คนธรรมดา "มือบันทึก" คนธรรมดา ๒.

คนธรรมดา "มือบันทึก" คนธรรมดา ๒.

 

             

จากความเดิมในบันทึกที่แล้ว
  คนธรรมดา "มือบันทึก" คนธรรมดา ๑.
ได้เรียนรู้อะไรบ้าง
เมื่อวางทุกสิ่งทุกอย่างลง ความเบา ความผ่อนคลายค่อยปรากฎขึ้น
ได้สติกลับคืน
ใจที่หวั่นไหวอยู่ภายใน
ความกังวล
ระคนความเครียดแสนสาหัส
เพราะสาละวนอยู่กับอารมณ์ความรู้สึกตัวเองมากไป
จึงขาดความเป็นตัวของตัวเอง
และ
ขาดสติ
และไม่ได้ยินเสียงจากภายนอก
เมื่อวางในทุกๆสิ่ง
ไม่นานสติค่อยกลับมา
แล้วเริ่มได้ยินเสียงผู้พูดมากขึ้น
จับใจความได้
แล้วจดเฉพาะประโยคเด็ดๆ
จดไม่ทันก็ไม่เห็นเป็นไรเลยเรายังมีเครื่องบันทึกเสียง
จะไปกลัวอะไรในใจฉันคิด
มี Note Taker
 มือฉมังอยู่ข้างจะไปกลัวอะไรเล่า
 
จากนั้น
ก็ตัดสินใจวางสมุดบันทึกและปากกาอย่างถาวร
ตาโกโก เธอยังจดยิกยิก บ้างก็สะบัดมือด้วยความเมื่อยล้า
เห็นเธอจด
เห็นเธอโยงเส้น
ทำเครื่องหมายอะไรต่อมิอะไรเยอะแยะไปหมด
 
เลิกประชุมกลับไปด้วยความอ่อนเพลียเพราะใช้พลังเกินความจำเป็น 
ตกเย็นฉันโทรไปหาตาโกโก ว่า " เราจะมาทำการบ้านกันมั๊ย"
แต่เธอบอกว่า
เดี๋ยวเธอจะจัดการการบ้านเองวันนี้ขอพักผ่อน
ในใจฉันยังกังวลอย่างหนัก

<ใช่เรื่องที่ไหนมาด้วยกันจะให้เธอทำงานคนเดียว >

และ
แล้วฉันก็กลับมาพร้อมความกังวล
ทั้งเตรียมการที่จะเรียบเรียงเรื่องราว
ที่จะเล่าและแบ่งปันในฐานะ คุณอำนวย Facilitator ในโรงพยาบาลชุมชน
ให้คนหน่วยสนับสนุน ลุกขึ้นมาพัฒนางานประจำ และเห็นคุณค่างาน เห็นคุณค่า และวิธีคิดแก้ปัญหาด้วยการกระบวนการวิจัย

 

ในวันที่ ๒๑ กรกฎาคม ๒๕๕๔ ในเวลา ๐๙.๓๐-๑๑.๓๐ น. ห้องย่อยที่๔
เครือข่ายที่มีชีวิต: ก้าวย่างอย่างมั่นใจ กับเครือข่าย " อุบลศรีโสธรเจริญ " 
ตั้งใจว่าเย็นของวันที่ ๒๑ กรกฎาคม ๒๕๕๔จะไปทำการบ้านกันต่อ
 
ทำให้ฉันได้เรียนรู้ว่า...ใจที่ว้าวุ่น กังวล หวาดกลัว ไร้สติ
ไม่มีวันที่ทำงานให้ผลงานออกมาดีได้
 
...
ภาระกิจยังไม่สำเร็จ
ยังค้างคาอยู่ในใจ
ฉันจะจัดการกับภารกิจและบทบาท Note taker นี้อย่างไรดี
 
อย่างเพิ่งเบื่อรอติดตามต่อในบันทึกหน้าค่ะ
 
 
 

 คนธรรมดา "มือบันทึก" คนธรรมดา ๓. เทคนิคการบันทึก

 

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน  บนเส้นทาง R2R



ความเห็น (6)

ติดตามอ่านครับ

คราวหน้าขอตัวใหญ่กว่านี้นิดหนึ่งนะครับ

รู้สึกว่า เมื่อยตา ทั้งที่ยังไม่แก่เท่าไร อิอิ

เขียนเมื่อ 
  • ขอบพระคุณดอกไม้ช่อใหญ่เป็นกำลังใจจาก  Ico48
  • จริงด้วยเจ้าค่ะคนบันทึกยังปวดตา...เลย..๕๕๕๕๕
  • ไม่ได้ตั้งใจแกล้งนะคะครู
  • เขียนเมื่อ 

    ธรรมดา = ไม่ธรรมดา ครับ

    ช่วงนี้ ผมวุ่นวายอีกตามเคย

    บันทึกไม่อัฟโหลด เกือบ สัปดาห์แล้วครับ

    ต้องกลับมา...ต้องกลับมา

    ท่องในใจ...

    คิดถึงพี่อุ้มบุญและทุกท่านจัง

    โดยเฉพาะเช้า ๆ ตี 4 ฝนตกพร่ำ ๆ ครับ

    เขียนเมื่อ 

    น้องพี่  Ico48 ทิมดาบ

    • รีบกลับมานะ
    • ฝนตกพรำทำให้พี่คิดถึงเช่นกัน หลายคนของชาวเราก็คงคิดถึงน้องเช่นกัน

    เขียนเมื่อ 
    • ตามมาเชียร์มือบันทึก
    • เพิ่งกลับมาจากสุราษฯ
    • แต่งงว่าใต้ฝนไม่ตก มาถึงมหาวิทยาลัย
    • ฝนตกหนักมากๆๆๆ
    เขียนเมื่อ 

    อาจารย์  Ico48 ขจิต ที่คิดถึง

    • พลาดกันทุกทีซิน่า
    • ที่บ้านฝนตกติดต่อสามวันแต่ไม่หนักค่ะ
    • คิดถึงนะ