ความเป็นที่สุดในโลกของเรานั้น คงหนีไม่พ้นเรื่อง เล็ก-ใหญ่ ยาว-นาน เร็ว-ไว แปลก-พิสดาร อลังการ ....แต่บันทึกนี้ มีความหมายมากกว่านั้น และเต็มไปด้วยความเรียบง่ายแต่ยิ่งใหญ่และงดงาม
หนังสือที่น่าอ่านที่สุดในโลก...มีจริงครับ
หลายท่านคงเคลือบแคลงและสงสัยใช่ไหมครับ ? ว่า มันจะมีจริง
เอามาตรอะไรมาวัด เพราะหนังสือที่น่าอ่านของแต่ละคนคงไม่เหมือนกัน
แต่เมื่ออ่านบันทึกนี้จบแล้ว...
ทุกท่าน ต้องเห็นดีเห็นงาม กับหนังสือเล่มนี้
หนังสือที่น่าอ่านที่สุดในโลก...
 

 

ครูคิม...นพวรรณ พงษ์เจริญ  ท่านไม่ได้เป็นครูในอาชีพแล้ว แต่ท่านยังเป็นครูในใจลูกศิษย์ และผู้ที่รู้จักเสมอ 

 

 

 

สำหรับผม ผมเรียกท่านว่า "ยายคิม" ผมชอบตามอ่านบันทึกของท่าน และเรื่องราวของท่านที่มีความงดงาม ความสุข จิตอาสา และให้แรงบันดาลใจกับผมเสมอ
http://www.gotoknow.org/profiles/users/krukim
 

 

ยามคิมก็ตามอ่านเรื่องของผม ซึ่งอาจจะเหลวไหล และไร้สาระไปบ้าง แต่ด้วยกำลังใจที่ส่งผ่านให้ผม ทำให้ผมมีกำลังเขียนเรื่องราว และสามารถทำความดีเล็ก ๆ ในชีวิตของผมให้เกิดขึ้นทุก ๆ วัน
 

 

ผมและคุณยายคิม จึงเป็นกัลยาณมิตรกัน เหมือนทุก ๆ ท่าน ณ พื้นที่แห่งนี้ บ้านของพวกเรา GOTOKNOW
 

 

ถึงแม้ไม่เคยพบปะเจอหน้ากันเลย แม้กระทั่งน้ำเสียงจากโทรศัพท์ก็ไม่เคยได้ยินเสียง พวกเรารู้จักกันหรือรู้จักตัวตนกันเพียงในบ้าน GOTOKNOW  (บ้านที่ดูคับแคบ แต่ยิ่งใหญ่กว้างขวางนัก) แต่ด้วยเรื่องราวจากบันทึกที่ได้แบ่งปันกันนั้น พวกเราต่างรับรู้และมีความรู้สึกตามไปด้วยครับ
 

 

และแล้วบันทึกของผมเมื่อวันศุกร์ ยามคิมก็บอกว่า ให้ถามน้องที่ทำงานด้วยกันว่า ได้รับหรือยัง ผมก็ยังแปลกใจว่าได้รับอะไร ผ่านวันเสาร์ - วันอาทิตย์ ผมไม่ได้เข้ามาทำงานที่อนามัย และวันจันทร์ ก็ไปประชุมต่างจังหวัด ผมเลยไม่รู้ว่า ผมจะได้รับอะไรจากยายคิม

 

 
พอวันอังคาร เป็นคลินิกเด็กดี ฉีดวัคซีนเด็ก เด็กและผู้ปกครองมากมายครับ ผมเหลียวไปโต๊ะทำงานของผม เจอห่อพัสดุ ก็พบว่า เป็นพัสดุจากยายคิม ตัวหนังสือสวยมาก อ่านง่าย และเป็นระเบียบเรียบร้อย

 

 
 
ผมยังไม่มีโอกาสได้แกะดูว่าข้างในเป็นอะไร งานของผมวันอังคารก็วุ่นวายทั้งวัน จนต้องหอบกล่องพัสดุกลับบ้านตอนเย็น แต่ก็ต้องทำงานบ้าน งานสวน และไปเยี่ยมแม่ เหมือนเช่นทุก ๆ วัน ใจหนึ่งก็อยากจะแกะห่อทันที แต่ใจหนึ่งก็ไม่อยากแกะ เพราะกลัวห่อพัสดุจะเปลี่ยนสภาพ 

 

 
ผมเลยได้แกะตอนก่อนเข้านอน ซึ่งทำให้ผมนอนหลับฝันดีมากครับ ภายในห่อพัสดุมีหนังสือจำนวน 6 เล่ม ซึ่งผมดีใจมาก เพราะผมชอบอ่านหนังสือมากครับ แต่ละเล่มเป็นหนังสือใหม่ ส่งกลิ่นหอมของหนังสือใหม่ มีราคาแพงสำหรับผม อย่างไร ราคาแพง คงไม่เทียบเท่ากับน้ำใจของผู้ให้ ...ครูคิม นพวรรณ ครับ
 

 

นี่คือ หนังสือทั้ง 6 เล่ม ที่คุณยายคิม มอบให้ผมอ่าน ผมสัญญาว่า จะอ่านทุก ๆ หน้า และเอาเรื่องราวที่ดี ๆ ในหนังสือ แบ่งปันให้ตัวอื่น ผู้อื่น และสังคม ซึ่งหวังว่า คงเป็นกลอุบายที่ยายคิม ต้องการหว่านเมล็ดพันธุ์แห่งความดีงาม กราบขอบพระคุณคุณยายคิมมากนะครับ...

 

 

1. เป็นไปได้  ผู้แต่ง สตีฟ เจมิสัน / จอห์น วู้ดเดิ้น
2. ให้โอกาสกับสิ่งที่เราไม่รู้  ผู้แต่ง หนุ่มเมืองจันท์
3. วิถีแห่งบัวบาน ผู้แต่ง ท่านอาจารย์ ติช นัท ฮันท์
4. ไร้เริ่มต้น  ไร้จุดจบ  ผู้แต่ง จากุโช กวอง
5. ดวงตะวัน ดวงใจฉัน ผู้แต่ง ท่านอาจารย์ ติช นัท ฮันท์
6. จิตวิทยา ความฉลาด และความคิดสร้างสรรค์ ผู้แต่ง วิทยากร เชียงกูล
 
 
 
 
 
 
 
ตามที่ผมเขียนตอนต้นว่า...หนังสือที่น่าอ่านที่สุดในโลก...มีจริงไหมครับ
มีจริงครับ ผมเฉลยนะครับ...
ก็ หนังสือที่แบ่งปันให้กันและกัน ไงครับ 
ถ้าอย่างนั้นก็นับว่า...
หนังสือที่ยายคิมให้ผม ทั้ง 6 เล่ม คือ หนังสือที่น่าอ่านที่สุดในโลก 
ไม่จำเป็นต้องใครเป็นผู้เขียนผู้แต่ง ภาษาไหนเขียน ราคาแพงเท่าไร หรือรูปเล่มงดงามเพียงใด

 

 

เพียงแค่คน ๆ นั้น รู้จักแบ่งปันให้ผู้อื่นได้ลองลิ้มรสชาติเหล่านั้น เห็นอกเห็นใจผู้อื่น และการให้กำลังใจต่อกันและกัน ก็สามารถสร้างสิ่งที่เป็นที่สุดในโลกให้เกิดขึ้นได้ง่ายๆ แล้ว
ดังนั้น สิ่งที่เกิดขึ้นในชีวิตของผม ล้วนเป็น "ที่สุดในโลก" เสมอ

 

 

ถึงแม้ว่า...สิ่งที่ยายคิม หรือ ครูคิม...นพวรรณ ได้แบ่งปันให้ผมนั้น จะไม่ได้รับการยกย่อง ใบประกาศ เกียรติคุณ โล่รางวัล...หรือถูกบันทึกไว้ในหนังสือเล่มใด ๆ เลยก็ตาม แต่อย่างน้อย ....ก็ได้มีการประทับไว้ในใจของผม และยายคิม ตราบนานเท่านานแล้ว  มิใช่หรือ ?