เป็นเดือนแล้วที่ไม่ได้กอดแม่...
หลังจากที่ได้กอดแม่ครั้งสุดท้ายเดือนกว่าๆก็ได้กลับบ้านอีกครั้ง วันแม่แห่งชาติพอดี
ไม่ได้มีพิธีที่พิเศษมากมาย มีแค่พวงมาลัยดอกมะลิ 1 พวง ก็สามารถเรียกความตื้นตันให้ล้นเอ่อ จนต้องเสียน้ำตา
ได้กอดแม่อีกครั้ง รู้สึกได้เลยถึงความอบอุ่นที่ห่างหายไป การบอกรักแม่ในครั้งนี้ก็เหมือนกันกับทุกครั้งที่บอกกันอยู่บ่อยๆ
แต่ทำไมนะน้ำตาถึงได้ใหลออกมาอย่างนี้...
ความรักความผูกพันธ์ในสายสัมพันธ์ความเป็นแม่เป็นลูก….เป็นความรู้สึกร่วมที่ยิ่งใหญ่ของบรรดาสิ่งมีชีวิตทั้งหลายในโลกนี้
แรงแห่งรัก…โดยเฉพาะ “รักของแม่” เป็นแรงส่งให้เราทำเรื่องดี ๆ ได้มากมายในชีวิตค่ะ
ไม่ใช่เรื่องแปลกหรอกค่ะที่เราจะรู้สึกจนน้ำตาไหลออกตายามที่ได้กอด “แม่” หลาย ๆ คนก็เป็น…
ดูคุณลูกเป็ดขี้เหร่จะคิดถึงคุณแม่น่าดูนะเนี่ย…
ขอขอบคุณ คุณปวีณา นะคะที่เข้ามาแสดงความคิดเห็น คือปกติแล้วเรา2คนจะอยู่ด้วยกันทุกวันตั้งแต่เด็ก แต่ตอนนี้ต้องมาเรียนมหาวิทยาลัย จึงทำให้ต้องไกลกัน ปี3แล้ว กิจกรรมทั้งการเรียนก็มากมายเลยทำให้ไม่ค่อยได้กลับบ้าน ไม่ได้กอดแม่ ทำให้ความรู้สึก”คิดถึงแม่”มีมากมายที่แค่โทรศัพท์ก็ไม่พอค่ะ