ความน่าเบื่อของฉันคือการนอนนาน ๆ  ที่ไม่ใช่การนอนหลับเพื่อพักผ่อน แต่เป็นการนอนแบบคนป่วยโดยไม่ทำอะไร หรือนอนแบบคนขี้เกียจนับเป็นความทุกข์และไม่พอใจอย่างยิ่ง  ส่วนการนอนเอนอ่านหนังสือก็เป็นอีกเรื่องหนึ่งอย่างเช่นวันนี้

 

        หลังจากไปทำหน้าที่พลเมืองไทย  ได้เฝ้าติดตามผลการเลือกตั้งจากโทรทัศน์  นั่งน้างนอนบ้างอ่านนิตยสารเล่มโปรดไปด้วย  อ่านทุกตัวอักษรตั้งแต่ปกหน้า โฆษณา  สารบัญไปจนถึงปกหลัง ไม่เคยพลาดหรือข้ามหน้าหนึ่งหน้าใดไป  และคิดว่าจะไม่เขียนบันทึกใหม่ เพราะไม่มีเรื่องเล่า (หลีกเลี่ยงคำว่าเรื่องเขียน)

 

        "ในวันวางขลุ่ย มาคุยเรื่องธรรม" อาจารย์เนาวรัตน์ พงษ์ไพบูลย์  จึงขออนุญาตนำสาระดีมีคุณค่ามาเล่าต่อว่า 

 

         "ชีวิตของอาจารย์เกิด ๓ หนคือเกิดจากท้องแม่ เกิดจากธรรมของพระพุทธทาส และเกิดจากการตื่นตัวทางการเมือง 

 

         ก่อนลาสึก อาจารย์ได้ไปกราบลาหลวงพ่อ  อยากได้คติธรรมไว้เตือนสติตนเอง  หลวงพ่อบอกสั้น ๆ ว่า ทำจิตให้เป็นปกติ  เราจะสนุกสนานก็ได้  เสียใจโศกเศร้าก็ได้  ร้องไห้ก็ได้  แต่จิตเราต้องรู้เท่าทัน  แล้วก็ดึงความรู้สึกให้กลับมาเป็นปกติให้เร็วที่สุด  ถ้าไม่เข้าใจตรงนี้เราก็จะตกเป็นเหยื่อ   

     

        การเขียนกวีธรรม  ต้องสามารถจับความรู้สึกของตนเองและสัมผัสความรู้สึกเหล่านั้นอย่างเต็มที่ และเรียงออกมาเป็นคำ  เพราะการเขียนบทกวีคือการใช้คำที่มีอยู่อย่างจำกัด เพื่อสื่อความรู้สึกที่ไม่จำกัด  ในขณะเดียวกันการเขียนบทกวีจะทำให้เข้าใจตนเอง  กำลังคิดและจิตจะวนเวียนอยู่ 

 

        การไม่ยึดมั่นถือมั่นไม่ได้หมายความว่า ไม่มุ่งมั่น  เราต้องมุ่งมั่นทำสิ่งที่เป็นประโยชน์  ไม่ใช่ว่าจะไม่ทำอะไรเลย นั่นแหละคือการไม่ยึดมั่นที่ถูกต้อง

 

       เกี่ยวกับการอ่านการเขียนของเยาวชนรุ่นใหม่  ท่านมีความคิดเห็นว่ารากฐานความคิดยังไม่เข้มแข็งขณะที่ความเชื่อมาแรง  ระบบการศึกษาล้มเหลว ไม่ได้ทำให้คนชอบอ่านหนังสือ  มีแต่ประเภทจ่ายครบจบแน่ 

 

          เคล็ดลับสู่งานเขียนที่ดี "ความถึงพร้อม ๔ ประการ" เรื่องที่เขียนต้องถึง   อารมณ์ความรู้สึกต้องถึง   ความสามารถในการใช้คำถ่ายทอดอารมณ์ความรู้สึกต้องถึง   และต้องถึงผู้อ่าน   

 

อย่าเอาแต่สงบเย็นเห็นโทษแท้    

อย่าเอาแต่เป็นประโยชน์จิตโลดเร่า 

สงบเย็นเป็นประโยชน์ลดมัวเมา            

ส่วนตัวเอาเผื่อแผ่แก่ส่วนรวม

 

 Secret  ฉบับที่ ๗๒ ประจำวันที่ ๒๖ มิถุนายน ๒๕๕๔

 

      "อ่านมาฝาก" ก็ยังดีกว่าอ่านแล้วเก็บไว้คนเดียว  หรือนำไปใช้ประโยชน์เพียงคนเดียว   แม้ว่าแขนและมือขวายังไม่สามารถทำงานได้เป็นปกติ  ควรให้โอกาสแก่แขนและมือซ้ายได้ทำประโยชน์บ้าง