ดอกไม้บาน..หลังฝน

 

 

ฝนเจ้าเอย  กระหน่ำ  นองน้ำฝน

ใจผู้คน  หม่นไหม้ จนใจหาย

เมฆมืดมิด มัวมน  ฝนท่วมใจ

ถึงตกใน  น้ำตา  โศกอาดูร

 

 

 

ต้องสูญเสีย  เศร้าซึม ลืมไม่ได้

เจ็บปวดใจ  จ่อมจม จนเสียศูนย์

จนวันนี้  มีเวลา ให้เพิ่มพูน

ทวีคูณ  พลังใจ  ให้สุขใจ

 

 

เห็นดอกไม้  สวยใส  ให้พาสุข

หลงลืมทุกข์  ลืมเศร้า ลืมอ่อนไหว

ดอกไม้บาน  หลังฝน คนมั่นใจ

ไม่หลงใหล  ลืมค่า  หน้าที่ตน

 

 

เมื่อฝนหลั่ง  สั่งฟ้า คราหน้าฝน

เหมือนใจคน รู้ว่า  ค่าอยู่ไหน

ฝนพร่างฟ้า พฤกษา อิ่มเอมใจ

คนเราไซร้  รู้ค่า..ฟ้าฝนเอย