เจตน์จำเพาะเหมาะความตามภาษา บรรจงถ้อยร้อยรถพจนา

กวีคือมงกุฎของภาษา

(29 กรกฎาคม 2554)

 

 

อารมณ์กลอนอ่อนหวานอ่านไพเราะ

เจตน์จำเพาะเหมาะความตามภาษา

บรรจงถ้อยร้อยรสพจนา

อาบอุราอบอุ่นละมุนละไม

 

 

บทกวีมีคำจุดสัมผัส

เสียงร้อยรัดเรื่อยรินยินน้ำไหล

รสล้ำเลิศเจิดจรัสสัมผัสใจ

ซาบซึ้งในอรรถรสบทกวี

 

 

ฉันทลักษณ์อักขราภาษาเก่า

สืบต้นเค้าตามครูดูถ้วนถี่

สัมผัสนอกและในคล้ายดนตรี

ทุกคำมีความหมายจึงได้มา

 

 

เสียงหนักเบาเอามาวางตามจังหวะ

บรรจงกะเกี่ยวเกาะไพเราะกว่า

เล่าเรื่องตรมระทมต่อคลอน้ำตา

อารมณ์พาผู้อ่านสุดทานทน

 

 

เขียนเรื่องสุขสุขเกษมเต็มความสุข

เหมือน “คำ” คลุก “ความ” เข้าเคล้าให้ข้น

คือต้นทุนสุนทรีย์กวีชน

เพียรคิดค้นถ้อยคำท้วงทำนอง

 

 

บทกวีจึงเป็นเช่นมงกุฎ

ที่สูงสุดสดใสกลางไฟส่อง

เรืองระยิบกระพริบพรายเมื่อได้มอง

ตัวเรือนทองฝังเพชรก่องเก็จพราว

 

 

โสภณ  เปียสนิท***วันภาษาไทย***

39/3 เขาพิทักษ์ หัวหิน ประจวบคีรีขันธ์ 77110