ชมรมเก้าอี้สามขา ใช้ชั่วโมงว่าอาสามาดูแลผู้ป่วยที่โรงพยาบาล

            

เทือกเขาบูโด

           เมื่อมาถึงจุดนัดหมาย ที่พิกัดโรงพยาบาล กะพ้อ อาจารย์หนานเกียรติ   รอด้วยความกระวนกระวาย เพราะเลยเวลานัดหมายไปหลายชั่วโมง  ทั้งกลุ่มเป้าหมายที่เป็นเยาวชนคงไม่อดทนกับการรอ  แต่สถานการณ์ทางชายแดนใต้  มีเรื่องมากมาย ที่เหนือการคาดหมาย ทำให้พวกเธออดทนต่อการรออย่างใจเย็น...

            พบกันทักทายกันด้วยสายตาและกิริยายกมือไหว้เป็นทักทายตามประเพณี จับมือให้สลามกันทักทายตามแบบศาสนาอิสลามเป็นการทักทายที่"ดึงพลังที่เคยมี นำวิถีที่เคยใช้"มาให้เป็นกำลังใจในการทำงาน 

             อาจารย์หนาน นั่งคุยบอกแผนการการสองสามนาทีมียายซิล่า  ป้ามอลลี่น้องกัลยาและน้องยัสมิน กาแลงจากโรงพยาลสายบุรีที่อาสามาเรียนรู้  อาจารย์บ๊อบบี้รับภาระมาเปิดเวทีฝึกเยาวชนให้เป็น วิทยากรสันทนาการ เพื่อส่งผ่านไปสู่"นักกระบวนกร"

ยายซิล่า ป้ามอลลี่ น้องกัลยา แลยัสมิน กาแลง สายบุรี

           กลุ่มเป้าหมายวันนี้เป็นเยาวชนนอกระบบที่ค้นพบตัวตนของเยาวชนที่ได้แลกเปลี่ยนความคิดกันเมื่อทำค่ายอาสา ที่พังงาเกาะหมากน้อย และอีกกลุ่มเป็นเยาวชนในระบบโรงเรียนที่เป็นนักจิตรอาสา"ชมรมเก้าอี้สามขา"ของโรงเรียนวังกะพ้อพิทยาคม ที่พวกเธออาสาในชั่วโมงว่างในการเรียนมาช่วยดูแลผู้ป่วยที่โรงพยาบาล  

          ครุ่นคิดค่อนข้างกังวลแทนอาจารย์ อาคร (บ๊อบบี้)ว่าคนสองกลุ่มสองระบบมาพบกันในกิจกรรมเดียวกัน ฐานความรู้ ความคิด การสื่อสาร และการสันทนาการในเวที จะสนุกไปได้ดี  สวยงามเหมือนกับการเข้าค่ายเยาวชนที่ วิทยสัมพันธ์และไทยรัฐวิทยาหรือไม่  เพราะว่างานนี้กังวลว่าเรื่องของภาษา ไม่พาสุข แต่พอเอาเข้าจริงๆ เพียงแต่เริ่มทักทาย ลายของคำว่ามืออาชีพ นักฝึกอบรมสมคำร่ำลือ   คืออาจารย์ใช้"กิจกรรมสนุกนำ ทำให้ดู นำสู่กระบวนการคิด ติดปัญญาท้าทายในการเป็นวิทยากรสันทนาการในเวที ขอเพียงมีจิตรที่อาสา ปัญหาและอุปสรรคมักได้รับการแก้ไขเพราะใจที่อยากเป็นผู้ให้เป็นทุนของคนอาสา

        งานนี้สร้างสุขให้ทุกคนที่มาร่วมในเวที ทั้ง หัวหน้าเภสัชและหัวหน้าฝ่ายการพยาลก็แวะเวียนมาหัวเราะมีสุขกันทั่วหน้า เยาวชนทั้งสองกลุ่มให้ความร่วมมือในการทำกิจกรรมและเรียนรู้อย่างเต็มที่มีการสรุปบทเรียนกิจกรรมทุกขั้นตอน ....

        ความแตกต่างคือความสวยงาม GotoKnow  Camp ที่เทือกเขาบูโด  งาม   ดี  จริง