ไม่ว่ากระบวนการสอนของครูจะเป็นอย่างไร ทุกอย่างอยู่ที่เป้าหมายเดียว คือ อยากให้ลูกศิษย์ของครูเป็น "ลูกที่ดี" เป็น "คนที่ดี" และ เป็น "ครูที่ดี" ครับ

................................................................................................................................................

มุมมองของนักศึกษาคนที่ ๒๒

................................................................................................................................................ 

  

 

 

................................................................................................................................................

ทุ้มอยู่ในใจ ...

................................................................................................................................................ 

 

อะไรกันครับ เรียนกับครูแค่วันละ ๒ ชั่วโมงเท่านั้นเอง ติดต่อกัน 4 วัน คือ วันจันทร์  - พฤหัส ... เครียดกว่าเรียนชีววิทยาอีกหรือนี่ ;)...

ความเครียด + ตื่นเต้น คือ การไม่รู้ว่า วันนี้ครูจะสอนอะไรมั้ง และจะสอนโดยใช้วิธีการไหน เดายาก และ เดาไม่ถูก

ข้อดี คือ เราจะต้องเกิดความกระตือรือร้นอยู่ตลอดเวลาไงครับ ทั้งต้องเตรียมตัวและเตรียมใจ เพราะทุก ๆ การขยับตัวของครู หมายถึง การเก็บคะแนนย่อย ๆ ในทันดีทันใด

อย่างที่ครูเคยบอกว่า ๐.๐๑ คะแนนของครู มีความหมายมาก เพราะปลายภาคจะรู้ได้ทันทีว่า การเรียนตลอดทั้งภาคเรียน เราได้ประมาทต่อการใช้ชีวิตการเรียนกับครูหรือไม่

นี่อาจจะเป็นเหตุผลสำคัญที่เครียดก็ได้นะครับ ;)...

 

ข้อสอบอัตนัย มันสะท้อนความรู้ในทุก ๆ ด้านที่ครูเห็นจากพวกเรา และแค่ความรู้ก็ยังไม่พอด้วย ความคิด สติ ปัญหา ไหวพริบ การใช้ชีวิต มันสามารถถามได้ทั้งหมด แต่ก็ขึ้นอยู่กับ "การตั้งคำถาม" ด้วยนะครับว่า สามารถทำให้นักศึกษาตอบออกมาตามที่วัตถุประสงค์วางไว้หรือไม่

 

 

"ชีวิตของเราไม่มีอะไรได้มาง่าย ๆ"

 

เป็นเรื่องที่ครูอยากสอนจริง ๆ ครับ

การที่ออกแบบชิ้นงานจำนวนเยอะ ๆ แต่ละชิ้นมีคุณค่าในตัวของตัวเอง และกว่าจะได้คะแนนสักคะแนนหนึ่งก็ต้องอาศัยความพยายามอย่างหนัก จึงจะมีค่าควรได้คะแนนนี้ไป

ในปัจจุบัน สังคมโลกของเราเปลี่ยนไปไงครับ

การได้ความรู้มานั้น เป็นอะไรที่ฉาบฉวย มักง่าย และเห็นแก่ตัว

เพราะได้มาแล้วก็กลับไม่เห็นคุณค่าเลย

ครูต้องการสอนเรื่องนี้จริง ๆ ครับ

 

และกว่าจะได้คะแนนมาสักคะแนน ก็ย่อมต้องอาศัย "ความเพียร" และ "ความอดทน" อย่างมาก ใครไม่มี ก็ย่อมทิ้งโอกาสที่อยู่ตรงหน้าทันที ใช้อารมณ์มากกว่าเหตุผล

 

จากความคิดของเราที่ว่า "การสอนคนให้เป็นคนดีเป็นเรื่องยาก แต่สอนคนให้เป็นคนเก่งนั้นง่ายกว่า"

ถูกต้องอีกแล้วครับ ;)...

 

ใครจะสามารถเปลี่ยนใครได้ นอกจากเจ้าตัวไม่เปลี่ยนเอง

 

ยิ่งสอนคนที่จบปริญญาทางวิทยาศาสตร์อย่างห้องเราแล้ว ยิ่งกว่าเข็นครกขึ้นภูเขาอีกครับ ทุกคนมีอัตตา ทุกคนเรียนจบมาจากมหาวิทยาลัย (ที่ตัวเองคิดว่า) ใหญ่ มีชื่อเสียง

มันไม่ใช่เรื่องง่ายสำหรับครูครับที่จะสอนพวกเราได้ถึง "กรอบสุดท้าย" นี้

ครูเสียพลังภายในไปเยอะ ถึงได้ค่าตอบแทนการสอนก็เพียงแค่เงินกินข้าว ไม่ได้คุ้มค่าพลังภายในที่เสียไปหรอกครับ ซึ่งหากพวกเรามาอยู่วงการมหาวิทยาลัย จะมีครูที่คิดแบบเห็นแก่ตัวเยอะครับ คือ สอนไปแต่เนื้อหา ส่วนคุณค่าความเป็นคนหาเอาเอง

ไม่ว่ากระบวนการสอนของครูจะเป็นอย่างไร ทุกอย่างอยู่ที่เป้าหมายเดียว คือ อยากให้ลูกศิษย์ของครูเป็น "ลูกที่ดี" เป็น "คนที่ดี" และ เป็น "ครูที่ดี" ครับ

อย่างอื่นไม่อยากได้ เพราะแค่นี้ก็มีคุณค่ามากเพียงพอแล้ว

 

ขอบคุณสำหรับคำสัญญาที่บอกว่า "จะเป็นคนดี แล้วคนดีก็ถือเป็นครูที่ดีในอนาคต"

 

ขอบคุณและโชคดีครับ ;)...

 

 

...............................................................................................................................................

บันทึก ชุด "กรอบสุดท้าย"

...............................................................................................................................................

 

 

................................................................................................................................................

ป.ล. ลูกศิษย์ของครูคนใดแอบเข้ามาเห็น เงียบ ๆ ไว้นะครับ ;)...

................................................................................................................................................