ไปอ่าน บันทึกนี้ ของ รศ.พญ. ปารมี ทองสุกใส และเขียนความเห็นต่อท้ายไว้หน่อยนึง อยากแพร่ต่อ เลยขอคัดลอกมาวางในบ้านตัวเองอีกรอบ …
หน้าที่การงานที่บริสุทธิ์ จะกลายเป็น แหล่งแสวงสุข ของมนุษย์ทุกคนได้ ถ้าคิดเป็น สุขตั้งแต่ คิดจะทำ กำลังทำ และเสวยความอิ่มใจเมื่อ การกระทำสิ้นสุด พอใจในผลที่เกิดขึ้น ตามที่มันเป็น ถ้าไม่เป็นไปตามที่คาดคิดก็นับเป็น โอกาสแห่งการเรียนรู้ เรื่อง อิทัปปัจจยตา กันต่อไปครับ
ถึงไม่พูดออกมาแต่คงไม่มีใครปฏิเสธว่าในใจคนเรานั้นมักมีประโยคหนึ่ง เกิดขึ้นบ่อยๆ คือ ” ฉันอยากเป็นสุข “ ก็จะมีใครเล่าไม่ รักสุข เกลียดทุกข์
ประโยค ” ฉันอยากเป็นสุข “ มักจะ ก่อทุกข์ ได้ง่ายก็เพราะว่ามันยาวเกินไปครับ ไม่เชื่อก็ลองตัดดูได้ ให้สั้นลงเรื่อยๆ จะพบเองว่าที่ไม่ค่อยสุขนั้นเหตุอยู่ที่ตัวไหนบ้าง …
” ฉันอยากเป็นสุข “
“ อยากเป็นสุข “
“ เป็นสุข “
“ สุข “
เห็นหรือยังครับว่า ที่ สุขมันไม่ค่อยมี ไม่ว่าที่ไหน เมื่อไหร่ ก็ตาม ตัวขัดขวางสำคัญคือ “ฉัน” และ “อยาก” นั่นเอง
เมื่อทำงานแล้วเป็นทุกข์ .. อยากเป็นสุข .. ง่ายนิดเดียว
ที่ สุขมันไม่ค่อยมี ไม่ว่าที่ไหน เมื่อไหร่ ก็ตาม ตัวขัดขวางสำคัญคือ "ฉัน" และ "อยาก" นั่นเอง
ความเห็น
บทความในวันเดียวกัน
มิสเตอร์หวัง · 14 ส.ค. 2549
น.ส ณิศรา ปอย นรการ · 14 ส.ค. 2549
น.เมืองสรวง · 14 ส.ค. 2549
หมอสุข · 14 ส.ค. 2549
น.เมืองสรวง · 14 ส.ค. 2549
นาง ศิริวรรณ หวังดี · 14 ส.ค. 2549
เป็นอย่างนั้นจริง ๆ ค่ะอาจารย์ ไม่ผิดเลยที่เขาว่าเพราะเรา “หวัง” เราจึง “ผิดหวัง” หวังว่า “ฉันอยากเป็นสุข” นั่นแหละค่ะ
ถ้าทำสิ่งใด แล้วก็ไม่ต้องไปตั้งความหวังว่าอยากจะเป็นสุขในการทำสิ่งนั้น เมื่อมันไม่สุขมันก็ไม่ต้องไปทุกข์ว่ามันไม่สุขใช่ไหมคะ
แต่ในบางกรณี หากเรามีสุขเป็นที่ตั้ง ก็เป็นแรงบันดาลใจในการทำสิ่งใด ๆ เหมือนกันนะคะ
ขอบคุณอาจารย์มากค่ะ
มาเพื่อบอกว่าขอยืมไปใช้ที่ ม.ทักษิณ 21 ส.ค. นี้ โปรดอนุญาตด้วยท่านอาจารย์พี่ เพราะขโมยเรียบร้อยแล้ว
ขอบคุณครับ ...
ม.ทักษิณ คือบ้านเก่าผมนะ แม้ตอนนั้นจะชื่อ วศ.สงขลา ก็ตาม ผมเป็นรุ่น 3 ท่านอธิการบดีปัจจุบัน (รศ.ดร.สมบูรณ์) ก็เป็นพี่ที่เคารพรัก .. หากได้เจอ ฝากความระลึกถึงท่านด้วย นะ นะ นะ .
ท่านอาจารย์พี่ เช่นนั้น "ขอ" เฉย ๆ ไม่มียืม จะได้ไม่ต้องให้ใครรอนาน น่าจะดีกว่านะครับ และขอบพระคุณมาก ๆ ครับ ต่อไปก็จะ "ขอ" อีกครับ ไม่ยืมกันแล้ว
ผมไปที่ ม.ทักษิณว่าด้วย "การใช้ KM กับการสร้างสุขภาพ" เป็นวิทยาเขตพัทลุงครับ ท่านอธิการพี่ท่านอาจารย์พี่ ผมคงไม่ได้เจอ หากเจอจะนำเรียนให้ครับ เจ้าภาพที่ให้ความกรุณามายังชายขอบคือ ดร.จุฑารัตน์ ครับผม
ใกล้ ๆ ถึงจะได้ทำ BAR ให้อ่านอีกครั้ง (จริง ๆ ทำเพื่อสร้างความั่นใจให้แก่ตน...นิ)
สวัสดีค่ะท่านอาจารย์ ความอยากที่อาจารย์ว่านั้นมันมีพลังจริงๆ นะคะมันก็ให้เกิดได้ทั้งสุขและทุกข์ " อยากและได้มา ก็สุขไป แต่ถ้าอยากแล้วไม่ได้ก็ทุกข์ไป " แต่คงไม่มีใครที่ไม่มีความอยากแต่จะอยากอย่างไรให้เป็นสุขและไม่ให้เกิดทุกข์ ก็คงจะอยากอย่างพอดีคำดีกว่านะคะ อ่านแล้วรู้สึกสุขขึ้นจัง
เทคโนฯนนท์
ขอบคุณอีกสองท่านครับ
ผมรู้สึกได้ว่าถึงท่านไม่ใช่ขาประจำ แต่ฏ็ไม่ใช่ขาจร .. ด้วยความเคารพ-ศรัทธาครับ
ขอโทษค่ะ พออ่านแล้วเกิดความรู้สึกอิ่มสุขก็เลยลืมค่ะ คิดแต่จะเขียนความรู้สึกออกมาอย่างเดียว ขอบคุณท่านอาจารย์ที่แนะนำค่ะ . เหมือนจันทร์เทคโนฯนนท์
ขอบคุณครับ คุณน้อง ขจิต ฝอยทอง
ขอบคุณ คุณ จันทร์เมามาย มากครับ
… ตามไปเจอตัวแล้วผิดคาดนิดๆ ไม่คิดว่า นาม จันทร์เมามาย จะชอบซดน้ำเต้าหู้ อย่างนี้จะ เมามายได้อย่างไรล่ะครับ
ปล. มุก “ผมยุ่ง” นี่ ยอมรับครับว่า เป็นการ “ผุดบังเกิด” ขึ้นมาเองโดยไม่ได้เลียนแบบใคร ถ้าเป็นของดีๆ คงเรียกกันว่า “ปัญญาญาณ” แต่กรณีผมนี่ น่าจะเป็น “ปัญญา หย่อนยาน” มากกว่านะ … อิอิ .. และ .. อิ.