ในการประชุมสภามหาวิทยาลัย หรือประชุม บอร์ด อื่นใด มักมีกรณีกรรมการท่านเดียวเอ่ยข้อเสนอเรื่อง ใดเรื่องหนึ่งขึ้นมาโดยไม่มีผู้ใดสน้บสนุนหรือคัดค้าน มีประเด็นว่า ควรถือข้อเสนอ นั้นอย่างไร จะถือเป็นข้อตกลงให้ดำเนินการตามนั้น หรือเพียงแต่จดในรายงานว่ามีกรรมการเสนอ ประเด็นนั้นแต่ยังไม่มีการลงมติ หรือควรดำเนินการอย่างอื่น
ผมมีความเห็นว่า ควรดำเนินการอย่างอื่น คือขอจดในรายงานไว้ และมอบหมายให้ฝ่าย บริหารไปรวบรวมข้อมูลเสนอเป้าหมายของเรื่องนั้นและยุทธศาสตร์ทางเลือกในการดำเนินการอย่างเป็นระบบ รอบคอบ และมีข้อมูลหลักฐานสนับสนุน
ผมสังเกตว่า ในการประชุม บอร์ด บางชุด จะมีกรรมการบางท่านที่เป็นนักกดดัน ซึ่งอาจมีเหตุผลที่ความหวังดีต่อส่วนรวม หรือจากความเชื่อส่วนตัว หรือจากผลประโยชน์เกี่ยวพัน อย่างใดอย่างหนึ่ง ท่านนี้จะเสนอให้องค์กรลงมือทำหรือปฏิบัติบางเรื่องอย่างเป็นรูปธรรม เมื่อเสนอ คนอื่นเงียบหมด ไม่มีคนแย้งหรือแสดงความเห็นด้วย และในวัฒนธรรมไทยมักถือกันว่า เงียบแปลว่าเห็นด้วย แต่ในกรณีนี้เงียบอาจแปลว่าไม่ค่อยแน่ใจ แต่ก็ไม่อยากแสดงความเห็น เกรงจะกลายเป็นการโต้แย้ง
ผมคิดว่า ในกรณีเช่นนี้ ประธานควรถามความเห็นกรรมการท่านอื่น และชี้ให้เห็นว่าเป็นการชี้เป้าหมายอะไร กรรมการเห็นด้วยกับเป้าหมายนี้หรือไม่ หากมีมติเห็นด้วย ก็มาถึงประเด็นต่อไป ว่าจะบรรลุเป้าหมายนั้นอย่างไร มีกี่แนวทาง แนวทางไหนมีจุดเด่นจุดด้อยอย่างไร โดยทั่วไปวิธีการที่กรรมการเสนอเป็นเพียงวิธีการหนึ่งที่ยังไม่ได้ตรวจสอบเปรียบเทียบกับวิธีการอื่นอย่างรอบคอบ จึงควรมีการนำเอาไปทำการบ้านมานำเสนอในการประชุมครั้งต่อไป
ปาฐกถาพิเศษเรื่อง "การจัดการเรียนรู้ในศตวรรษที่ ๒๑" โดย ศ.น.พ.วิจารณ์ พานิช