ดีสองระดับ

หากตั้งใจ อะไร อะไร ก็ต้องดี

เมื่อคราวไปเยี่ยมยามศูนย์แพทยศาสตร์ศึกษาชั้นคลินิก ที่จังหวัดตาก กระวีกระวาด ตื่นแต่เช้า เพราะตั้งใจจะลงไปใส่บาตรให้แม่มานี และ พ่ออาจิต

เดินไปที่ตลาดซึ่งอยู่ตรงข้ามโรงแรมที่พัก ได้ยินเสียงแว่วๆว่า หลวงพ่อพยอม มารับบาตร ครั้งแรกงงงง นึกว่าโฆษณาอะไร เพราะ มีคำพูดว่า "แจกหนังสือธรรมะ และ CD"

มองไปไกลๆ (ดังภาพด้านล่าง)

เอท่านพระราชธรรมนิเทศ หรือ พระพยอม จริงๆนี่

ได้ใส่บาตรสมใจ และได้หนังสือ "ดี ๒ ระดับ"

นำบางตอนมาฝากครับ "สันดานดี อะไร อะไร ก็ ดีไปหมด"ครับ

JJ2011 ร่วมพลี ร่วมพัฒนา

***นิสัย + สันดาน ดี ==> สัญชาตญาณดี****

นิสัย เป็นคำนาม หมายถึง ความประพฤติที่เคยชิน เช่น เขาตื่นเช้าจนเป็นนิสัย คำว่า "นิสัย" ยังมีความหมายว่า ที่พึ่ง, ที่พักพิง, ที่อาศัยเช่น ผู้อุปสมบทขอฝากตัวเป็นศิษย์พระอุปัชฌาย์เรียกว่า ขอนิสัย แต่ในที่นี้จะไม่กล่าวถึงความหมายนี้

อุปนิสัย เป็นคำนาม หมายถึง ความประพฤติที่เคยชินเป็นพื้นมาในสันดาน เช่น ก่อนที่พระพุทธเจ้าจะเสด็จไปเทศน์โปรดผู้ใดจะต้องทรงพิจารณาถึงอุปนิสัยของผู้นั้นก่อน และยังหมายถึง ความประพฤติที่เคยชินจนเกือบเป็นนิสัย เช่น นักเรียนคนนี้มีอุปนิสัยดี

ส่วนคำว่า สันดาน เป็นคำนาม หมายถึง อุปนิสัยที่มีมาแต่กำเนิด เช่น มีสันดานดี มีสันดานเลว หากใช้ในภาษาปากมักใช้ไปในทางไม่สู้จะดี เช่น สันดานของเขาเป็นเช่นนี้ อย่าไปถือเลย