ขอน้อมเกล้าอัญเชิญบทเพลงพระราชนิพนธ์ ลำดับที่ ๔๓ มาสถิตย์ ณ บันทึกนี้

ด้วยเกล้า ด้วยกระหม่อม พระพุทธเจ้าข้า

 

สืบเนื่องจากที่ผมได้อ่านบันทึก ลำเนาป่า .. สดุดีวีรชน ของ คุณ Poo ที่เขียนเอาไว้ ได้ฟังเพลง "ความฝันอันสูงสุด" ที่เป็นเสียงบรรเลงของ ขิม  + เปียโน (http://www.youtube.com/embed/KM7PfT7XNQU) ที่คุณ Poo นำเข้าเอาไว้

 

ทำให้ผมได้มีโอกาสได้เข้าไปชม "ความฝันอันสูงสุด" อีกเวอร์ชั่นหนึ่งซึ่งเป็นเสียงขลุ่ยบรรเลงนี้ ฟังเพลงแล้วเห็นพระราชกรณียกิจของในหลวง ท่านทำเพื่อคนไทยตลอดพระชนม์ชีพของท่าน แล้วเราเป็นใคร ทำไมถึงไม่รู้จักทำความดีอะไรเพื่อท่านบ้าง ... น้ำตาจึงไหลอย่างไม่รู้ตัว

 

ลองชมดูนะครับ 

 

(http://www.youtube.com/watch?v=KM7PfT7XNQU&NR=1)

 

 

บทเพลงพระราชนิพนธ์ ลำดับที่ ๔๓

ชื่อเพลง : ความฝันอันสูงสุด
ทำนอง  : พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว ภูมิพลอดุลยเดช
คำร้อง   : ท่านผู้หญิงมณีรัตน์ บุนนาค
ปี         : ๒๕๑๔

 

ขอฝันใฝ่ในฝันอันเหลือเชื่อ
ขอสู้ศึกทุกเมื่อไม่หวั่นไหว
ขอทนทุกข์รุกโรมโหมกายใจ
ขอฝ่าฟันผองภัยด้วยใจทนง

จะแน่วแน่แก้ไขในสิ่งผิด
จะรักชาติจนชีวิตเป็นผุยผง
จะยอมตายหมายให้เกียรติดำรง
จะปิดทองหลังองค์พระปฏิมา

ไม่ท้อถอยคอยสร้างสิ่งที่ควร
ไม่เรรวนพะว้าพะวังคิดกังขา
ไม่เคืองแค้นน้อยใจในโชคชะตา
ไม่เสียดายชีวาถ้าสิ้นไป

นี่คือปณิธานที่หาญมุ่ง
หมายผดุงยุติธรรมอันสดใส
ถึงทนทุกข์ทรมานนานเท่าใด
ยังมั่นใจรักชาติองอาจครัน

โลกมนุษย์ย่อมจะดีกว่านี้แน่
เพราะมีผู้ไม่ยอมแพ้แม้ถูกหยัน
คงยืนหยัดสู้ไปใฝ่ประจัญ
ยอมอาสัญก็เพราะปองเทิดผองไทยฯ

 

(อ้างจาก http://prathom.swu.ac.th/kingsong/detail.asp?number=43)

 

 

ฟังเพลงเสร็จแล้วก็ทำให้คิดถึงเหตุการณ์การสูญเสียทหารหาญของชาติ ณ ป่าแก่งกระจาน สัปดาห์ทรหดที่ผ่านมา ทำให้มีมุมมองสะท้อนมากมาย

 

ผมเขียนอนุทินเอาไว้หลายอนุทิน ได้แก่

 

| อนุทิน ... ๑๘๑๓ |

ปฏิบัติการดูแลอนุรักษ์ป่าแก่งกระจานในครั้งนี้ เราสูญเสีย "คนดี" เยอะเกินที่จะรับได้

ครั้งแรกเป็น ฮ.ฮิวอี้ เราเสียผู้กล้าไป ๕ นาย

ครั้งที่สองเป็น แบล็กฮอว์ก เราเสียผู้กล้าไปอีก ๙ นาย

และวันนี้ (24 ก.ค.54) ครั้งที่สาม ฮ.เบลล์ 212 เราเสียผู้กล้าไปอีก ๓ นาย

รวมแล้ว เราเสียคนระดับมันสมองและปฏิบัติการไปถึง ๑๗ ท่าน

มันเยอะเกินกว่าจะรับได้

หน้าที่ของการรักษาป่าไม้ ทรัพยากรธรรมชาติของไทย ไม่ใช่ หน้าที่ของเขาเพียงไม่กี่คนนั้น แต่เป็นของทุกคนมิใช่หรือครับ

 

และ...

 

| อนุทิน ... ๑๘๑๔ |

หลับเถิดประชา ข้าจะคุ้มภัย ถ้อยคำที่ควรคู่ ผบ.พล.ร.9 นายทหารกล้าที่พลีชีพเพื่อประเทศชาติอีกท่านหนึ่ง และคำพูดก่อนปฏิบัติหน้าที่ครั้งสุดท้ายในฐานะวีรบุรุษของชาติคือ "ต้องไปด้วยตัวเอง ต้องไปเอาน้อง ๆ กลับบ้าน เพราะญาติพี่น้องเค้ารออยู่" แม้รู้ว่าการไปครั้งนั้นเต็มไปด้วยความเสี่ยงภัยอย่างสูงก็จะมุ่งไปนั้น เชื่อได้เลยว่าจักตราตรึงใจชาวไทยทั้งผองตลอดไป

ขอไว้อาลัยแด่ พล.ต.ตะวัน เรืองศรี ผบ.พล.ร.9

หากผู้นำรักลูกน้องเช่นนี้ องค์กรของเราจะเข้มแข็งเพียงใด

(http://www.thairath.co.th/people/view/region/6366)

 

ผมมองเห็นความรักชาติ รักแผ่นดิน ความหวงแหนป่าไม้ทรัพยากรของชาติ การยอมเอาชีวิตเข้าแลกกับพวกทำไม่ดีต่อแผ่นดิน

ผมเองไม่แน่ใจว่า เราควรตั้งแง่รังเกียจคนที่เราเรียกว่า พวกนายทุน หรือไม่

แต่นายทุนไปอยู่ที่ไหน แผ่นดินพังทลายที่นั่น

เช่น ป่าสวนผึ้ง ป่าวังน้ำเขียว ป่าหางดง ฯลฯ

 

เราได้สูญเสียทหาร วีรชนผู้กล้า มากถึง ๑๖ นาย + ช่างภาพที่กล้าหาญอีก ๑ คน รวมถึง ๑๗ คน เขาตายในหน้าที่ เขาตายเพื่อแผ่นดินของเราครับ

 

แผ่นดินของในหลวง

แผ่นดินของพ่อหลวง 

แผ่นดินของพวกเราทุกคน 

 

ขอร่วมไว้อาลัยทหารหาญทุกท่านที่ได้เสียสละชีวิต

มันการสูญเสียครั้งใหญ่ครั้งหนึ่ง

 

ขอบคุณทุกท่านครับ ;)...