สายฝนเย็นฉ่ำ

  สายฝนเย็นฉ่ำ เจ้านำพาความรู้สึกใดราดรดลงมาสู่ใจใครคนนั้น   

สายฝนเย็นฉ่ำ...

เจ้านำพาความรู้สึกใดราดรดลงมาสู่ใจใครคนนั้น

แมลงกลางคืนเอ๋ย...

เจ้าร้องระงมกรีดปีกขับขานบรรเลงเพื่อกล่อมบทเพลงบทใดให้ใครคนนั้นฟัง

ราตรีอันไร้หมู่ดาวเล่า...

เมื่อไหร่เจ้าจะทอแสงระยิบงามส่งมาเป็นเพื่อนข้าฯ

และเพื่อนของเจ้าให้ไม่เหงาเศร้ายามค่ำคืน

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน เป็นเช่นบัณฑิต

คำสำคัญ (Tags)#เป็นแค่เพียงการเอื้อนเอ่ยกับบางบทตอนของชีวิต

หมายเลขบันทึก: 45089, เขียน: 17 Aug 2006 @ 17:40, แก้ไข, 11 Feb 2012 @ 15:39, สัญญาอนุญาต: สงวนสิทธิ์ทุกประการ, ความเห็น: 2, อ่าน: คลิก
บันทึกล่าสุด


ความเห็น (2)

น.เมืองสรวง
IP: xxx.118.108.254
เขียนเมื่อ 18 Aug 2006 @ 08:55

"ขอบคุณคณาจารย์จาก "พอช"  ครับ

            "ความหวังกำลังใจ"

"หากความหวังกำลัง...ใครยังอยู่

จงรับรู้ว่า...เพื่อน....ยังมีหวัง....

ขอจง..ขับขานเพลงต่อไปทั่วพฤกษ์ไพร

แล้วบทเพลงนั้นก็จะยังคงอยู่คู่ใจคุณและเพื่อนเอย"

 

IP: xxx.144.144.164
เขียนเมื่อ 18 Aug 2006 @ 10:48

มิบังอาจเป็นไปถึงระดับผู้รู้

แค่เพียงแต่อยากแบ่งปันกำลังใจ

และอารมณ์ใดอารมณ์หนึ่ง

เผื่อว่าการสร้างความรู้(สึก) อาจมาจากเรื่องง่ายๆ คือเริ่มจากการแบ่งปันความงดงามให้กันและกันก่อน ก็เพียงเท่านั้นเอง