ผมทำหนังสือทำมือ: รักแม่เสมอ เมื่อ พ.ศ. 2541 ทำเองทุกอย่าง มีจำนวน 30 บท ครับ ตอนนั้น อารมณ์อยากให้ของขวัญวันปีใหม่ สำหรับคนที่ผมรักครับ... โชคดีที่ผมเจอ กำลังจะกลายเป็นขยะไปแล้วครับ...และตอนนั้นผมเขียนเกริ่นว่า (ชอบเขียนกลอนมานานแล้วใฝ่ฝันว่าสักวัน...อยากเขียนเป็นเรื่องเป็นราว แต่...ติดด้วยภารกิจ เวลาไม่ลงตัว และนิสัยที่เชื่องช้า ขี้เกียจ คราวนี้จึงตั้งใจเขียนให้ได้ โดยเขียนเรื่องใกล้ตัวมากที่สุด คงไม่พ้นเรื่องราวของแม่ ที่ทำให้มีแรงบันดาลใจ จนสามารถเขียนให้ลุล่วงด้วยดี "รักแม่เสมอ" ขอบคุณแม่กับทุกสิ่งที่มอบให้ตั้งแต่เกิด รักแม่เสมอครับ และตลอดไป...)
เหมือนแผลติดฝังใจ
นานเท่าไหร่ไม่เลือนหาย
ยิ่งฝังแน่นมากมาย
ใจสลายเมื่อหวนคิด
 
 
นานวันยิ่งรักลูก
และพันผูกทุกดวงจิต
เรื่องราวในชีวิต
จะป้องปิดคอยคุ้มกัน
 
 
แม่ใช้ซื้อข้าวสาร
รออยู่นานมองเหลียวหัน
เคยแต่มาเร็ววัน
ใจแม่นั้นแสนห่วงใย
 
 
รอนานผิดสังเกต
หรือเกิดเหตุการณ์ไฉน
แม่คงคิดมากไป
อาจไถลตามประสา
 
 
ทราบข่าวจากเพื่อนบ้าน
ที่โรง' บาลให้ไปหา
รถยนต์ชนลูกยา
ใจแม่หนาแทบขาดใจ
 
 
เมื่อเห็นร่างของเจ้า
ลูกเอ๋ยเล่าแม่เศร้าใหญ่
ข้าวสารอยู่นี่ไง
ลูกกำไว้ไม่ยอมวาง...
 
 
ผมขออนุญาตภาพประกอบจากพี่วินทร์ เลียววาริณนะครับ ....
http://www.winbookclub.com/image)