ฉันคิดว่า หากว่าการยอมเสียสละชีวิตเพื่อรักษากฎเกณฑ์นั้ย พูดอีกทีก็คือการปฏิบัติตามกฎนั่นเอง การปฏิบัติตามกฎนั้น ถ้าไม่ใช่ชีวิตเราแล้ว เราก็จะบอกว่า มันเป็นเรื่องที่สมควร เพราะหากไม่ร่กษากฎแล้ว กฎนั้น ก็จะดูไม่ศักดิ์สิทธิ์ ทำให้คนอื่นๆ่ไม่ปฏิบัติตามกฎนั้นไปด้วย แค่คนเดียว ก็อาจทำให้เรื่องราวมันใหญ่โต จนทำบ้านเมืองปั่นป่วนได้เลยทีเดียว แต่หากเป็นชีวิตฉันเอง ฉันก็คงไม่ยอมตายเหมือนพันท้ายนรสิงห์ เพราะฉันเห็นว่า มันไม่สมเหตุสมผล มันควรจะเป็นว่า หากใครทำหัวเรือพระที่นั่งหัก ก็ควรจะมีการสอบสวนให้ดี เพราะหากเป็นในกรณีแบบพันท้ายนี้ ไม่ได้ตั้งใจทำหัก แต่มีกฎที่บอกว่าต้องตาย เป็นฉัน ฉันก็ไม่ยอมตายโดยไม่สู้ให้เต็มที่แน่นอน/// ปัจจุบัน กฎหมาย ก็คือกฎหมาย เมื่อทำผิดหนักถึงขั้นประหาร ก็จะได้รับการพิจารณาไต่สวนไปอยู่แล้ว ถ้าศาลฎีกาสั่งประหาร แล้วยื่นคำขอพระราชทานอภัยโทษ แล้วไม่ได้รับอภัยโทษ (หรือไม่มีเงินหรือดส้นสายยัด) ก็ต้องตายอยู่แล้ว และฉันคิดว่าถ้าคนทำผิดขนาดโดนประหารได้ ก็คงไม่มีทางมายอมตายแน่นอน ส่วนเรื่องความจำเป็นนั้น หากเราไม่ตกเป็นข่าว ก็ไม่น่าจะจำเป็น เพราะยอมติดคุกตลอดชีวิตก็ดีกว่าตายอยู่แล้ว แต่ถ้าเราเป็นข่าว หากเราทำอย่างพันท้าย เราก็จะ สูญชีพไป่สูญสิ้น พจผู้ สรรเสริญ ถึงแม้ว่าความผิดเราจะหนักหนาแค่ไหน หากเราทำอย่างนั้น ฉันคิดว่าคนก็จะมีความรู้สึกชื่นชมเราอยู่ด้วยเหมือนกัน ฉันว่าตายแบบนี้ ก็คงจะดีกว่าอยู่ให้คนทั้งประเทศประณามไปทั้งชีวิต