อนุภาพของ "รัก" นั้นมากมาย ทั้งลึกซึ้ง อ่อนหวาน รุนแรง และนิ่มนวลยิ่งนัก แต่สิ่งสุดท้ายที่รักเหลือทิ้งไว้ คือความทรงจำ ส่วนจะดีหรือร้าย แล้วแต่ใครจะนิยาม...

คำ "รัก" คือสิ่งที่สะกดง่ายๆ หากแต่ความหมายนั้นมากมาย... ผมพยายามเรียงร้อยเป็นภาษากลอน เพื่อจะบอกให้กับใครๆ ได้รับรู้ว่า อนุภาพของ "รัก" นั้นมากมาย ทั้งลึกซึ้ง อ่อนหวาน รุนแรง และนิ่มนวลยิ่งนัก แต่สิ่งสุดท้ายที่รักเหลือทิ้งไว้ คือความทรงจำ ส่วนจะดีหรือร้าย แล้วแต่ใครจะนิยาม...

 

นิยามของคำ "รัก"ลางเลือนเหมือนม่านหมอก

หลอกหลอนเหมือนภาพฝัน

เป็นสีขาวเหมือนเงาควัน

เป็นสีดำเหมือนฝันร้าย...

 

หอมหวานเหมือนน้ำผึ้ง

ซาบซึ้งเมื่อได้ใกล้

ให้ห่วงหาให้อาลัย

เมื่อโหดร้ายดั่งไฟลาม...

 

สวยงามปานดอกไม้

ไกลใกล้ให้วาบหวาม

เสน่หาจะติดตาม

แม้ลาร้างและห่างไกล...

 

สะอาดตาเหมือนผ้าขาว

กลับรวดร้าวเมื่อมอดไหม้

ทั้งสร้างสรรค์และทำลาย

เผาผลาญสิ้นข้างในอุรา...

 

พัดผ่านดังลมแรง

กล้าแกร่งดั่งหินผา

มีความช้ำมีน้ำตา

ให้อ่อนล้าแต่ท้าทาย...

 

ทุกอย่างคือ “ความรัก”

มากมายนักกับความหมาย

ผ่านมาและผ่านไป

สุดท้ายคือ “ความทรงจำ”

(ปี 44)