ขอคราวะต่อคนนำทางความคิดที่ทำให้พวกเราได้สานต่อเชื่อมโยงสายใย เปิดพื้นที่แห่งความปลอด ให็โอกาส

         

      เยาวชนจิตอาสาเก้าอี้สามขาผสานผนึกเนียนเป็นกลุ่มเดียวกับเยาวชนจิตอาสา "ญาลันนันบารู"ที่อยู่นอกระบบการศึกษา แต่ทว่ามีทุนทางประสบการณ์ชีวิต  ที่ผ่านบททดสอบของแต่ละคนมาอย่างโชกโชน  วันนี้พวกเขาค้นพบตัวเอง ค้นพบเส้นทางสายใหม่ รวมตัวกันทำสิ่งดีๆสู่สังคม บางคนหันไปสู่การศึกษานอกระบบ การศึกษาทางเลือก และการศึกษาชีวิต

          หากมองรูปลักษณ์ภายนอกของแต่ละคนที่พบเห็นอาจสับสน ต่อรูปลักษณ์  แสนดี หนุ่มร่างเล็กตัวดำผมยาว  ตั้งคำถามเมื่อพบกันครั้งแรกขณะนั่งเรือไปเกาะหมากด้วยกันว่าผู้เขียนรู้สึกอย่างไรที่เห็นพวกเขาแต่ละคน   ยอมรับว่าตอนนั้นยังสับสนในรูปลักษณ์ของแต่ละคนอยู่  แต่ก็คิดเชิงบวกบอกไปให้กำลังใจว่า "ว่าไม่ได้มองรูปลักษณ์ภายนอก ไม่ได้มองผมบนหัว แต่มองไปที่จิตใจและในสมอง " เหมือนอย่างกวีที่เคยเรียนตอนประถมที่บอกว่า

       " อันอาภรณ์แพรผ้าสารพัด             

เป็นสมบัติภายนอกหลอกให้หลง


            ถึงแต่งงามตามสมัยก็ไม่คง                 

อยู่ยืนยงเหมือนวิชาเป็นอาภรณ์


            อันวิชาพาตนให้คนชอบ                    

ใครจะลอบคร่าฉุดไม่หลุดถอน


            ติดตัวทรงคงสวยไม่ม้วยมรณ์               

เป็นอาภรณ์ล้ำเลิศประเสริฐเอย" 

          ในเวทีการฝึกเป็นนักสันทนาการ ที่อาจารย์บ๊อบบี้นำ จึงเห็นความมุ่งมั่นตั้งใจ ไม่นอกเรื่องสนุกในเกมส์ สนุกในการที่ต้องนำต้องทำตามกิจกรรมที่อาจารย์สอนทุกขั้นตอน

       ตอนเลิกเวทีในวันแรก  อาจารย์หนานเกียรติ กับอาจารย์ อาคร ต้องกลับไปเตรียมงาน ผู้เขียนบอกจะขอลงพื้นที่ไปดูให้ถึงสำนักงานที่ทำการของพวกเขาใหนๆก็รู้จักกันแล้วต้องมักคุ้นกันให้มาก ทั้งๆที่ใจหวั่นๆกับความปลอดภัย แต่ก็ไม่แสดงความขลาดกลัวออกมา 

         สองหนุ่มเยาวชนอาสา ไปหามอเตอร์ไซค์มุ่งหน้าไปในชุมชน ไปดูกริชที่ใหญ่ที่สุด ไปนั่งกินชาชักกับโรตีที่ทำการกลู่ม "ญาลันนันบารู ทางสายใหม่ของเยาวชนกะพ้อ เป็นที่รวมพลคนอาสา พัฒนาตัวเองและสังคม

ไม่ง่ายเลยที่จะหลอมรวมเยาวชนให้มาทำกิจกรรมเพื่อสังคม

ไม่ง่ายเลยที่จะเข้าไปนั่งในใจของพวกเขา

และยิ่งไม่ง่ายเลยที่ให้พวกเราคนนอกพื้นที่  เข้ามาทำความรู้จัก มาทำกิจกรรมในที่นี้

         แต่ด้วยเพราะที่นี้เขามีคนมีใจเป็นผู้ให้เป็นผู้เสียสละ เป็นผู้มีความสุขในการหยิบยื่นโอกาส ขอคารวะต่อคนนำทางความคิดที่ทำให้พวกเราได้มาสานต่อเชื่อมโยงสายใยในการเปิดพื้นที่แห่งความปลอดภัย ให้โอกาส ให้กำลังใจแก่เยาวชนกลุ่มนี้ เก้าอี้สามขา และญาลันนันบารู และนี้คือ

"เสน่ห์เทือกเขาบูโด

กริชยาวใหญ่โตมโหฬาร

ลองกองมากมายมหาศาล

มัสยิดสวยงามตระการตา" สมฉายาตามคำขวัญของอำเภอกะพ้อ....

 

กริชใหญ่ที่สุดในโลก ความยาว 9 เมตร มี 9 คด

ด้ามหนัก 650 กิโลกรัม

ตัวกริชหนัก 840 กิโลกรัม  รวมน้ำหนัก 1490 กิโลกรัม

 

ผู้นำทีมเก้าอี้สามขา

ยัยซิล่า กับป้ามอลลี่ ศูนย์รวมใจเยาวชนกะพ้อ