รับโทษได้ เพื่อรักษากฎของบ้านเมือง เเละเพื่อรักษาอำนาจของพระเจ้าเสือ ถึงเเม้ว่าพระเจ้าเสือจะทรงอภัยโทษให้ เเต่พันท้ายนรสิงห์ก็ขอร้องให้พระเจ้าเสือทรงลงโทษด้วยการประหารชีวิต ถือเป็นการกระทำที่ควรค่าเเก่การยกย่องดังคำกลอนในโคลงภาพพระราชพงศาวดารพันท้ายนรสิงห์ที่ว่า "...ศาลสืบกฤติคุณเค้า คติไว้ในสยาม..."
ในปัจจุบันคนอย่างพันท้ายนรสิงห์มีความจำเป็นอย่างมาก(ถึงมากที่สุด)ต่อชาติบ้านเมืองเเละสังคม เนื่องจากเป็นตัวอย่างของคนที่มีความซื่อสัตย์ต่อตัวเองเเละชาติบ้านเมือง เเต่อย่างไรก็ตามถ้าจะหาคนที่มีความซื่อสัตย์เหมือนพันท้ายนรสิงห์ในปัจจุบันก็คงยาก เพราะผู้คนปัจจุบันมีความเห็นเเก่ตัวเพิ่มมากขึ้น พยายามอ้างเหตุผลต่างๆนาๆเพื่อให้ตัวเองพ้นผิด เเละหาทางโยนความผิดให้ผู้อื่น โดยไม่สนใจกฎของบ้านเมือง เช่น นักการเมืองบางคน ผู้ต้องหาบางคน เป็นต้น...เเต่ถ้าหากเรามองให้เเคบลงมา ในชุมชนเล็กๆ ในชุมชนโรงเรียนก็ยังมีคนเเบบนี้อยู่เช่นเดียวกัน
ความจริงเเล้ว...ถ้าทุกคนตระหนักถึงความซื่อสัตย์ของตน รู้ว่าทำผิดก็ต้องยอมรับผิด รู้หน้าที่ของตน สังคมที่เราอยู่ร่วมกันก็คงจะร่มเย็นเป็นสุขมากขึ้น
คุ้มคับ เพราะว่าการที่เราจะรักษากฎไว้ด้วยชีวิต พันท้ายนรสิงห์อาจเล็งเห็นว่าถ้าตนไม่เสียสละกฎที่มีพระมหากษัตริย์เป็นประมุขจะเสื่อม
คนอื่นจะคิดว่า"ขนาดพันท้ายยังแหกกฎเลย เราก็ขอแหกโดยใช้เส้นสายทางราชการบ้าง"
จึงจะทำให้อำนาจกษัตริย์เสื่อมๆเสียพระเกียรติยศแล้วนำไปสู่การล่มสลายของกษัตริย์(พระเจ้าเสือ)
ในปัจจุบันคนที่มีคุณธรรมแบบพันท้ายชาติจะพัฒนาไปได้ดียิ่งขึ้น เราควรจะเคารพกฎหมายถ้าเราก็ต้องมารับโทษที่ได้ก่อไว้
เช่น ถ้าเราขับรถชนคนแก่ที่ข้ามถนนเราก็ติดคุกและปรับเงิน เพราะฉะนั้นผมขอสนับสนุนให้มีการปรับปรุงกฏหมายให้ดีขึ้น(คนสมัยนี้ผิดแล้วชอบหนี)~~~
ผมคิดว่าการเสียสละแบบพันท้ายนรสิงห์เป็นสิ่งที่คุ้มค่าเพราะการทำตามกฎทำให้คนไม่กล้าแหกกฎ แต่ผมคิดว่าควรจะมีการทำให้กฎมีการตรวจสอบและการไตร่ตรองให้ดี เช่นในกรณีนี้ ถ้าผมสามารถแก้กฎได้ ผมจะกำหนดให้ประหารชีวิตเฉพาะกรณีที่มีความเจตนาในการทำให้หัวเรือพระที่นั่งหัก แต่หากนายท้ายเกิดปัญหาในการบังคับเรือ ก็ให้มีการลงโทษลดๆลงไปตามสาเหตุ(แต่ว่าในอดีตเป็นระบอบสมบูรณาญาสิทธิราชย์ ลูกน้องคงต้องถวายชีวิตแด่เจ้านายเสมอ)แต่ในปัจจุบัน กฎหมายเป็นกฎที่มี่การตัดสินที่ดีและมีโทษไม่รุนแรง ดังนั้นคนจึงต้องทำตามกฎ การทำตามกฎเป็นสิ่งสำคัญต่อสังคมมาก หากสังคมประเทศใดคนทุกคนปฏิบัติตามกฎ ก็สามารถพัฒนาประเทศนั้นให้เจริญได้มาก เพราะคนในสังคมจะเป็นคนดี ไม่เกิดการทะเลาะกัน การทำลายสภาพแวดล้อมในสังคม หรือการคอร์รัปชั่น ซึ่งจะไม่เสียเงินในการพัฒนาประเทศไปกับการซ่อมแซมสิ่งต่างๆที่ถูกทำลายหรือจากการถูกขโมยเงิน แต่หากประเทศไหนที่คนไม่ทำตามกฎ คนจะมีจิตใจต่ำแล้วก็เกิดปัญหาต่างๆตามข้างต้นและอาจเกิดปัญหาการอาชญากรรม ทำให้เสียประชากรคนในการพัฒนาประเทศอย่างมาก
ผมคิดว่าการที่พันท้ายนรสิงห์เสียสละชีวิตเพื่อรักษากฎเกณฑ์นั้นเป็นสิ่งที่คุ้มค่ามากนะครับเพราะเป็นการรักษากฎมณเฑียรบาลเอาไว้ซึ่งเป็นสิ่งที่สูงสุดที่ใช้ในการปกครองประเทศและเป็นการปฏิบัติตามกฎอีกด้วย ถ้าเราไม่รักษากฎเอาไว้จะทำให้คนอื่นๆที่ทำผิดจะอ้างได้ว่าทำไมพันท้ายนรสิงห์ถึงไม่ถูกประหารชีวิตบ้างและทำให้กฎมณเฑียรบาลไม่ศักดิ์สิทธิ์ได้
ส่วนในปัจจุบันนั้น คนแบบพันท้ายนรสิงห์ ผมคิดว่ามีความจำเป็นมากเพราะในขณะนี้ ประเทศไทยของเรา มีคนที่ไม่ปฏิบัติตามกฎหมายอยู่เป็นจำนวนมากเช่น ขับรถชนแล้วหนี ให้เงินใต้โต๊ะ เป็นต้นซึ่งล้วนแต่เป็นสิ่งที่ไม่ดีทั้งนั้น ถ้าพวกเราหันมาปฏิบัติตามกฎหมายให้มากขึ้น อาจส่งผลทำให้ประเทศของเราเจริญรุ่งเรืองมากขึ้น สังคมไทยอาจเป็นสุขได้
ผมคิดว่าการเสียสละชีวิตของพันท้ายนรสิงห์เป็นสิ่งที่คุ้มค่ากฎหมายมีไว้ทำตามจึงควรรักษาไว้ซึ่งกฎหมายอันสูงสุดเพ่อให้คนทำตาม
ฉันคิดว่าสิ่งที่พันท้ายนรสิงห์ทำไม่คุ้มค่า เพราะพันท้ายนรสิงห์เป็นคนที่มีความซื่อสัตย์ ซื่อตรง และมีความสามารถในการสู้รบการที่ขอร้องให้พระเจ้าเสือประหารชีวิตตนจึงทำให้ประเทศชาติเสียคนดีและคนมีฝีมือไปคนหนึ่ง ทั้งยังฝากกับพระเจ้าเสือไว้ก่อนถูกประหารชีวิตว่า หากตนตายให้ดูแลภรรยาและลูกของตนด้วย ซึ่งเป็นการสร้างภาระให้กับผู้อื่นโดยใช่เหตุ (ทั้งๆที่พระเจ้าเสือเสนอที่จะให้ชีวิตแก่พันท้ายนรสิงห์) พันท้ายนรสิงห์ยังมีภาระและหน้าที่ที่ยังคงต้องรับผิดชอบอีกมากมาย แต่กลับคะยั้นคะยอให้พระเจ้าเสือประหารชีวิตตน
ขอสรุปว่า ฉันคิดว่าหากพระเจ้าเสือสั่งให้ประหาร ไม่มีการให้ชีวิต ในกรณีนี้พันท้ายนรสิงห์ถึงจึงควรก้มหน้ารับความผิด
แต่ความเป็นจริงแล้ว พระเจ้าเสือให้อภัยและให้ชีวิตพันท้ายนรสิงห์เนื่องจากเขาก็ได้ช่วยชีวิตพระเจ้าเสือไว้เหมือนกัน เขาจึงควรยอมรับข้อเสนอและรับผิดชอบครอบครัวของเขาต่อไป
ฉันคิดว่าในสมัยนี้คนแบบพันท้ายนรสิงห์มีไม่มากนัก และยังไม่มีความสำคัญอีกด้วย เพราะในสมัยนี้คือโลกธุรกิจ ทุกคนมีหน้าที่การงานของตนที่ต้องรับผิดชอบ ทุกคนให้ความสำคัญของเงินมากขึ้น หลายๆ คนจึงเกิดความรักและหวงแหนชีวิตของตนมากขึ้น ไม่ค่อยมีใครจะสนใจกันเท่าไหร่นัก เป็นเช่นว่า ใครจะตายก็ตายไปไม่ใช่เรื่องของเราที่ต้องมายกย่องสรรเสริญ บวกกับปัจจุบันหลายๆคนก็ไม่ค่อยจะทำตามกฏก่อนอยู่แล้ว จึงไม่รู้ว่าเราจะเสียสละชีวิตเพื่อรักษากฏไปทำไม
แต่หากมองในอีกด้าน ที่ว่าหากมีคนอย่างพันท้ายนรสิงห์ยอมสละชีวิตเพื่อรักษากฏเกณฑ์ให้กับบ้านเมืองในปัจจุบัน อาจจะมีคนเห็นความสำคัญและรณรงค์ให้นำไปเป็นแบบอย่างก็ได้ (แต่ส่วนใหญ่รณรงค์ไปก็ไม่ค่อยจะทำตาม)
ในคำถามแรกฉันคิดว่าคุ้มค่าเพราะพันท้ายนรสิงห์ได้กระทำผิดจริงไม่ว่าจะตั้งใจหรือไม่ก็ตามผู้ที่ทำผิดก็ต้องได้รับโทษการที่พันท้ายนรสิงห์ขอให้พระเจ้าเสือประหารชีวิตตนนั้นทำให้ผู้คนมีความเคารพพระเจ้าเสือมากขึ้นเพราะขนาดคนที่ท่านสนิทยังกล้าสั่งประหารเพื่อรักษาความศักดิ์สิทธิ์ของกฎมณเฑียรบาลไว้ ถ้าหากพระเจ้าเสือจะอภัยโทษให้พันท้ายนั้นจะเป็นสิ่งที่ไม่ถูกต้องเพราะว่าถ้าพระเจ้าเสือทำอย่างนั้นจะเป็นการไม่ยุติธรรมและจะเป็นตัวอย่างที่ไม่ดีต่อคนอื่นๆที่ทำผิดรวมถึงเป็นการทำให้กฎมณเฑียรบาลซึ่งเป็นกฎหมายสูงสุดที่ใช้ปกครองประเทศไม่มีความศักดิ์สิทธิ์อีกด้วย ประชาชนที่ไม่เห็นด้วยก็จะต่อต้านพระเจ้าเสือและพันท้ายนรสิงห์เพราะเข้าข้างกันไม่มีความยุติธรรมจนอาจนำไปสู่การก่อการกบฏหรือการก่อความไม่สงบได้
คำถามที่สอง คนที่มีความซื่อสัตย์แบบพันท้ายนรสิงห์นั้นเป็นคนแบบที่สังคมต้องยกย่องและสังคมต้องการเพราะคนส่วนใหญ่สมัยนี้มีความแข่งขันการเอาเปรียบกันมากเราจึงควรซื่อสัตย์มีความจริงใจเช่นเมื่อเราทำผิดกฎหมายก็ต้องยอมรับความผิดโดนลงโทษตามกฎหมายของบ้านเมืองและไม่หลบหนี ถ้ามีคนซื่อสัตย์ในสังคมเราก็จะทำให้บ้านเมืองมีความสงบสุขอยู่ในกฎระเบียบและน่าอยู่มากขึ้นค่ะ
คิดว่า เป็นสิ่งที่คุ้มค่า เพราะ กฎเกณฑ์กติกาก็เป็นเหมือนเครื่องมือจัดระเบียบคนในสังคม การที่คนคนหนึ่งในสังคมนั้น ไม่ทำตามกฎกติกาที่ได้วางเอาไว้ ก็สามารถทำให้สังคมทั้งสังคมนั้นล้มสลายลง เนื่องจากถ้าทุกคนในสังคมล้วนทำตาม กลายเป็นสังคมที่ไม่มีระเบียบ และอาจเกิดปัญหาในสังคมได้
คนอย่างพันท้านนรสิงห์นั้น ในปัจจุบัน อาจมีน้อยลงไปมาก จนทำให้เกิดปัญหาทางสังคมที่หลากหลายและมากมายขนาดนี้ เช่น ปัญหาอุบัติเหตุตามท้องถนน จากการทำผิดกฎจราจร ปัญหาการเป็นหนี้สินรุงรัง จากการพนันที่ผิดกฎหมาย จนกระทั่งปํญหาการคอร์รัปชั่น ซึ่งส่งผลให้ประเทศไม่สามารถพัฒนาไปไหนต่อได้ ซึ่งเป็นปัญหาระดับชาติ!!!
การปฏิบัติตัวตามกฎระเบียบวินัย จะทำให้สังคมเป็นระเบียบ มีความสุข แฮปปี้ ผู้คนก็อาศัยอยู่ร่วมกันได้อย่างมีความสุข เหมือนสังคมในหลายๆประเทศ
ผู้ที่ปฏิบัติตามกฎนั้น ก็จะได้ชื่อว่า เป็นผู้ที่มีความซื่อตรง เฉกเช่นพันท้ายนรสิงห์...
(ที่ยังคงได้ชื่อว่าเป็นผู้ที่มีความจงรักภักดีและซื่อตรงมาตราบเท่าทุกวันนี้)
สำหรับคนที่คิดว่า ชื่อเสียงกินไม่ได้ รักษาชีวิตตัวเองให้รอดก่อนจะดีกว่า การที่มีคนคิดเช่นนี้อยู่จำนวนมากในสังคม พวกคนที่ไม่ยอมรับความผิด ซักวันหนึ่ง ซึ่งที่ทำผิด ผู้คนจะได้รับรู้ และสิ่งนั้นก็จะส่งผลกลับคืนมาในที่สุด
เราจึงควรทำตัวตามกติกา หากทำผิดก็ยอมรับสิ่งที่จะตามมา ดีกว่าเป็นคนเห็นแก่ตัวที่หากมีคนรู้ก็จะเสื่อมเสียชื่อเสียงและทำให้เกิดความไม่พอใจของคนในสังคมค่ะ
ฉันคิดว่าการเสียสละของพันท้ายนรสิงห์ เป็นการเสียสละที่คุ้มค่า เพราะมันคือกฎหมายถ้ายกโทษให้พันท้ายนรสิงห์คนที่ทำผิดแบบเดียวกันก็จะอ้างได้และก็จะต่อว่าพระมหากษัตริย์ ก่อให้เกิดปัญหา และพันท้ายนรสิงห์ก็เป็นคนซื่อสัตย์ จงรักภัทดีพวกเราควรยกย่องเป็นแบบอย่าง ฉันคิดว่าคนแบบพันท้ายนรสิงห์มีความจำเป็นมากในสังคม เพราะถ้ามนุษย์ทุกคนขาดความซื่อสัตย์
(มีต่อคะอาจารย์ )
การรักษากฎมณเฑียรบาลเอาไว้ซึ่งเป็นกฎที่มีความสำคัญเเละศักดิ์สิทธิ์ที่สุดของชาติบ้านเมือง เพื่อไม่ให้ผู้อื่นที่ทำผิด
อ้างไม่รับโทษได้ เพื่อรักษากฎของบ้านเมือง เเละเพื่อรักษาอำนาจของพระเจ้าเสือ
ผมจึงคิดว่าการเสียสละของพันท้ายนรสิงห์นั้นเป็นสิ่งที่คุ้มค่าและถูกต้องมากๆเพราะถ้าพันท้ายนรสิงห์นั้นไม่ยอมเสียสละชีวิตของตนเองนั้น กฎมณเทียรบาลก้จะไม่เคร่งครัด เหมือนกับกฎหมายจราจรในสมัยนี้ เช่น การขับรถยนต์ฝ่าไฟเเดง การจอดรถในที่ๆไม่ควรจอดหรือการขับรถเร็วเกินกำหนดชึ่งเป็นการฝ่าฝืนกฎจราจร ปัจจุบันคนอย่างพันท้ายนรสิงห์มีความสำคัยมากเเต่สมัยนี้คนอย่างพันท้ายนรสิงห์มีน้อย
ฉันคิดว่าการที่พันท้ายนรสิงห์นั้นเสียชีวิตเพื่อรักษากฎนั้นเป็นสิ่งที่คุ้มค่ามาก เพราะทำให้ผู้คนไม่กล้าทำผิดกฎ ทำให้กฎมีความศักศิทดิ์และทำให้ผู้คนเครารพพระเจ้าเสือมากยิ่งขึ้น เนื่องจากยอมรักษากฎให้เป็นกฎ ยอมแม้กระทั่งให้เพื่อนสนิดของตนเองถูกประหารชีวิต คือ เสียคนที่รัก เสียคนที่ซื่อสัตย์ต่อกฎมณเทียรบาล ฯลฯ และเพราะไม่ว่าใครก็ตามที่ทำผิด ไม่ว่าจะเป็นเรื่องเล็ก ไม่ว่าจะเป็นเรื่องใหญ่ ไม่ว่าจะทำมาก ไม่ว่าจะทำน้อย ไม่ว่าจะทำด้วยจิตเจตนา หรือ ไม่เจตนา ก็ควรต้องรับโทษตามกฎที่ได้ตั้งเอาไว้ ไม่ควรได้รับการยกเว้นแม้แต่พันท้ายนรสิงห์ ก็คือไม่ว่าจะยังไงกฎก็ต้องเป็นกฎเสมอ ฉันคิดว่าในปัจจุบันชาติเราต้องการคนดีแบบพันท้ายนรสิงห์หลายๆคนเนื่องจากในปัจจุบันเมื่อคนรวยทำผิดมักได้รับการยกเว้นเนื่องจากแอบให้เงินผู้ตัดสิน(ทนาย ศาล ฯลฯ)เช่นบางคนหรืออาจหลายๆคนที่ทำผิดแล้วไม่รับผิดแล้วหนีไปที่อื่นเพื่อไม่ให้โดนจับหรือโดนผู้คนตำหนิ ตัวอย่างดังกล่าวนี้ทำให้ผู้คนมองไม่เห็นถึงความศักศิทดิ์ของกฎหมายก็เลยทำผิดด้วยวิธีต่างๆทำให้ประเทศชาติไม่มีความเจริญเหมือนประเทศอื่นๆและจะทีผลกระทบต่ออีกมากมาย เช่น ไม่มีนักท่องเที่ยว ไม่มีการติดต่อค้าขายกับประเทศอื่นๆและที่สำคัญในความคิดของฉันคือคนที่ทำความดีต่างๆ หรือคนที่ซื่อสัตย์ หรือคนที่รักษากฎ ฯลฯ ก็จะไม่มีกำลังใจตที่จะทำสิ่งดีๆให้ชาติ ต่อไป สุดท้ายนี้ ฉันอยากให้ความดีความและความซื่อสัตย์ของพันท้ายนรสิงห์นี้ ได้รับการยกย่องจากผู้คนต่างๆเพื่อนเป็นกำลังใจให้คนที่ทำความดี และให้ผู้คนทำความดีต่อไป ขอบคุณค่ะ
การสละชีวิตเพื่อรักษากฎมณเฑียรบาลนั้นเป็นสิ่งที่ดี เพราะ เป็นการป้องกันไม่ให้ผู้อื่นมองว่าพระมหากษัตริย์ไม่ยุติธรรมได้
แต่ฉันคิดว่าไม่คุ้มค่า เพราะ กฎบางข้ออาจไม่มีความจำเป็นที่จะต้องลงโทษหนักมากก็ได้ อย่างเช่น เรื่องพันท้ายนรสิงห์
คือ ที่หัวเรือหักนั้นเป็นอุบัติเหตุแต่กลับโดนประหารชีวิต
แต่ในขณะเดียวกันกฎมณเฑียรบาลนั้นไม่สามารถแก้ได้เพราะเป็ขนบธรรมเนียม
การเสียสละของพันท้ายนรสิงห์จึงคุ้มค่าเพราะถ้าอภัยให้คนหนึ่งแล้วก็ต้องอภัยให้คนที่เหลือด้วย
และในสมัยนี้คนอย่างพันท้ายนรสิงห์มีน้อย เพราะ สมัยนี้กฎมีความเข้มงวดน้อยลง และ มีการธุจริตแกมโกงมากขึ้น
กฎมณเฑียรบาลนั้นก็คือกฎข้อบังคับที่ว่าด้วยการปกครองภายในพระราชสำนักของพระมหากษัตริย์ เช่น กฎมณเฑียรบาลว่าด้วยการสืบราชสันตติวงศ์ พ.ศ.2467 เป็นต้น จากเหตุการณ์ของพันท้ายนรสิงห์ ที่ยอมถูกประหารชีวิตเพื่อรักษากฎมณเฑียรบาลไว้นั้นเป็นสิ่งที่สมควรและคุ้มค่าแล้ว ทั้งนี้จากที่กล่าวข้างต้นนั้นว่ากฎมณเฑียรบาลนั้นเป็นกฎเพื่อการปกครองราชสำนัก และพันท้ายนรสิงห์ก็เป็นหนึ่งในข้าราชบริพารในราชสำนักที่ต้องปฏิบัติตามกฎมณเฑียรบาลนี้อยู่แล้วด้วย ดังนั้นถ้าหากมีการละเว้นในกรณีของพันท้ายนรสิงห์แล้วก็อาจจะทำให้ต้องมีการละเว้นเช่นนี้ไปเรื่อยๆทำให้กฎนั้นไม่ศักดิ์สิทธิ์ ไม่มีใครเคารพยำเกรงและปฏิบัติตาม พระราชอำนาจที่ยิ่งใหญ่ล้นฟ้าล้นแผ่นดินของพระมหากษัตริย์ก็จะถูกมองว่าเป็นตัวตลกไม่น่าเคารพศรัทธา และอาจทำให้พระมหากษัตริย์อันเป็นที่เคารพยำเกรงของคนทั่วหล้าฟ้าแผ่นดินนั้นสูญเสียความเป็นที่เคารพยำเกรงไปได้ด้วยเช่นกันที่ไม่อาจรักษากฎอันเก่าแก่ที่ตั้งมาเป็นเวลานานได้ เพราะฉะนั้นการกระทำของพันท้ายนรสิงห์นั้นจึงนับว่าเป็นการกระทำที่ คุ้มค่า และสมควรแก่การยกย่องอย่างยิ่ง ที่ปฏิบัติงานด้วยความซื่อตรงและจงรักภักดีต่อสมเด็จพระเจ้าสรรเพชญ์ที่ 8 ที่ไม่ต้องการที่จะทำให้พระองค์ต้องเสื่อมเสียพระเกียรติยศอันสูงส่งที่จะต้องให้อภัยแก่บุคคลเพียงผู้เดียวแต่อาจทำให้เกิดผลกระทบอื่นๆตามมาอีกมากมายต่อพระองค์ และเพื่อทำรงรักษาไว้ซึ่งพระราชอำนาจขององค์สมเด็จพระเจ้าสรรเพชญ์อีกด้วย หรืออาจจะสรุปได้ว่าการกระทำเช่นนี้ของพันท้ายนรสิงห์นั้นจะเรียกว่าเสียชีพอย่าเสียสัตย์ก็ว่าได้
ส่วนในสังคมปัจจุบันนี้นั้นแม้จะมีบุคคลเช่นพันท้ายนรสิงห์อยู่แต่ก็มีน้อยและหาได้ยาก แต่บุคคลประเภทนี้นั้นก็ยังคงมีความจำเป็นต่อสังคมไทยในปัจจุบันอยู่เป็นอย่างมาก ด้วยสภาพสังคมซึ่งเต็มไปด้วยการติดสินบน มีการทุจริตเป็นจำนวนมาก และมีคนที่เห็นแก่ตัวมากมายเต็มบ้านเมือง รวมไปถึงเอาแต่แสวงหาผลประโยชน์ใส่ตนโดยไม่คำนึงถึงผู้อื่น และอื่นๆอีกมากมาย อันสร้างความเสียหายแก่สังคมเป็นจำนวนมาก หากมีบุคคลเช่นพันท้ายนรสิงห์อยู่ในสังคมไทยเป็นจำนวนมากกว่าที่มีอยูในปัจจุบันนั้นคงจะดีไม่น้อยทีเดียว
การเสียสละของพันท้ายนั้นเป็นสิ่งที่คุ้มค่าที่สุดเพราะเป็นการรักษาหน้าเเละพระเกียรติของพระเจ้าเสือเอาไว้ไม่ให้คนอื่นติฉินนินทาได้ว่าไม่เป็นคนมีสัจจะ เเละจะทำให้กฎมณเฑียรบาลไม่ศักดิ์ศิทธิ์ ปัจจุบันไม่ค่อยมีคนเป็นอย่างพันท้ายนรสิงห์นัก เเต่ก้อมีเเค่บางส่วนเเต่ก้อมีส่วนน้อยที่เป็นคนอย่างพันท้ายอยู่ค่ะ
การเสียสละชีวิตของพันท้ายนรสิงห์เพื่อรักษากฎเกณฑ์นั้นเป็นสิ่งที่คุ้มค่าคะเพราะว่าถ้าพันท้านนรสิงห์ไม่ถูกประหารชีวิตประชา่ชนในสมัยนั้นอาจจะด่าว่าหรือนินทาพระเจ้าเสือไม่ก็พันท้ายนรสิงห์ได้ และประชาชนก็อาจจะไม่ยอมรับพระเจ้าเสือเพราะไม่ทำตามกฎเกณฑ์ที่มีอยู่เพราะกฎเกณฑ์ก็คือกฎระเบียบที่ทุกคนต้องทำตามไม่ว่าจะเป็นเด็กผู้ใหญ่หรือใครก็ตามก็ต้องทำตามกฎระเบียบที่ตั้งไว้ ถ้าใครไม่ทำก็จะโดนลงโทษฯลฯ เพราะฉนั้นการที่พันท้ายนรสิงห์เสียสละชีวิตเพื่อรักษากฎเกณฑ์นั้นเป็นสิ่งที่คุ้มค่ามากเพราะว่าแม้ว่าพระเจ้าเสือจะรักพันท้านนรสิงห์ยังไงก็ต้องสั่งประหารพันท้ายนรสิงห์เพราะพันท้ายนริงห์ทำผิดคือทำหัวเรือหักพันท้ายนรสิงห์ก็ต้องถูกลงโทษตามกฎระเบียบที่มี และเป็นการทำให้ประชาชนเคารพและเชิดชูพระเจ้าเสืออีกด้วยและประชาชนก็จะไม่กล้าทำผิกกฎเกณฑ์หรือกฎระเบียบต่างๆที่มีเพราะขนาดพันท้ายนรสิงห์ซึ่งเป็นคนที่พระเจ้าเสือรักพระเจ้าเสือยังกล้าสั่งประหารเลย ฉันคิดว่าในปัจจุบันมีคนที่เป็นแบบพันท้ายนรสิงห์มีน้อยมากแต่สังคมในปัจจุบันกลับต้องการคนที่เสียสละแบบพันท้านนรสิงห์มากเพราะว่าในตอนนี้เกิดปัญหามากมายขึ้นเช่นปัณหาการทะเลาะกัน การไม่เสียสละซึ่งกันและกัีน การไม่ช่วยเหลือกัน การเห็นแก่ตัว คดโกง แข่งขัน เอาเปรียบกัน ฯลฯ ซึ่งเป็นประเทศที่กำลังพัฒนาแต่มาเกิดเรื่องแบบนี้ประเทศของเราก็ยิ่งแย่ขึ้น เพราะการเกิดการทะเลาะกันนั้นทำให้ประเทศเสียหายมาก ชาวต่างชาติก็อาจจะไม่อยากมาเที่ยวทำให้เศรษฐกิจแย่ลง ซึ่งเห็นได้ว่าถ้าเราขาดจริยธรรมใดไปอย่างหนึ่งก็อาจจะทำให้ประเทศแแย่ลงอย่างมากมาย และประเทศของเราก็ต้องการคนที่ซื่อสัตย์และเสียสละต่อบ้านเมืองแบบพันท้ายนรสิงห์มาก ฉันคิดว่าถ้าประเทศไทยของเรามีคนอย่างพันท้านนรสิงห์เยอะๆ ประเทศของเราอาจจะเจริญอย่างมาก แต่ตอนนี้ประเทศไทยของเราหาคนแบบพันท้านนรสิงห์ยากมาก เพราะฉนั้นทุกคนควรเอาความเสียสละของพันท้ายนรสิงห์มาเป็นแบบอย่างที่ดี
การเสียสละชีวิตเพียงเพื่อรักษากฎเกณฑ์ของพันท้ายนรสิงห์เป้นสิ่งที่ดีเพราะคนอื่นจะได้ไม่เอาเป็นตัวอย่างแต่ข้าพเจ้าคิดว่าการสระชีพนี้ไม่คุ้มค่าเพราะพันท้ายนรสิงห์แค่ทำหัวเรือหักแต่ก็โดนประหารแล้วแต่พ้นท้ายนรสิงห์ก้สระชีพด้วยใจเพราะกลัวพระเจ้าเสือจะเสื่อมเสีย
แต่สมัยนี้คนเราอย่างพันท้ายนรสิงห์มีน้อย ส่วยใหญ่มีแต่มีชิ่งหนีไม่รับผิดชอบในเหตุ- การณ์ที่ตนเองทำเพราะกฎหมายไม่เข้มงวดเหมือนเมื่อก่อนการลงโทษก็เบาลงโทษประหารก็น้อยและมีการโกง เส้นสาย ต่างๆ ทำให้บางรายที่มีโทษหนักแต่กลับรอดโทษที่ต้องได้รับ ดังนั้นข้าพเจ้าจึงเห็นว่ากฎหมายเป็นสิ่งสำคัญมากมาย
หมายเหตุ:ข้าพเจ้า=ดิว