อดทนด้วย....พลังความรัก ( แปด )

krugui
ติดตาม ผู้ติดตาม 
ติดต่อ
ครูบ้านนอกเข้ามาสอนในเมืองกรุง

 

 

สนุกอยู่กับการเรียนการสอนผนวกการท่องเที่ยวเข้าไปไม่ทันไร  โอ้....ฉันจะต้องย้ายอีกแล้วหรือนี่  คนใกล้ตัวได้รับคำสั่งให้ย้ายเข้ากทม. ( อีกแล้ว )  เอาล่ะหว่า....เราจะได้เป็นคนเมืองกรุงกับเขาจริงๆหรือนี่  หลังจากที่เป็นครูบ้านน๊อก...บ้านนอกมาตั้งแต่ต้นและตั้งนานอย่างมิมีปัญหา  มันจะมามีปัญหาตอนนี้เสียแล้วกระมัง  พระเจ้าช่วยกล้วยทอด  krugui  จะทำเช่นไร แต่....ชีวิตนี้ถือว่าเป็นประสบการณ์อันล้ำค่า  และใจสู้อยู่แล้วสำหรับหญิงแกร่งคนนี้  เอิ้กเอิ้กเอิ้ก....


โชคช่วยอำนวยชัยที่พี่สาวของคนใกล้ตัวซื้อทาวน์เฮ้าส์เอาไว้แถวๆพงษ์เพชร  และว่างไม่มีใครอยู่พอดี  พวกเราเลยย้ายเข้าไปอยู่พร้อมทั้งหาโรงเรียนใกล้ๆให้ลูกเรีย น  เป็นโรงเรียนเอกชนที่อยู่ปากซอยเข้าบ้าน  คุณครูก็แสนดีเพราะพอรู้ว่าย้ายมาจากกาญจน์ ( เข้าปอสอง )  ก็แนะนำให้เพื่อนๆในห้องรู้จัก  เด็กๆก็น่ารักเข้ามาพูดคุยด้วยอาจเป็นเพราะความเป็นเด็กเลยทำให้เข้ากันได้เร็ว  พ่อแม่ก็เบาใจ แต่....มีเรื่องขำอยู่อย่างคือคุณครูบอกว่า...คุณแม่คะ  น้องเขาพูดเหน่อจังเลยนะคะ....แหมมมมมมจะว่ามาถึงคุณแม่ด้วยก็บอกมาเหอะ

 

 

บันทึกนี้ขอเล่าของคุณลูกก่อนนะคะ  แล้วของคุณแม่จะตามมา อิๆๆๆ  ตอนแรกก็กังวลใจว่าลูกเราจะเรียนทันเขาไหมหนอ   อะฮ้าๆกลับกลายเป็นว่าการเรียนแพ้เพื่อนแค่เทอมเดียว  พอมาเทอมที่สองและต่อๆมา  คุณลูกได้เกรด 4 ตลอดแถมได้ที่หนึ่งของห้อง (เก่งเองหรือว่าเก่งตามกรรมพันธุ์กันนะ?????.....)  คุณครูต่างก็ชื่นชมและพ่อแม่เพื่อนๆก็ชอบมาพูดคุยกับ krugui  เพราะลูกเอาทั้งเรียนและกิจกรรมที่โรงเรียนมอบให้  เป็นหัวหน้าห้องด้วยช่วยงานครูด้วย  จะให้เสียชื่อลูกครูได้ไงกันปั้นเองมากับมือขนาดนี้  บันทึกมาถึงตรงนี้กลัวมีคนว่า"คุย" จังเลย  แต่เป็นบันทึกที่ตรงตามความเป็นจริงมากถึงมากที่สุดจ้า......

 


 

 

มีเรื่องตื่นเต้นอยู่เรื่องหนึ่งของการมาเข้าเรียนที่นี่ของลูกคือ  เมื่ออยู่ที่กาญจน์    เขาไม่เคยเรียนว่ายน้ำมาก่อนเลย      แต่ที่โรงเรียนนี้เขามีวิชาว่ายน้ำด้วย  แล้วครูที่สอนเป็นครูพละที่จ้างมาเป็นพิเศษ  ช่างไม่สังเกตเด็กเลยว่าคนไหนมาใหม่บ้าง อย่างน้อยก็น่าจะสอบถามเด็กว่าว่ายน้ำเป็นหรือเปล่า     พอถึงเวลาเรียนครูจับลูกโยนลงน้ำเลยลูกก็ตะเกียกตะกายอยู่ในน้ำ  เพื่อนๆรีบบอกครูว่า.....ครูขาเขาว่ายน้ำไม่เป็นนะคะ.....นั่นแหละครูถึงได้ลงไปช่วยเอาขึ้นมาจากสระ  พอตอนเย็นเพื่อนๆรีบมารายงานคุณแม่  แต่ krugui ไม่ได้ว่าอะไรครูเขา  เพราะลูกเราก็ไม่ได้เป็นอะไร  เพียงแค่ให้ลูกเรียนพิเศษว่ายน้ำตอนเย็นทันที   และแล้วลูกก็ไม่ทำให้ผิดหวัง  เพราะพอโรงเรียนมีแข่งขันว่ายน้ำทีไร  ลูกก็คว้าเหรียญมาได้ทุกที ไม่เหรียญใดก็เหรียญหนึ่ง  เป็นข้อคิดได้เป็นอย่างดีเลยว่า....ทุกอย่างไม่พ้นความพยายามของเราไปได้.....อาจเป็นเพราะความอืดของลูกที่อยากเอาชนะตอนที่ตัวเองเกือบจมน้ำ  เอ......หรือได้ความเป็นนักสู้ของคุณแม่ไปบ้างแหละน่า....เนอะ

 


 

ขอบคุณยิ่งที่ตามอ่าน  ยังไม่ถึงตอนคุณแม่นะคะเอาแค่คุณลูกไปก่อน.......


บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน @@@จับปลายมาชนต้น(ความคิด)@@@



ความเห็น (35)

นั่นแน่ อยู่เมืองกาญจน์ว่ายน้ำไม่เป็นได้อย่างไร

อย่างนี้ต้องเอาลูกมะพร้าวผูกติดกัน ใช่แทนห่วงยาง

แล้วให้ว่ายสักวันละ3-4รอบก็พอแล้ว

ส่วนคุณแม่จะมาตามอ่านทีหลัง (เล่าความหลัง)

เขียนเมื่อ 

สวัสดีค่ะพี่krugui

มาชื่นชมลูกสาวตัวน้อย พลิกวิกฤติเป็นโอกาสจริงๆ

น่าติดตามค่ะ

สบายดีนะค่ะ คิดถึงค่ะพี่สาว

เขียนเมื่อ 

สวัสดีค่ะ

คุณแม่เก่งเหมือนคุณลูกนี่เอง.....

เอ้ย...ลูกเก่งเหมือนแม่...

อ่านสนุกสนานเลยค่ะ

  • สวัสดีต๋อนเจ้าครับ
  • เปิ้นว่าการเดินตางของชีวิต บางเตื่อจุดหมายก็บ่ได้สำคัญที่สุด การตี้ได้เก็บความงดงามระหว่างการเดินตางนั้นต่างหาก ที่เป๋นประสบก๋านชีวิต และความประทับใจ๋ครับ
  • จื้นจมตึงคุณแม่คุณลูกคนเก่ง ว่าแต่มีคล็ดลับอะหยังหา
  • วันสองวันนี้ผมมีโอกาสไปเยือนตางใต้ ใก๋ถึงสงขลา ฟ้าฝนกะตกดีล้ำ ตางเจียงใหม่เป๋นจะไดพ่องครับ ฮักษาสุขภาพหน้าฝนตวยครับ ปี้อุ้มบอกว่าบ่ได้ปะผมหลายวัน เลยแอบฝากของไปหื้อก่อน ผมได้กิ๋นของบ้านเฮาลำๆ แล้วกะกึ้ดว่าตางนี้มีอะหยังดีๆ ตี้หื้อปี้กีร์จิมพ่อง รอหน่อยบ่เมินครับ บ่ต้องกึ้ดว่าเป๋นก๋านตอบแทนอะหยังเน้อครับ เพราะซาบซึ้งความมีน้ำใจ๋แต้ๆ ครับ

มีลูกดีเป็นศรีแก่แม่-พ่อนะคะ..อยากอ่านเรื่องของพ่อบ้างค่ะ :)

สวัสดีค่ะ

     เก่งเหมือนคุณแม่ค่ะ ที่บ้านฝนตกหรือเปล่า ในเมืองตกมา 2 วันแล้วค่ะเย็นสบายไปหมด  คิดถึงนะคะ

 

  

แสงแห่งความดี
IP: xxx.19.203.115
เขียนเมื่อ 

อ่านแล้วพลอยมีความสุขด้วยครับ

ขอบคุณครับครู

เขียนเมื่อ 

เรียนครูกุ่ย อย่ากังวลเรื่องลูกเรียนไม่ทันนัก เป็นไปตามกาลเวลาครับ

เขียนเมื่อ 

สวัสดีค่ะอาจารย์โสภณ

ตอนอยู่เมืองกาญจน์ยังเด็กเกินและไม่ทันคิดอะไรค่ะ  ตอนหลังมาเขาจึงมาเล่า

ให้ฟังว่าเวลาแม่เผลอทำงานบ้านหรืองีบช่วงกลางวัน  มีลูกเจ้าหน้าที่แถวนั้นมา

ชวนไปเล่นบนแพ  ด้วยความเป็นเด็กก็ตามเพื่อนไป  เจ้าพวกนั้นมันว่ายน้ำเป็น

กันหมดแหละมีแต่ลูกที่ว่ายไม่เป็น  ทำเอาคุณแม่เกิดอาการสยองงงงงงงงงงไม่

อยากคิดต่อไปเลยว่าจะมีอะไรเกิดขึ้นบ้าง  หากลูกหล่นลงไปในน้ำแคว

แสดงว่าเรื่องของคุณลูกน่าสนุกกว่าของคุณแม่นะคะ

ยังไงก็ขอขอบคุณที่ติดตามอ่านค่ะ 

เขียนเมื่อ 

น้องอุ้มที่แสนน่ารัก

ตอนนั้นเป็นลูกสาวตัวน้อยจริงๆ  แต่ตอนนี้ไม่น้อยแล้วจ้าทำงานหลายปีแล้ว

ช่วงที่เขาเล็กก็อยากให้โตไวๆแต่พอมาตอนนี้อยากให้เขากลับไปเป็นเด็กอีก

อารมณ์มันต่างกันและดีอย่างเสียอย่าง  สงสัยต้องเลี้ยงหลานโน่นความสดชื่น

จะกลับมา  เพราะพี่เป็นคนชอบเล่นกับเด็ก

ยังไงๆก็ยินดีหลายที่ติดตามอ่านมาเสมอและส่งกำลังใจกันตลอด

คิดถึงเช่นกัน......

เขียนเมื่อ 

อ่านแล้วมีความสุข รออ่านตอนคุณแม่และครอบครัว 555

เขียนเมื่อ 

สวัสดีค่ะศน.ลำดวน

จะว่าไปแล้วก็ไม่เก่งหรอกค่ะเพียงแต่ว่าเราเอาใจใส่และดูแลเขาเท่าที่จะทำได้

ประกอบกับเขาเป็นเด็กน่ารักไม่ค่อยดื้อเท่าไหร่  มีเหตุมีผลบ้างจึงทำให้สามารถ

เอาชนะอุปสรรคต่างๆได้

ขอบคุณมากนะคะกับการติดตามบันทึกมาตลอดค่ะ

เขียนเมื่อ 

สวัสดีเจ้าน้องชำนาญ

ประสบก๋านระหว่างก๋านใจ้ชีวิตของเฮาบ้างครั้งมันก่มีก้าจ๋นคิดเป๋นตั๋วเงินออกมา

บ่าได้เนาะ  เปิ้นตึงว่าคนยิ่งเดินทางนักเต้าใดยิ่งเป๋นกำไรนักเต้าอั้น

ละอ่อนยังใดก่ตึงเป๋นละอ่อน ถ้าเฮาหื้อความเอาใจ๋ใส่และใกล้ชิดกั๋บเขานักๆ

เขาจะไว้ใจ๋บ่ามีความลับกั๋บเฮา เวลาเขาอู้  หื้อฟังก่อนแล้วก่อยชี้แจงหื้อเขาฟัง

เขาอยากเยี่ยะอะหยังตี้มันบ่าผิดก่หื้อเยี่ยะไปเลย  แต่ปี้บ่าฮู้ว่าละอ่อนป้อจายมัน

จะเป๋นหยั่งใดเน้อ

ปี้บอกแล้วว่าบ่าต้องกึ๊ดนักเรื่องของตี้ส่งไป  บ่าอยากหื้อลำบากใจ๋น้องเหย....

คนบ้านเฮากั๋บคนตางอีสานจะเหมือนกั๋นเรื่องความมีน้ำใจ๋และเอื้อเฟื้อกั๋น 

บ่าว่าอยู่ตางใดก่ยังกึ๊ดเติงหาบ้านเฮาตลอดเนาะ

เขียนเมื่อ 

สวัสดีค่ะพี่ใหญ่ที่ใจดี

รออ่านเรื่องของคุณพ่อคงยากค่ะเพราะคิดว่าเขาคงไม่อนุญาต ขนาดของลูกสาว

เมื่อต้นปีเขารับปริญญาโท  krugui ก็บอกว่าแม่จะเอารูปและเขียนเรื่องลง

บันทึกนะเขายังไม่ยอมเลยค่ะ  จึงได้เพียงแค่ลงรูปใน FB เท่านั้น

ขอบคุณพี่ใหญ่ที่แนะนำนะคะ.....

เขียนเมื่อ 

สวัสดีค่ะดา

บอนไซสวยจังเลยวันหลังจะแอบย่องไปขโมยที่บ้านนะคะ

ช่วงสองวันมานี่ฝนตกตลอดทั้งกลางวันกลางคืน  แต่อากาศไม่ยักกะเย็นอย่างที่

ควรจะเป็นเนาะ  น้ำทางคลองชลประทานขึ้นเกือบเต็มแล้วล่ะ  ทำให้ทางตลาด

พะยอมเริ่มท่วมขังเพราะระบายไม่ทัน

ตอนนี้เอารถมาเข้าศูนย์เลยมาเข้าเน็ตที่ศูนย์จ้า....คิดถึงเช่นกัน

เขียนเมื่อ 

สวัสดีค่ะคุณแสงแห่งความดี

ยินดีมากมายค่ะที่อ่านแล้วมีความสุข  แสดงว่าเป็นเรื่องเบาๆนะคะไม่เครียด 

อยากให้คนที่เข้ามาอ่านบันทึกแล้วมีความสุขกลับไปจะได้ไม่ต้องพกพา

เรื่องหนักๆกลับไปให้หมดความสุขค่ะ

ขอบคุณที่แวะมาทักทายกันเสมอนะคะ

 

เขียนเมื่อ 

สวัสดีค่ะอาจารย์ JJ

เป็นกังวลเฉพาะช่วงแรกแค่นั้นเองค่ะ  พออยู่ตัวและเห็นผลการเรียนของลูกแล้ว

หมดกังวลตั้งแต่นั้นมาจนกระทั่งเรียนจบทำงาน  แสดงว่าการเลี้ยงดูก็มีส่วนด้วย

พอๆกับความสามารถในตัวของเด็กเอง

ขอบคุณอาจารย์ค่ะที่แวะมาให้ความคิดเห็น....

เขียนเมื่อ 

น้องจิตอาสา

วันนี้ว่างพอจะแวะมาทักทายกันได้นะ  ดีใจจ้าที่อ่านแล้วมีความสุขเพราะเป็น

จุดประสงค์หลักของบันทึกนี้เชียวล่ะ

ตอนต่อไปจะมีของคุณแม่และครอบครัวแน่นอน hahahahaha

ต้องโยนลูกสาวคนเล็กลงน้ำบ้างนะเนี่ยจะได้ว่ายน้ำเก่ง นะครับ ที่ประทับใจสำหรับบันทึกนี้ก็คือการตอบคอมเมนต์เป็นคำเมือง อ่านแล้วโอเคเลย เหมือนกลับไปอยู่แถวเชียงใหม่เลยละ่ครับ

ต้องโยนลูกสาวคนเล็กลงน้ำบ้างนะเนี่ยจะได้ว่ายน้ำเก่ง นะครับ ที่ประทับใจสำหรับบันทึกนี้ก็คือการตอบคอมเมนต์เป็นคำเมือง อ่านแล้วโอเคเลย เหมือนกลับไปอยู่แถวเชียงใหม่เลยละ่ครับ

เขียนเมื่อ 

สวัสดีค่ะ

มาดับเบิ้ลเลยนะคะกับเมนท์ของอาจารย์  ไม่ต้องกลัวหรอกค่ะว่าเด็กเขาจะจมน้ำ

ถ้ามีผู้ใหญ่อยู่ดูแลด้วย  ต้องขอบคุณครูพละคนนั้นที่เป็นแรงผลักให้ลูกฮึดสู้จน

ชนะในที่สุด

อ่านคำเมืองได้แสดงว่าอู้คำเมืองหรือไม่ก็เป็นคนเมืองตวยกาเจ้า  ยินดีเจ้าตี้เข้า

มาอ่านและฮู้เรื่อง  เวลาเมนท์ๆไปก็ยังหวั่นๆอยู่ว่าจะมีคนรำคาญมั่งไหมเพราะ

เขาอ่านไม่รู้เรื่องแต่....ก็คงไม่ยากเกินไปที่จะเดาเนาะ

ขอบคุณมากมายที่แวะมาทักทายกันค่ะ....

อ่านไปก็ยิ้มไปค่ะ....^_^

ความเก่งของคุณลูก ไหงมาลงที่คุณแม่ทุกทีเล้ยยยย อิอิ

:)

เขียนเมื่อ 

น้องปิง 

hahahahaha  ก็เป็นไปตามคำที่ว่า...ลูกไม้หล่นไม่ไกลต้น....นั่นแล

ความจริงก็รู้ว่าลูกเขาก็มีศักยภาพในตัวของเขา  แต่เพื่อเพิ่มความหมั่นไส้ให้กับ

คนเข้ามาอ่านไง  แหะแหะ  พูดเล่นเดี๋ยวแฟนคลับหายหม๊ด...

ดีใจนะคะที่ทำให้อ่านแล้วยิ้มไปด้วยได้  ไม่อยากให้เศร้าออกไปค่ะ

เขียนเมื่อ 
  • สวัสดีค่ะ kruqui Chutima
  • ลูกสาวคุณครูเก่งเนาะ ลูกไม้หล่นใกล้ต้นเนาะเจ๊า
  • แม่ก่อเก่ง/ลูกก่อเก่ง
  •  ยินดีโตยเจ๊า
เขียนเมื่อ 

ขอขอบคุณมิตรไมตรีจาก  &&&&&&&&&&&&&&&

&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&

&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&  ด้วยความยินดียิ่ง

และกราบขอบพระคุณพระคุณเจ้าด้วยค่ะ

 

              

เขียนเมื่อ 

สวัสดีเจ้า

ความจริงถ้าจะเป๋นความสามารถของเขาเอง  เพียงแต่คุณแม่ช่วยเสริมพ่อง

แล้วก่เพิ่มสีสันเข้าไปเต้าอั้นเจ้า  กำเดียวคนอื่นจะหาว่าขี้คุยแต้แม่คนนี่ ( มี

หน้อยเนาะ )

ตางปายแม่ฮ่องสอนน้ำป่าไหลหลากระวังพ่องเน้อเจ้า

เขียนเมื่อ 

ขอขอบคุณอาจารย์       ที่มาให้กำลังใจแบบเงียบๆเสมอๆนะคะ

                                                                      

เขียนเมื่อ 
  • ลูกว่ายน้ำไม่เป็น ครูโยนลงในสระก็ทำใจนิ่งได้ไม่ว่าอะไร เพราะลูกเราก็ไม่เป็นอะไร....
  • ดูใจแม่ซิ เข้มแข็งขนาดนี้ แล้วลูกจะไม่เก่งได้หรือ
  • จะรออ่านตอนคุณแม่คนเก่งต่อค่ะ

 

เขียนเมื่อ 

สวัสดีเจ้า

ตี้แป๋งใจ๋ได้ก่เพราะกึ๊ดถึงหัวอ๋กคนเป๋นครู  ถ้าเกิดเปิ้นผิดใจ๋ขึ้นมาแล้วมาลงตี้ลูก

เฮาล่ะ  กึ๊ดไก๋ล้ำไปก่นิ  อิๆๆๆ

ใจไม่แข็งหรอกค่ะแต่เป็นห่วงลูกมากกว่าถ้าเราไปต่อว่าครูเขานะ  ผลมันจะลงที่

ลูกเรา  เลยทำเป็นใจเย็นๆดีกว่าแล้วก็ได้ผลจริงๆด้วย  ลูกทำได้แม่ก็ได้หน้าเจ้า..

เรื่องของแม่รอแหมกำเดียวเจ้า.....

เขียนเมื่อ 
  • พูดถึงเสียงเหน่อของเมืองกาญจน์  สุพรรณบุรี  นครปฐม ต่างก็มีลีลาที่น่าศึกษา อิอิ
  • อ่านแล้วเพลิน  ชื่นชมคุณลูกซึ่งสะท้อนมาจากการอบรมเลี้ยงดูของคุณแม่
    ครอบครัวนี้คงมีกิจกรรมสนุก ๆ มากมายนะคะ
  • ขอบพระคุณค่ะ
เขียนเมื่อ 

สวัสดีค่ะ

ถ้าอยู่นานกว่านั้นมีหวังเหน่อกันทั้งบ้านเลยค่ะ  แต่ลูกสำเนียงออกมากที่สุด

เพราะเขาไปโตที่โน่นและเด็กจะพูดภาษาต่างๆได้เร็วกว่าผู้ใหญ่  ครูและเพื่อนจึง

ล้อแบบเล่นๆค่ะ  ไม่ได้จริงจังอะไรมากมาย  พอมาอยู่กทม.ได้พักเดียวสำเนียง

ก็เป็นคนกรุงเปี๊ยบเชียว

พอดีมีลูกคนเดียวเลยมีเวลาให้กับเขามากและเต็มที่หน่อย  ส่วนใหญ่แล้วสามคน

พ่อแม่ลูกจะมีกิจกรรมท่องเที่ยวมากกว่าค่ะ

ขอบคุณมากนะคะที่อ่านแล้วเพลิน.....

เขียนเมื่อ 

ขอบคุณดอกไม้กำลังใจจาก  ด้วยความยินดีนะคะ

                           

เขียนเมื่อ 

 

                           ติดอยู่ที่วัดค่ะ

         

เขียนเมื่อ 

เขียนซะเห็นภาพชัดแจ๋วเลยค่ะ..

แต่ยังนึกสำเนียงไม่ออก

คงเหมือนเวลาตัวเองเข้ากรุงเทพ

ทุกวันนี้...ยังลงท้ายประโยค...เด้อ ๆ บ่อย ๆ

เขียนเมื่อ 

สวัสดีค่ะ

ก็คงเหน่อแบบคนกาญจน์น่ารักๆนั่นแหละค่ะ  เช่นกันค่ะเวลาคุยกับคนภาคอื่น

บางครั้งก็ยังมีเน้อ  มีเนาะ  ปนเปกันไป

แต่เดี๋ยวนี้รู้สึกจะสื่อสารกันง่ายเพราะใช้ภาษาภาคไหนพูดก็พอจะเข้าใจกันได้

และไม่มีใครมองหน้า  สังเกตว่าละครจะแทรกภาษาต่างภาคเข้าไปเยอะมากเป็น

การเพิ่มสีสันให้กับตัวละครได้ดีนะคะ..

หมายเลขบันทึก

451900

เขียน

31 Jul 2011 @ 22:34
()

แก้ไข

21 Jun 2012 @ 02:32
()

สัญญาอนุญาต

ครีเอทีฟคอมมอนส์แบบ แสดงที่มา-ไม่ใช้เพื่อการค้า-อนุญาตแบบเดียวกัน
ดอกไม้: 18, ความเห็น: 35, อ่าน: คลิก