วิสาขมาส 

โคลงสี่สุภาพ

 

       ๏วันวิสาขเข้า                คราวกาล

พุทธศาสนิกสาน                  สืบสร้าง

วิสาขมาสขาน                      พุทธทั่ว  โลกแล

รำลึกไตรรัตน์อ้าง                อีกทั้งอัศจรรย์ ๚

 

 

๏ แปดสิบปีก่อนครั้ง             พุทธศาสน์

เพ็ญพร่างวิสาขมาส            เริ่มแล้ว

ประสูติเปล่งประกาศ            อาสภิ  วาจาเฮย

ภพใหม่เราจักแคล้ว            คลาดเข้าภพภูมิ ๚

 

 

๏ พรรษายี่สิบเก้า               แสวงหา

หวังทุกกรกิริยา                  ตรัสรู้

ทรงเพียรยิ่งเพียรพา         กายซูบ  ผอมนอ

สุดโต่งเกินกอบกู้                ก่อให้เห็นผล๚

 

 

๏ ก่อนพุทธสี่สิบห้า            พรรษา

โพธิ์พฤกษ์เนรัญชรา         แม่น้ำ

เจริญสมถภาวนา               สมาธิ   เกิดนอ

บรรลุฌาณสามซ้ำ             สืบสร้างคำสอน๚

 

 

ทุกข์    เจ็บปวดเกิดขึ้น   นานา

สมุทัย  เหตุปัญหา              รุ่มร้อน

นิโรธ  ดับเหตุพา                พบสุข   ศานต์แฮ

มรรค สู่หนทางต้อน            ตัดสิ้นทุกข์ถม๚

 

 

๏ แปดสิบพรรษขวบเข้า      กาลปัจ-      ฉิมนา

อุทยานมัลลกษัตริย์             เสด็จด้าว

สาละคู่อานนท์จัด                 ถวายแท่น  ผทมทรง

สีหเสยยาสน์จ้าว                  แจ่มด้วยอัศจรรย์๚

 

 

๏ กาละผลิดอกเพี้ยน           ฤดูกาล

โปรยดดอกพรมสังขาร       แต่งให้

มณฑารพจันทน์ผสาน        พรมพร่าง

พิณทิพย์บรรเลงไล้             กลบล้างศิษย์ครวญ๚

 

 

๏ ธรรมวินัยสิ่งสร้าง             สัมฤทธิ์ผล

ตรัสสั่งพระอานนท์               สืบสร้าง

ศาสดาอยู่เคียงคน                คือพระ   ธรรมแล

เราล่วงเพียงกายร้าง            หลุดพ้นสังขาร๚

 

๏ วิสาขมาสเข้า                    เตือนตน

ประพฤติธรรมเถิดชน          ทั่วหล้า

สมาธิคือมนต์                       มัดสติ  

มรดกธรรมเชิญคว้า            รับไว้เป็นบุญ๚ ะ๛

 

                            "ภาทิพ"

                      ๑๗ พฤษภาคม ๒๕๕๔

 

สกัดความรู้และประยุกต์ภาพส่วนหนึ่งจาก วันวิสาขบูชา http://th.wikipedia.org/wiki