รักตัวเอง กับ หลงตัวเอง

ผมมีโอกาสได้อ่านบทความๆ บทความหนึ่งที่พูดถึงเรื่องการรักตัวเองกับการหลงตัวเอง ซึ่งเมื่อผมอ่านเจอบทความนี้แล้วคิดทบทวนหลายๆ อย่างหรือเหตุการณ์ต่างๆ ที่ผ่านมาว่าเรากำลังรักตัวเองหรือหลงตัวเอง

ผมคิดว่าทุกคนคงเคยมีอารมณ์ที่หลงตัวเอง เพราะว่าตัวเองมีปมด้วยพยายามที่จะทำทุกอย่างเพื่อลบปมด้อยของตัวเอง ผมก็เป็นคนหนึ่งเช่นกันที่เคยคิดแบบนี้ เพื่อพยายามกลบเกลื่อนปมด้อยของตัวเอง ซึ่งบทความของ 

นพ.สุกมล วิภาวีพลกุล กล่าวว่า

คำว่า "รักตัวเอง" กับ "หลงตัวเอง" แตกต่างกันโดยสิ้นเชิง


1. คนรักตัวเองรู้มาก แต่พูดน้อยเท่าที่จำเป็น 
    คนหลงตัวเองรู้น้อย แต่ชอบคุยโม้โอ้อวดเพื่อกลบเกลื่อนความไร้สามารถในเรื่องอื่นๆ


2. คนรักตัวเองเห็นความดีและความสามารถทั้งของตัวเองและผู้อื่น พูดชื่นชมคนอื่นทั้งต่อหน้าลับหลัง
    คนหลงตัวเองชอบนินทาว่าร้ายผู้อื่น หยิบยกความผิดของคนอื่นมาบดบังความชั่วร้ายของตนเอง


3. คนรักตัวเองเห็นความบกพร่องของตนเอง และพร้อมที่จะปรับปรุงแก้ไข
    คนหลงตัวเองมองข้ามความบกพร่องของตัวเอง แต่เชี่ยวชาญในการจับผิดเรื่องของคนอื่น

4. คนรักตัวเองมีความเห็นอกเห็นใจคนที่ด้อยกว่า อยากช่วยเหลือ
    คนหลงตัวเองถนัดในการซ้ำเติมความผิดของผู้อื่น ชอบเอาปมด้อยคนอื่นมาล้อเลียน

5. คนรักตัวเองมีมุทิตาจิต เมื่อเห็นผู้อื่นประสบความสำเร็จก็ชื่นชมยินดี
    คนหลงตัวเองช่างอิจฉาริษยา เห็นคนอื่นได้ดีแล้วตัวเองเจ็บปวด

6. คนรักตัวเองอ่อนน้อมถ่อมตน สุภาพ ให้เกียรติผู้อื่น
    คนหลงตัวเองมักก้าวร้าว เย่อหยิง ยโสโอหัง พูดจาขวานผ่าซาก ไม่รักษาน้ำใจคน

7. คนรักตัวเองอยากเรียนรู้จากคนอื่นในเรื่องที่ตนเองยังไม่รู้ เปิดใจรับฟัง
    คนหลงตัวเองชอบทำตัวเหนือกว่าคนอื่น รับไม่ได้ว่าคนอื่นเก่งกว่าเราในบางเรื่อง

8. คนรักตัวเองจะแก้ไขปัญหาอย่างสันติและสร้างสรรค์
    คนหลงตัวเองมักใช้ความรุนแรงในการแก้ปัญหา

9. คนรักตัวเองมีความเสียสละ คิดถึงประโยชน์ของคนส่วนใหญ่เป็นหลัก
    คนหลงตัวเองเห็นแก่ตัว ชอบเอาเปรียบผู้อื่นเมื่อมีโอกาส

10. คนรักตัวเองเป็นแหล่งกำเนิดของความสุขแก่ผู้ใกล้ชิด ได้ฟังมธุรสวาจา
     คนหลงตัวเองเป็นมลพิษของคนรอบข้าง ใครอยู่ใกล้มักอึดอัด รำคาญ ได้ยินแต่เรื่องร้ายๆ

11. คนรักตัวเองมีรัศมีแห่งความเมตตา
     คนหลงตัวเองมีรังสีอำมหิต


ขอบคุณ บทความจาก : นพ.สุกมล วิภาวีพลกุล

ผมคิดว่า คนเราไม่ควรรู้สึกด้อยเมื่อเจอคนเก่งกว่า ควรจะมองว่าคนเราเก่งคนละด้าน มีความสามารถแตกต่างหลากหลาย ทุกคนมีจุดเด่นของตัวเอง มีคุณค่าในตัวเองและมีความสามารถในตัวเอง 

ถ้าจะให้หมอมาฉาบปูน แล้วให้ช่างปูนไปรักษาคน ก็คงยากที่จะทำใด้เพราะทุกคนมีความสามารถและประสบการณ์แตกต่างกัน

การรู้สึกว่าตัวเองแย่ เลยต้องคอยหา "ข้อลบ" ของคนอื่น เพื่อให้รู้สึกว่าตัวเอง "เหนือกว่า" ไม่เคยมองเห็น "ข้อบกพร่อง" ของตนเองที่สุดแล้วก็ไม่มีการพัฒนา... มันมีแต่ทำร้ายตัวเอง ไม่ใช่รักตัวเอง