GotoKnow
  • เข้าระบบ
  • สมัครสมาชิก
  • แผงจัดการ
  • ออกจากระบบ
GotoKnow

เมื่อดิฉันประสบอุบัติเหตุ

แต่แล้ววันหนึ่งดิฉันก็เกิดเจ็บป่วยเพราะอุบัติเหตุ

เวลาคนเจ็บป่วยจิตใจทำไมต้องหดหู่ไปด้วย   ปกติแล้วไม่ค่อยได้เจ็บป่วยเพราะเป็นคนรักษาสุขภาพได้ดีมาก 

เพื่อนยังถามอยู่เรื่อยว่า  "อ้อย เธอไม่เคยเจ็บป่วยหรืออย่างไร  ไม่เห็นเธอเคยขออนุญาตไปหาหมอเลย "

จริงๆอย่างที่เพื่อนพูด  ดิฉันไม่เคยเจ็บป่วยมานานแล้ว  อันเนื่องมาจากดิฉันระวังไปทุกเรื่อง

แต่แล้ววันหนึ่งดิฉันก็เกิดเจ็บป่วยเพราะอุบัติเหตุ

อุบัติเหตุ  หมายถึง  เหตุการณ์ที่ไม่คาดคิดเกิดขึ้น

ดิฉันชักชวนเพื่อนให้ไปกินอาหารในร้านแห่งหนึ่งในรั้วมหาวิทยาลัยที่ไปเรียนในวันเสาร์ที่แล้ว   เพราะดิฉันพบว่า  สะอาด  ราคาถูกและรวดเร็ว  ไม่ต้องรอนาน  ไม่เบียดกันด้วย   ดิฉันให้เกียรติเพื่อนเดินทางที่ราบเรียบ  แต่ดิฉันลงมาเดินทางขรุขระ  โดยไม่คาดคิด  ดิฉันขาพลิก  เพราะเดินทางไม่เรียบ

เพื่อนๆก็เอายาสารพัดมาโปะให้  ดิฉันฟังอาจารย์สอนไปด้วย  ก้มลงดูเท้าตัวเองมันปูดขึ้นมาในบัดดล

ทนอยู่ทั้งวันจนเย็นค่ำ  เลิกเรียนแยกย้ายกับเพื่อน  พอแยกจริงๆก็พบว่าดิฉันเดินไม่ไหว  ขับรถเกือบไม่ได้  ทนทรมานไปตลอดทาง  รู้สึกตอนนั้นคิดถึงใครก็ได้มาขับรถให้

ซ้ำร้ายขับรถผิดเลน  ถูกเบียดออกไปจากถนนที่เคยผ่าน  ต้องไปกลับรถมา  พอกลับมาแล้ว  เลี้ยวไม่ได้  ห้ามเลี้ยว  เลยตามเลยวิ่งไปเรื่อยๆ  ดีนะวันนั้นรถไม่ติดเท่าไร  วิ่งได้ตามสบาย  ไปออกดินแดง  เห็นคำว่า  สนามบินดอนเมือง  กลับบ้านได้แล้ว

พอถึงบ้านดิฉันต้องเดินขึ้นบันไดอีก  ดิฉันอยู่แฟลตชั้นห้า  แทบร้องไห้  ตัวก็ใหญ่  แถมยังยกกระเป๋าใบใหญ่ที่มีชื่อว่า  ตู้เย็นอีก

ดิฉันเป็นคนดีนะคะ (ประชดตัวเอง)  พอวันจันทร์ก็ไม่ลาป่วย  ยังคงไปทำงาน  เพราะรับปากกับโรงเรียนวิทยาเขตวังทองหลางเป็นกรรมการตัดสินการแข่งขันนักเรียนทางวิชาการ  และวันอังคารก็เป็นแม่งาน ENGLISH KIDS CONTEST 2006 ที่โรงเรียน(ยังโชคดี)

เพิ่งจะมาลาป่วยเมื่อวันพฤหัสฯ และศุกร์ที่ผ่านมาพักผ่อนขาตัวเอง

พอป่วยได้ครั้งหนึ่ง  ร่างกายก็เหมือนโดมิโน  ล้มระเนระนาด  เกิดอยากจะเป็นไข้  เป็นหวัดอีก  ดิฉันก็ไม่อยากกินยาแล้วง่วง  เพราะต้องอ่านหนังสือและทำการบ้านเยอะแยะไปหมด

ได้  ชวนป๋วยปีแปกอ  และ ลูกสำรอง  สมุนไพรชั้นยอด  หายเจ็บคอและไม่เป็นหวัดเลยค่ะ

มีเพื่อนใน gotoKnow เยี่ยมไข้หลายท่านทีเดียว  ขอบพระคุณมากค่ะ

เมื่อเย็นนี้ดิฉันเก็บของกลับบ้าน  เดินออกมานอกห้องได้กลิ่นดอกไม้ที่ชื่อว่า  การะเวก  หอมตอนเย็น  หอมมากเลย

ยังคิดว่าถ้ามีอารมณ์สุนทรีย  ใกล้หายป่วยแล้วล่ะค่ะ

คุยกับเพื่อนสัก 5 นาทีจึงกลับบ้าน

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย 

คำสำคัญ (keywords): siriporndiary
หมายเลขบันทึก: 44974
เขียน:
แก้ไข:
ความเห็น: 1
อ่าน:
สัญญาอนุญาต: สงวนสิทธิ์ทุกประการ

ความเห็น (1)

ทุกวันนี้  อาการเจ็บปวดนั้น  ได้ทุเลาไปบ้างแล้ว  แต่ก็ใช้เวลาเยียวยาไปหลายเดือน....