ติดใจ โดนใจอย่างจังเลยค่ะ ประโยคเด็ดจาก "คุณเอื้อ"คนขยันของภาคพยา-ธิของเรา หายแปลกใจได้เลยว่า ท่านไปเอาแรงพลังในการทำสารพัดงานมาจากไหนนักหนา

สัปดาห์นี้ เหนื่อยจากงานที่ใช้แรงทั้งแรงกาย (งานประจำวันควบคุมเครื่องอัตโนมัติ Hitachi) และแรงสมอง (เขียนโครงการวิจัยร่วมฯกับอ.เสาวรัตน์ และคิดปริมาณงานและอัตรากำลัง เพื่อขอคนเพิ่มในหน่วยฯ) แต่ก็ยังรู้สึกอิ่มอกอิ่มใจ เพราะมีเรื่องที่ทำได้สำเร็จบางเรื่อง และซึ้งถึงเหตุผลทันที จากการอ่านความเห็นที่อ.ปารมีให้ไว้ท้ายบันทึกนี้ ดังที่เอามาขึ้นเป็นชื่อบันทึกนี่แหละค่ะ

หวังว่าเพื่อนๆชาว GotoKnow จะได้ใช้ประโยชน์จากความคิดนี้บ้างนะคะ เราคือผู้เดียวเท่านั้นในโลกใบนี้ที่จะเป็นผู้ให้กำลังใจตัวเองได้ดีที่สุดค่ะ