แค่นี้เองที่ฉันรอ "แค่ใครสักคน แค่คนที่รักเรา"

คำพูดประโยคเดียวกัน มันอาจทำให้คนฟัง "ล้ม"หรือ"ลุก" ก็ได้

ฉันก็เคยเป็นคนหนึ่งที่ล้มไม่เป็นท่า ล้มจากการถูกเปรียบเทียบ แถมยังมีแผลถลอกจากการถูกกดดัน ... "ความฝัน" ไม่มีทางจะเป็นจริง

ฉันเรียนรู้วิธีลุกด้วยตัวเองมาตลอด แต่ก็ยังค้นไม่พบวิธีที่จะลุกและเดินต่อไปได้อย่างสง่างาม ความฝันของฉันมันคงใกล้จะหมดอายุเต็มทน

ฉันรู้สึกเหมือนตัวเองเดินอยู่ในห้องมืด เดินมานานมาก แต่ก็ยังหาทางออกไม่เจอ เดินวนอยู่อย่างนั้น จนเหนื่อย จนท้อ จนใกล้จะหยุดเดิน

ฉันตัดสินใจที่จะวางความฝันไว้แค่นั้น บางที ฉันควรจะกลับมาอยู่ในโลกแห่งความจริงสักที

แล้ววันหนึ่ง มือที่ฉันไม่ได้สัมผัสมานาน นานจนฉันจำไม่ได้ด้วยซ้ำว่ามันผ่านไปนานแค่ไหน มือนั้นยื่นตรงเข้ามาหาฉัน พร้อม ๆ กับน้ำเสียงที่อ่อนโยนและจริงใจ พูดคุยกับฉัน "น้ารักเรานะ อย่าคิดว่าตัวเองอยู่คนเดียว"

แค่นี้เอง แค่นี้เองที่ฉันรอ แค่ใครสักคน แค่คนที่รักเรา

วันนี้ฉันไม่เพียงแต่มีแรงก้าวต่อไปเท่านั้น แต่ฉันยังเหลือแรงพอจะวิ่งได้ด้วยซ้ำไป และแม้ว่าทางข้างหน้า ฉันอาจต้องเจอกับอุปสรรค อาจต้องสะดุดล้มอีกนับครั้งไม่ถ้วน แต่ฉันก็จะไม่กลัว เพราะวันนี้ ฉันรู้แล้วว่า "ยังมีใคร ที่คอยฉันอยู่"


รักนะคะ แรงบันดาลใจของฉัน