ในความรู้สึกเสมือนน้องอาร์มเป็นลูกหลานที่กลับมาบ้าน

               เมื่อคืนเดินทางมาจากพังงาตอนสองทุ่ม  มาถึงก็เข้าไปดูความเลื่อนไหวในบันทึก   ผ่านไปหน้าประชาสัมพันธ์ เห็นน้องมะปรางชวนบล๊อกเกอร์ หาดใหญ่และไกล้เคียงมาร่วมคุย  และแลกเปลี่ยนประสบการณ์ มีเนื้อหาแห่งการเชิญชวน ประชาสัมพันธ์ดังนี้

(สวัสดีค่ะ

เนื่องจากวันจันทร์ ที่ 11 กรกฏาคม 2554 ที่จะถึงนี้ ทางทีมงาน GotoKnow จะมีกิจกรรมไปอบรมการใช้งานระบบให้แก่บุคลากรของมหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ ซึ่งได้มีการเปิดเว็บไซต์ Share.psu.ac.th ที่ได้ติดตั้งซอฟต์แวร์เดียวกันกับ GotoKnow เพื่อใช้งานภายในองค์กร

โดย Share.psu.ac.th จะมีการใช้งานเช่นเดียวกันกับ GotoKnow.org ค่ะ ดังนั้นทางทีมงานจึงอยากจะขอเชิญชวนชาว GotoKnow ที่อยู่พื้นที่ใกล้เคียงมาร่วมเป็นพี่เลี้ยงในกิจกรรมอบรมการใช้งาน

ลงชื่อร่วมเป็นพี่เลี้ยง

สมาชิก GotoKnow ท่านใดสนใจ สามารถลงชื่อในข่าวประชาสัมพันธ์นี้ได้เลยนะค่ะ และรบกวนแจ้งเวลาที่สะดวกเข้ามาช่วยเป็นพี่เลี้ยงแนะนำการใช้งาน)

น้องมะปรางกำลังบรรยาย

           ในเรื่องจิตร อาสาหากมีเวลาย่อมไม่พลาด แต่ไม่ได้ลงทะเบียนก็ตอบรับไป ว่าขอเวลาไปเคลียร์งานในตอนเช้า   และจะเข้ามาร่วมเวทีในช่วงบ่าย 

          ขณะนั่งรถตู้จากปากพะยูนมาหาดใหญ่  น้องอาร์มได้โทรมาถาม ตามหาก็บอกว่าผู้เฒ่ากำลังเดินทาง  อาร์มนัดแนะบอกมาถึง มอ.ให้โทรหาอีกทีจะออกมารับ และยังอาทรถามใถ่ในเรื่องอาหารการกิน ก็บอกไปตามที่เป็นจริงว่ายังไม่ได้กินข้าว 

           หอประชุม สำนักอธิการบดีสถานที่ย่างมาเป็นครั้งแรก เดินเข้ามาแล้ว ไปไม่ถูกน้องอาร์มลงมารับโดยการโทรศัพท์ถามกัน  แต่หันมาเห็นก็ถั๊กแก (จะ๊เอ๋)กันพอดี

อาร์ม คัมแบ๊ค

        อาร์มชวนผู้เขียนไปกินข้าว ยังเอาน้ำเอาท่า(ท่าทางที่นอบน้อมต่อผู้สูงวัย)มาให้ แล้วนำไปยังเวทีประชุม......

        ณ.ที่แห่งนี้เพียงเหยียบย่างก็เย็นยะเยียบเปรียบคนแปลกหน้าของสถานที่ น้องอาร์มจัดการความเขอะเขินแปลกแยกไม่คุ้นชินสถานที่  โดยการนำไปให้นั่งไกล้กับน้องมะปราง  คนคุ้นชินที่กำลังให้ความรู้กับผู้เข้าร่วมประชุม

        ในความรู้สึกเสมือนน้องอาร์มเป็นลูกหลานที่กลับมาบ้าน มาร่วมงาน  มาสานงานภาคสนาม ทุกครั้งที่มีงานภาคสนามน้องอาร์มจะดูแลอย่างใกล้ชิด เหมือนที่อาจารย์หมอสกล สิงหะเคยพูดให้ฟังเสมอมาว่า"จงดูแลคนไกล้ชิดอย่างอาคันตุกะ".....

        น้องมะปรางกำลังนำเสนอวิธีการเขียนบันทึก ว่างเว้นจากการนำเสนอก็หันมาทักทายให้เกิดความคุ้นชินยิ่งขึ้น ความรู้สึกเริ่มดีขึ้น แล้วก็ดีขึ้นๆจนเนียนเป็นเนื้อเดียวผู้ร่วมประชุมเพราะ คนทำGIS เอกรัตน์  ใฝ่บุญ คนคุ้นชิน  มาทักทายให้เป็นกันเองยิ่งขึ้น....

เอกรัตน์ ใฝ่บุญ (คนทำGIS)

          เรียนรู้การใช้เครื่องมือจากการอ่านที่น้องมะปรางเขียนแนะนำ  ก็ทำได้เพียงแนะไม่สามารถนำให้ผู้เขียน  ไปใช้เครื่องมือได้ตามที่แนะ  

       วันนี้ได้ความรู้ในเรื่องการใช้เครื่องมือหลายอย่าง แต่การที่เอาเครื่องมือไปใช้ตามที่รับรู้มันไม่ง่าย สำหรับผู้อาวุโส  ที่โลไฮเทค อย่างผู้เขียนต้องใช้วิธีหัดให้ทำจนเกิดความชิน แต่เมื่อจำและทำได้แล้วมันติดอยู่นาน

       ตอนท้ายของการประชุมวันนี้ น้องมะปรางได้เปิดให้มีการแลกเปลี่ยนประสบการณ์เขียนบันทึกจากแรงบันดาลใจผู้เขียนก็ได้เล่าให้ที่ประชุมฟังถึงแรงบันดาลใจ ในการเขียนบันทึกที่เกิดแรงจากอยากเล่าเรื่อง  และเมื่อเขียนไปแล้วก็มีคนมาให้กำลังใจ มาสอนมาแนะมานำ มาทำความรู้จัก  ที่สำคัญคือทีม อัศวพักตร์(หน้าม้า)  คือผู้เขียนมีบรรดาลูกๆมาเป็นแฟนคลับเป็นหน้าม้าให้  มาผลักดัน โดยที่ไม่รู้เลยว่าเป็นลูกตัวเอง แต่ก็เป็นพลังอย่างมหาศาลในการอยากแบ่งปันประสบการณ์ 

        เขียนมาสักระยะหนึ่งค้นพบว่า แรงบันดาลใจอีกสิ่งหนึ่งคือบรรดาเครือข่ายที่มาช่วยกันให้กำลังใจ "ผลัดกันเขียน  เวียนกันอ่าน  วานกันชม" ......ไม่มีงานเลี้ยงไดไม่เลิกรา แต่ว่าเวทีนี้ เวทีการใช้งาน  http://Shear.PSU.ac.th รูปแบบใหม่เพิ่งเริ่มต้น  ขออวยพรให้ทุกท่านมีความสุขกับการเขียนบันทึก และขออนุญาตินำภาพการประชุมมาShear