และแล้ววันแห่งความภาคภูมิใจที่สุดก็มาถึง ตลอดระยะเวลา 4 ปีที่ผ่านมากับความตั้งใจและเหน็ดเหนื่อยปริญญาตรีจากรั้วเหลือง- แดง ใบแรกก็สามารถคว้ามาได้ เสียงโห่ร้องแสดงความยินดีดังไปทั่วทั้งมหาวิทยาลัย ผู้คนมากมายแห่กันมาร่วมชุมนุมพร้องเพรียงกันโดยมิได้นัดหมาย ส่งผลให้มหาวิทยาลัยที่โดยปกติเล็กอยู่แล้ว ยิ่งเล็กและแคบลงไปอีก

       และหนึ่งในบรรดาของขวัญที่ทำให้ตัวผู้เขียนรู้สึกดีก็คือ หนังสือ  เข็มทิศชีวิต ของฐิตินาถ ณ พัทลุง ซึ่งตอนแรกก็งงว่าหนังสืออะไรกันทำไมถึงพิมพ์มาแล้วจำนวนถึง 46 ครั้ง พออ่านแล้วก็รู้สึกว่าแค่ครั้งที่46 ยังน้อยไปอยากให้พิมพ์เพิ่มต่อไปเรื่อยๆเพราะเป็นหนังสือที่ดีมากเล่มหนึ่งทีทุกคนควรอ่าน ซึ่งเป็นรายละเอียดเกี่ยวกับการดำเนินชีวิตทางโลกได้ค่อยข้างสมบูรณ์และมีแนวทางทำความเข้าใจ กำหนดรู้เท่าทันจิตตัวเองในเบื้องต้นได้เป็นอย่างดี

      สำหรับตัวผู้เขียนบทที่ชอบมากอ่านแล้วรู้สึกโดนเลยก็คือ ตอนลิงกำถั่ว วันนี้ทุกปัญหาทุกข์ความทุกข์ที่เกิดขึ้น เราก็เปรียบเสมือนกับลิงกำถั่วที่กำความคิดความอยาก ความยึดว่านี่เป็นของเรา ต้องเป็นอย่างใจเราเอาไว้เป็นแน่นหนา ไม่มีอะไรที่สร้างปัญหาให้กับเราได้นอกจากใจเราเอง เราทุกข์เพราะเราอยากให้มันเป็นอย่างใจเรา เมื่อเราไม่รู้ทันใจตัวเอง เรายึดความคิดและความต้องการของเราอย่างหนาแน่น สร้างเงื่อนไขขังตัวเองจนลืมมองทางออกรอบตัว มองให้เห็นทันความอยากในใจเรา เมื่อความอยากถูกปล่อยไปใจจะเห็นความอยากตามความเป็นจริง มีปัญญามองทะลุไปถึงต้นตอของปัญหา

      ความระลึกได้รู้ทันใจเป็นเข็มทิศนำทางความคิด คำพูด การดำเนินชีวิตของเราไม่ให้ไหลไปตามสถานการณ์ จนชีวิตบิดเบี้ยวหลงทางโดยที่เราไม่รู้ตัว

อยากให้ลองอ่านกันดูนะคะว่าเผื่อบางทีอาจจะเจอคำตอบที่ทุกคนกำลังแสวงหากันอยู่ก็ได้