ตอนที่เธอไม่มีใครดีไหมหนอ ตอนที่ขอข้นเข้มเต็มศักดิ์ศรี
บันทึกสาวน้อยริมหน้าต่าง
ฉันตามหาร้อยยิ้มริมหน้าต่าง
มองระหว่างทางไกลตอนใกล้ค่ำ
ฝ่าสายฝนหล่นปรอยค่อยค่อยพรำ
หนาวจึงนำอยู่ในดวงใจนาน
ทั้งหนาวฝนหนาวฟ้าบรรยากาศ
หลงเป็นทาสอารมณ์ผสมผสาน
ย้อนความหลังครั้งเก่าเคล้าน้ำตาล
ทิ้งความหวานความหวังให้วังเวง
หากถ้าย้อนเวลากลับมาได้
ย้อนกลับไปตามทางอย่างรีบเร่ง
จักหยุดลงตรงไหนให้เลือกเอง
ฉันยังเกรงหยุดลงตรงไหนดี
ตอนที่ “เธอไม่มีใคร” ดีไหมหนอ
ตอนที่ขอข้นเข้มเต็มศักดิ์ศรี
ในห้วงรักเต็มร้อยถ้อยวาที
เอ่ยวจีจับใจไม่เคยจาง
หรือว่า “ตอนที่ใจไม่มีเธอ”
อาจมีเผลอเคยเหงากับเขาบ้าง
แต่ความทุกข์สีเทาก็เบาบาง
ทุกก้าวย่างเคยอยู่รู้ร่มเย็น
หนึ่งในห้วงเป็นห้องของชีวิต
ถูกหรือผิดงดงามตามที่เห็น
สุขหรือเศร้าทุกยามตามที่เป็น
ทุกประเด็นงดงามไปตามจริง
***แรงบันดาลใจจาก......
ถ้าย้อนเวลาได้ ไม่รู่ว่าอยากย้อนเวลากลับไปตอนไหน
ตอนที่เธอ "ไม่มีใคร" หรือตอนที่ใจ "ไม่มีเธอ"
โสภณ เปียสนิท
39/3 เขาพิทักษ์ หัวหิน ประจวบคีรีขันธ์ 77110
เป็นความบังเอิญ หรือ ผมลิขิต หรือ พรหมลิขิต ไม่รู้ เมื่อวานเวลา 2 ทุ่มครึ่ง ถึง 3 ทุ่มครึ่ง เผลอไปกดทีวี. ไปเรื่อย ๆ เจออาจารย์ใหญ่ จัดรายการภาษาอังกฤษ ช่อง dltv 15 (เป็นช่อง 79 ของบ้านผม) เรียกทุกคนมาดูใหญ่ บอกว่า อาจารย์คนนี้เป็นญาติของผมครับ ดูไปอมยิ้มไป คนอะไร...สอนเข้าใจง่าย...ผมรู้สึกเหมือนฟังพ่อคุยครับ (อาจารย์ใหญ่ยังไม่แก่ครับ) ผมสารภาพกับอาจารย์ใหญ่ตามตรงนะครับ ผมเคยจะเลิกเขียนบล็อกหลายครั้ง ...เงื่อนไขหลายอย่าง แต่คนหนึ่งที่ผมคิดถึง...คือ อาจารย์ใหญ่ครับ เพราะอาจารย์จะมาเยี่ยมผมเสมอ บางครั้งชีวิตของผมเล็ก ๆ ทำให้รู้สึกด้อยค่า และไร้สาระ เพราะคนที่เขียนบันทึกที่นี้ส่วนใหญ่ มีการศึกษาสูง และประสบการณ์มากมาย ซึ่งผมไม่มีอะไร... สรุปผมรักและเคารพอาจารย์ใหญ่มากนะครับ
(มีพี่อุ้มบุญ อีกคนที่มีความรู้สึกเหมือนผมครับ)
สวัสดีค่ะอาจารย์
ทุกประเด็น งดงาม ไปตามจริง
กลอนเพราะมากค่ะ
ทุกย่างก้าว เรารู้เพิ่ม ได้แต่งเติม ซึ่งสีสัน ทุกข์สุข ไปด้วยกัน ผ่านคืนวัน ผ่านบทเรียน
กลอนบันทึกนี้หวานแหววดีนะคะ
เหมือนย้อนเวลากลับไปหาอดีตอีกครั้งเลยค่ะ...
สวัสดีครับอาจารย์
ภาษาสวยมากมาย
อาจารย์เป็นบุคคลอีกท่านหนึ่ง ที่มีอารมณ์และภาษากลอนที่อ่านแล้วได้อารมณ์และจินตนาการ จังครับ
แอบแซว...สมัยตอนหนุ่ม ๆ อาจารย์คงมีคนชื่นชมมากมายแน่ ๆ เลยนะครับ ภาษากลอนบอกอะไรต่อมิอะไรได้มากมายนัก
ชื่นชมอาจารย์ นะครับ
งดงามมากมายในจินตนาการคะ
คราวนี้ได้ผลเลยครับ
อยากหาผลตอบรับกลับมาบ้าง
ว่าสิ่งที่ออกไปจากห้องเล็กๆบนอาคารชั้น3 ของพื้นที่ โรงเรียนวังไกลกังวล
ว่ามีใครชมบ้าง ได้ผลเป็นอย่างไรบ้าง เข้าใจหรือไม่ อยากได้อย่างไร
หลายเทอมที่ผ่านมา ผมเดินทางมาที่นี่ทุกวันอังคาร ตอนบ่าย3-4โมง
พูดคนเดียวราว 50 นาที กับช่างกล้อง 2 คน ต่างคนต่างทำหน้าที่
เดินกล้องแล้วหยุดไม่ได้ เจ็บคอก็ไม่หยุด ไอก็ไม่หยุด ติดขัดสะดุดก็ไม่หยุด
จนกว่าจะครบเวลา ครั้งนี้เป็นครั้งแรกที่มี ผลตอบรับ feedback แบบเต็มๆ
ขอบคุณครับ คุณหมอคนสำคัญ แต่ถ่อมตน
ทั้งที่เป็นยิ่งกว่า Florence Nightingale ของชาวบ้าน
Florence, Grand Duchy of Tuscany
Park Lane, London, United Kingdom
ดังนั้นฟังเพลงบรรเลงเบาๆ คล้ายเสียงร้องของนก ไนติงเกล เสียหน่อย ที่นี่ครับ
http://www.youtube.com/watch?v=I_B8H956-rg
ดีมากเลยค่ะ ชอบๆๆ
ขอบคุณสำหรับดอกไม้กำลังใจ
บทกลอนไพเราะมากค่ะ
ช่วงปีใหม่ถ้าอาจารย์มีโอกาสมาเยี่ยมเชียงคานก็จะได้ชมทะเลหมอกที่สวยงามค่ะ
ยินดีที่ได้รู้จักครับ
ว่างก็เชิญแวะชิม เอ้ย อ่านกลอน ข้อเขียน คำคิด นะครับ
ภาพริมหน้าต่าง...ยังไงก็เหงา..
ขอบคุณที่แวะมานะครับ