อย่าคิดว่าเรารู้ทุกเรื่อง...บางเรื่องเด็กรู้มากกว่าเรา...

      วันนี้นั่งดูโทรทัศน์ ใช้รีโมทคอลโทรลเปลี่ยนดูช่องโน้น นี้ นั้น ไปเรื่อยๆเพราะไม่ติดรายการใดๆ นึกย้อนเรื่องการใช้รีโมทแล้วขำๆตัวเอง

      เมื่อปลายปีที่แล้วได้ติดตั้งจานรับสัญญานดาวเทียม เพื่อการดูโทรทัศน์ได้ชัดเจนขึ้นตามคำแนะนำของน้องๆ เพราะเขาได้ยินดิฉันบ่นบ่อยๆว่า ดูรายการในโทรทัศน์ได้ไม่ชัดเจนจอภาพเป็นเม็ดๆ น้องๆเขาบอกว่า การใช้แค่เสาทีวีไม่พอสำหรับการรับภาพสมัยนี้แล้ว เพราะมีคลื่นสัญญานอื่นรบกวนมาก

      พอเปลี่ยนตามคำแนะนำก็ดูได้ชัดเจนขึ้น แต่กลับกลายเป็นว่าดิฉันต้องเปลี่ยนแบตเตอร์รี่รีโมทบ่อยมาก เพราะใช้เปิดไม่ได้ และข้าใจเอาเองว่าต้องเปลี่ยนถ่าน และก็เปลี่ยนถ่าน ทำแบบนั้นอยู่สามสี่ครั้ง วันหนึ่งหลานชายเรียนอยู่ชั้น ป. ๖ มาที่บ้าน เขาคงสังเกตเห็นว่าดิฉันเขย่ารีโมทเปิดโทรทัศน์ เขาเดินมาและบอกว่า .....

"ป้าทำไมไม่หันรีโมทให้ตรงกล่องรับสัญญานที่วางอยู่บนตู้ทีวี เพราะจะเปิดได้ง่ายๆไม่ต้องส่ายรีโมทไปมา..."

      ตั้งแต่นั้นมาดิฉันไม่ต้องเปลี่ยนถ่านรีโมทอีกเลยเป็นเวลานาน...ขำตัวเองถึงความไม่รู้...ในเรื่องนี้ ดีนะ...ที่หลานมาบอก .ไม่เช่นนั้น...ต้องเปลี่ยนถ่านรีโมทไปอีกนาน...

       และนึกถึงความรู้ที่เรามีอยู่ บางเรื่องเรารู้น้อยกว่า หรือไม่รู้เท่าเทียมเด็กๆด้วยซ้ำ เราได้ความรู้จากเด็กหรือผู้ที่ด้อยอาวุโส สามารถนำมาใช้ได้ หากเราเปิดใจ พร้อมรับ หรือยอมรับว่าบางเรื่องเราไม่มีความรู้...

       เช่นเดียวกับการใช้เทคโนโลยีของดิฉันทุกวันนี้ ดิฉันมีหลานเป็นครู....เรียนรู้จากเด็ก....ค่ะ