วันนี้..(สำคัญที่สุด) ขอทำให้ วันนี้ ดีที่สุด ด้วยเร่งรุด เรียนรู้ สู้จุดหมาย อาจจะเหนื่อย นักหนา ฝ่าฝันไป ด้วยหัวใจ แกร่งกล้า ไม่ล้าเลย อนาคต กำหนด คงไม่ได้ ต้องปล่อยให้ เป็นไป ไม่ต้องเอ่ย แต่วันนี้ เป็นฐาน อันคุ้นเคย อย่านิ่งเฉย ทำวันนี้ ให้ดีพอ เก็บอดีต เป็นตำนาน เพื่อวันนี้ จดสิ่งดี วันวาน มาสานต่อ รวมความหวัง ความรัก มาถักทอ แล้วสานต่อ ความหวัง กำลังใจ ขอทำให้ วันนี้ ดีที่สุด ด้วยเป็นจุด เติมฝัน อันสดใส จงยิ้มสู้ เดินสู่ วันต่อไป ฝันยิ่งใหญ่ เริ่มวันนี้..ที่เป็นจริง ขอบคุณภาพสวยๆ จากhttp://www.google.co.th/imgres?
สวัสดีค่ะพี่ครูป.1
มาฟังเพลงเพราะๆ อ่านกลอนเพราะๆ ได้กำลังใจอย่างดีค่ะ
ทำวันนี้ ดีไว้ ใจจดจ่อ
ไม่เฝ้ารอ วันหน้า มาไม่ถึง
อดีต มีไว้ ให้คำนึง
เรียนรู้ถึง คุณค่า ประสบการณ์
อ่านกวีแล้วนึกถึงบทที่ว่า
"วันไหนไหนไม่สำคัญเท่าวันนี้
เพราะวันนี้สำคัญกว่าวันไหน
ถึงพรุ่งนี้มะรืนนี้ดีอย่างไร
ก็ยังไม่สำคัญเท่าวันนี้" ฮาหน่อยครับ (เนื้อหาอยู่ที่เดิมเลยเชียว)
อยู่กับปัจจุบันและทำปัจจุบันให้เต็มกำลังเต็มความสามารถ ไม่ต้องไปคิดถึงอดีต
หรืออนาคต แล้วจะประสบผลสำเร็จและเป็นไปตามคำสอนในทางธรรม
มีความสุขกับวันนี้นะจ๊ะ
สวัสดีค่ะพี่เยาว์
สบายดีนะคะ ห่างหายมาทายทักด้วยความคิดถึง
พร้อมส่งกำลังใจ และได้พลังใจดีๆ กับวันนี้ด้วยค่ะ
คิดถึงจัง
สวัสดีค่ะพี่
วันนี้และทุกๆวันคือวันสำคัญ ส่งกำลังใจให้ค่ะ^^
ส่งขนมหวานให้อีกหนึ่งจาน
ในเรื่องราว วันนี้ มีหลากหลาย
อย่าดูดาย จงนั่ง ตั้งคำถาม
ชั่วเลวดี มีอยู่ ทุกผู้นาม
ฝากข้อความ..ทำวันนี้ ...ดีหรือยัง
สวัสดีค่ะน้องอุ้มถาวร
คิดถึงทุกวัน ไม่ค่อยเจอเลย
วันนี้ก็จะดีที่สุดอีกวัน..ค่ะ
ขอบคุณค่ะท่าน อ. โสภณ เปียสนิท
วันนี้และทุกวันเป็นวันสำคัญที่สุด..จริงๆค่ะ
ขอบคุณค่ะ พี่กีร์krugui Chutima
ดีใจจังที่มีพี่สาวเป็นกำลังใจเสมอๆ ค่ะ
สวัสดีค่ะ น้องPoo
นี่แหละสิ่งที่พี่ต้องการ..วันนี้ค่ะ
ขอบใจจ้า หนูรี
ตรงนี้ก็คือกำลังที่พี่ต้องการจริงๆค่ะ
ขนมจะเอากินตอนเหนื่อยๆนะคะ
สวัสดีค่ะพี่หัวหน้าลำดวน
พี่สาวก็น่าจะรู้ดีว่า
น้องสาวต้องการทำวันนี้ให้ดีเพียงใด
ขอบคุณมากค่ะ
เรียน ผอ.ชยันต์ เพชรศรีจันทร์
ทำให้ดี มีชัย ไปกว่าครึ่ง
แม้ไม่ถึง เส้นชัย ใจไม่ถอย
ดีกว่าตั้ง ตาแล ชะแง้คอย
ดีมากน้อย อยู่กับว่า..ตาใครดู
แวะมาฟังเพลงครับคุณครู... อ่านแล้วก็อยากแลกเปลี่ยนด้วยครับว่า ปัจจุบันหรือวันนี้สำคัญที่สุดจริงๆครับ ... มีตัวอย่างจากการสูญเสียเพื่อนร่วมงานเมื่อ 2 ปีก่อน .... เหตุการณ์ครั้งนั้นทำให้หลายคนเลิกคาดหวังเรื่องไกลตัว อย่างพรุ่งนี้ อาทิตย์หน้า เดือนหน้า ปีหน้า.... หรือแม้แต่ นาทีข้างหน้า หลายคนลาพักร้อนไปเที่ยว หลายคนกลับบ้าน บางคนไปทำสิ่งที่หวังมานาน และอีกหลายคนจับกลุ่มคุยกันกับคำถามเดิมๆว่า เราเกิดมาทำไม ชีวิตนี้ใครกำหนด... เพราะเมื่อถึงเวลา ทุกอย่างก็หายไป และหยุดอยู่เพียงแค่นั้นจริงๆ ผมเองเมื่อนึกท้อ หรือหน่ายกับงานที่ทำ ก็จะนึกถึงเหตุการณ์นี้ไว้เพื่อเตือนตัวเองว่า เราโชคดีแค่ไหนแล้วที่ยังมีวันนี้ให้แก้ปัญหา ให้ได้คิด ได้ลงมือทำ ได้สร้างสรรค์สิ่งดี.... ดังนัั้น ต้องทำงานอย่างคนกลัวตายครับ คือ กลัวว่าตายแล้วจะไม่ได้ทำงาน ณ วันนี้ที่ยังมีโอกาสได้ทำ ก็ต้องทำให้ดีที่สุด เพื่อที่เมื่อถึงเวลานั้นจริงๆ จะได้ไม่กลัว ด้วยเหตุเพราะได้ทำทั้งหมดมาเป็นอย่างดี ครับ
สวัสดีค่ะหนานวัฒน์
ยิ่งอยู่นาน เรายิ่งเห็นอะไรมากขึ้น
เมื่อวันนี้เรามีชีวิตอยู่..ก็ทำให้ดีที่สุดก็พอค่ะ
สวัสดีค่ะน้องชำนาญ เขื่อนแก้ว
ข้อคิดน้องชาย เยี่ยมจริงๆ