ไกด์ 3 ลูกทัวร์แค่คนเดียว เปรมปรีดิ์ แสนดีใจ ช่วยกันดูแล ช่วยกันชี้ชวนให้น้องชม ซื้อของกินอร่อยให้น้องชิม

ตามประสาคนอยู่ที่ราบสูงมาตลอดชีวิต    บรรพบุรุษอาศัยน้ำเป็นจุดตั้งบ้านเรือนเหมือนภาคอื่น ๆ  หนองใหญ่   หนองตูม   หนองฉิม   หนองนาเกลือ   หนองแด   กุดสระ   หนองนกเขียน   น้ำสวย   หนองบัวเงิน   หนองบัว   ห้วยทราย   คิดดูอุตส่าห์ชื่อห้วยแล้ว  ยังมีแต่ทรายเฉยเลย 

ยิ่งหากเปรียบสัดส่วนถิ่นฐานชื่อที่เป็นป่า   ดง   โนน   โพน (พื้นที่สูงแต่เล็กกว่า “โนน”) แล้วละก็   นึกออกง่ายกว่าเยอะ   ดงหลี่   ดงแสนแผน   ดงมุข   โนนเชียงคูณ   โนนธาตุ   โนนดู่   โนนแดง   โนนสง่า   โนนธงชัย   โพนหวาย   โพนสวรรค์   จัดกลุ่มต่อกับชื่อหมู่บ้านที่มาจากต้นไม้ใหญ่ในป่า   บ้านยางคำ   บ้านฝาง   บ้านไชยา (ต้นซยาใหญ่)   หมากหุ่ง   ขี้เหล็ก   ตอแก   เห็นความเคยชินไหมเล่า....ป่าเขาลำเนาไพรทั้งนั้น   แถมถูกตัดไปเยอะแล้ว   กระทั่งเหลือแค่ตอของต้นแก  (ซึ่งคุณค่าเท่ากับเผาเป็นถ่าน  สร้างบ้านก็ไม่ได้)

มีเวลา  1  วัน  บอกพี่ ๆ ว่ารับราชการกระทรวงสาธารณสุขมาเกินสิบปี   มานนทบุรีเกินยี่สิบครั้ง   แต่ยังไม่เคยไปถึงเกาะเกร็ดสักครั้งเดียว

เป็นที่แปลกประหลาดใจ   แล้วก็ใจดีมาก   เปลี่ยนเป้าหมายเพื่อน้องทันใด   ดังนั้น  คณะทัวร์  4  คนนี้แสนดีนักหนา   ไกด์  3  ลูกทัวร์แค่คนเดียว  คือ  ข้าพเจ้าเอง....ฮ่า ๆ  ปรีดิ์เปรม  เปรมปรีดิ์   แสนดีใจ   ช่วยกันดูแล   ช่วยกันอธิบาย   ช่วยกันชี้ชวนให้น้องชม   ซื้อของกินอร่อยให้น้องชิม   และเป็นนางแบบนายแบบให้น้องเก็บภาพ....Perfect  สมกับเป็นพี่ใหญ่จริง ๆ  พี่โต่ง   พี่เป้า   พี่ล่า

ท่าเรือทางออกข้ามฝั่งจากนนทบุรี  ผ่านเจดีย์ล่ม

ถึงวัดปรมัยยิกาวาส  ซื้อตั๋วเรือ....ช่วงรอเวลา  เราก็ชมวัด  จิตรกรรมฝาผนังเก่าแก่

เดินเข้าหมู่บ้านโอ่งอ่าง  สนุกสนานชมสินค้าแฮนด์เมด  ทั้งของเกาะเกร็ดเอง  และจากทุกสารทิศ  ส่วนที่หาดูยาก คือ ผักพื้นบ้าน  อาหารพื้นถิ่น  ผักหนาม  ชมพู่มะเหมี่ยว  ตะลิงปลิง  มะอึก ฯ

 

 

 

ถึงเวลา  11.00 น.  กลับมาขึ้นเรือ   ลัดเลาะริมเกาะเกร็ด   ชมสายน้ำหลักแห่งชีวิตคนภาคกลาง   รูปร่างเรือยังเหลือกลิ่นอายแบบจีน  พระใหญ่ริมน้ำวัดบางจาก  เรือนปั้นหยาทรงโบราณ  เรือนไทยประยุกต์

ขึ้นบ้านคุณแอ๋ว  เสียงเจื้อยแจ้วจากชายหนุ่ม  คารมดียิงมุกกระจาย  ระวังรองเท้าหล่นหาย  ว่ายน้ำกลับเรือไปก่อน  ถึงเวลามื้อกลางวันพอดี  ชิมปลาแนม   อิ่มอร่อยก๋วยเตี๋ยวเรือขึ้นบก  เดินย่อยชมสาธิตขนมไทย  ฝอยทอง   ทองหยิบ   ขนมชั้น  ขนมจันทร์  ขนมมงคลทั้งหลาย   ทองเอก  จ่ามงกุฏ  ไฮโซ....ดูดีมีชาติตระกูล  มีความหมาย  เพิ่มมูลค่า

กลับเรือ  ไปต่ออีกร้านหนึ่ง  ดูเป็นขนมพื้นบ้าน  ส่วนประกอบง่าย ๆ   แป้ง  น้ำตาล  กล้วย  มะพร้าว...บ้าง  ใบตอง  ใบเตย  ถ่าน  สีจากธรรมชาติ  ส่วนใหญ่...ไม่ไข่  ไม่หวานจัด  เพราะถ้ามีไข่  จะเสียง่าย  จึงต้องหวานจัด....เก็บถนอมได้นานกว่า  

ขนมโก๋ติดคอ....ตามด้วยกาแฟโบราณ  ใส่ในภาชนะรูปร่างต่าง ๆ  ลวดลายละเอียด  แก้วปั้นดินเผา  เอากลับไปดูดต่อในเรือได้....อะไรจะสุขสโมสรขนาดนี้

ลมเย็นจากสายน้ำเจ้าพระยา  ปะทะใบหน้า  ชวนให้งีบหลับ  แต่เกินจะอดใจไหว  หลับไม่ลง  เดี๋ยวพี่โต่งเรียกซ้าย  พี่ล่าเรียกขวา  พี่เป้าชี้ไปข้างหน้า  บ้านสวย ๆ ทั้งนั้นเลย  ทรงหลังคา  ราวระเบียง  บ้านไม้โบราณ  บ้านทรงไทยสมัยใหม่  ทรงไทยประยุกต์....ละลานตา

สืบทอดต่อเนื่อง   จากวัดวาอาราม   ศูนย์รวมฝีมือเชิงช่าง   ลวดลายปูนปั้น   สู่การใช้งานในชีวิตคนธรรมดาสามัญ   ชาวบ้านริมคลอง   ปรับเปลี่ยนตามยุคสมัย   บ้านเศรษฐีริมน้ำ    ผสานอย่างมีเอกลักษณ์  โคมไฟหัวเสารั้วทำจากดินเผา....

อิ่มอกอิ่มใจ  อิ่มตา  กลับท่าน้ำวัดสนามเหนือ   ถึงฝั่งนนทบุรีโดยสวัสดิภาพ  ลาก่อนเกาะเกร็ด

ครั้งหนึ่งในความทรงจำ

สายน้ำแห่งชีวิต ณ เกาะเกร็ด  เจ้าพระยา