ประสบการณ์ชีวิตที่มีคุณค่าและย้อนคืนไม่ได้

 

  เนื่องจากโรงเรียนนี้อยู่ติดกับวิทยาลัยครูกาญจนบุรีในสมัยนั้น  การเรียนการสอนจึงมักจะมีนักศึกษามาช่วยฝึกสอนอยู่เสมอ  หรือมีการมาทำกิจกรรมให้เด็กนักเรียนบ่อยครั้ง  เป็นการแบ่งเบาภาระครูได้เป็นอย่างดี   มีอยู่อย่างหนึ่งที่ติดอยู่ในใจตลอดมาคือ  ด้วยเหตุที่ krugui ไม่ได้เป็นครูประจำชั้น  แต่ช่วยสอนภาษาไทยป.4-6 เวลาึถึงชั่วโมงสอน  ครูประจำชั้นจะไม่ยอมออกไปจากห้องคงนั่งทำงานอยู่ที่โต๊ะ  เอาละซิ...เหมือนเราเป็นครูฝึกสอนยังไงไม่รู้เนาะ  มันอึดอัดนะถ้าใครไม่เจอกับตัวเอง   หาทางคิด..คิดและคิด พอดีอาคารข้างๆมีห้องว่างเลยย้ายเด็กมาเรียนห้องนั้นเสียเลย  แล้วก็ยึดห้องนั้นเป็นห้องส่วนตัวด้วย  ดูเหมือนทั้งครูประจำชั้นและอาจารย์ใหญ่จะมองกันตาปริบๆ เหอเหอเหอ

 

 

แล้วก็เช่นเคย krugui พักอยู่ที่บ้านพักในอุทยาน  เสาร์อาทิตย์นักท่องเที่ยวเยอะมาก  มากกว่าที่ไทรโยคอีก  เมื่อมาอยู่ที่นี่คณะครูและครูใหญ่โรงเรียนบ้านร่องต้า ( ตำแหน่งอยู่ที่นี่ ) ได้แวะมาเยี่ยมด้วยเลยได้ต้อนรับขับสู้กัน  และซาบซึ้งใจมากที่เขายังอุตส่าห์คิดถึงเราทั้งที่เรามีแต่ชื่อและกินเงินเดือนจากเขา  แต่ตัวก็ไปช่วยราชการเรื่อยเปื่อย  เวลาเขาหักเงินค่าโน่นค่านี่ก็ยอมให้เขาหัก แล้วทางโรงเรียนที่ไปช่วยราชการก็ยอมให้เขาเก็บค่านั่นๆนี่ๆเช่นกัน  เห็นไหมล่ะว่าเสียสองต่อก็ต้องยอมจะได้ไม่มากเรื่อง

 

 

        แต่มามีเรื่องจนได้เมื่อครูใหญ่โรงเรียนบ้านร่องต้าย้ายแล้วมีคนใหม่มาแทน  ต่างคนต่างไม่รู้จักกันรู้แต่ว่าเป็นพี่ของเพื่อน  เขาก็บอกครูการเงินว่าเขาจะัจัดการเรื่องเงินเดือน krugui เอง ( สมัยนั้นรับเป็นเงินสด ) คือจะส่งให้เอง  ใหม่ๆก็ได้รับปกติคือไม่เกินวันที่ 10 ของอีกเดือนก็ถึงมือ  พอสักพักมีอยู่เดือนหนึ่งได้รับวันที่ 20 กว่า  krugui ก็ไม่ว่าไงเพราะดีกว่าไม่ได้รับ(คิดแง่บวก)  อีกเดือนหนึ่งเอาอีกล่ะ.... จัดการขึ้นไปที่โรงเรียนแต่ไม่เจอ  เลยไปเล่าให้เจ้าหน้าที่การเงิน สปอ.ฟัง  เขาก็แสนดีติดต่อครูใหญ่ให้  ครูใหญ่ไม่ยอมมาพบแต่บอกว่าส่งไปให้แล้ว  krugui เลยไปถามที่ไปรษณีย์ให้ช่วยค้นต้นขั้วให้หน่อย  ปรากฎว่าเพิ่งส่งไปเมื่อวานนี้เอง( วันที่ 20 กว่าของอีกเดือน)  โอย....ไม่ไหวแล้ว  ปรี๊ดเลย....krugui เข้าจังหวัด ไปเล่าให้เจ้าหน้าที่การเงินฟัง  พี่เขาก็ดี๊ดี  บอกว่าให้ทำเรื่องมารับได้ที่จังหวัดเลยพี่จะทำให้เอง  เหมือนกับทำบุญร่วมกันมาทั้งๆที่พี่เขาไม่ทำให้ก็ได้  แต่นี่เต็มอกเต็มใจและจัดการให้ทุกอย่าง ตั้งแต่นั้นมาเลยสนิมสนมกับพี่คนนี้  เวลากลับบ้านจะไปเยี่ยมและมีของฝากจากเมืองกาญจน์ไปให้เสมอ....คนดีที่อยู่ในความทรงจำ

 

 

  โรงเรียนที่มาช่วยราชการในเมืองครั้งนี้  มีชื่อว่าโรงเรียนบ้านพุเลียบ  อ.เมือง  กาญจนบุรี  จากการได้อยู่สองโรงเรียนในเวลาสามปี  ทำให้มีโอกาสเก็บเกี่ยวประสบการณ์ให้กับชีวิตอย่างมากมายและคุ้มค่า  ทั้งการทำงานและการท่องเที่ยวไปตามสถานที่ต่างๆ  ซึ่งทำให้สามารถเล่าหรือพูดคุยกับใครๆได้รู้เรื่อง   เป็นประสบการณ์ที่ย้อนกลับคืนในความเป็นจริงไม่ได้  แต่ย้อนความทรงจำได้เป็นอย่างดี......


 

ขอบคุณมากมายที่ตามอ่านมาจนถึงบันทึกนี้  ชีวิตจะพลิกผันอย่างไรอีก.....โปรดติดตาม.....

ขอบคุณภาพดุ๊กดิ๊กจากกะปุกดอมคอม