อ่านเรื่องดีๆแล้วได้คิดตามหัวข้อบันทึกนี้แหละค่ะ เลยอยากเขียนเล่าสู่กันฟังในวันสบายๆเทศกาลหยุดยาวอย่างนี้ หลายๆคนก็คงได้เดินทางไปที่ต่างๆได้พบเจอคนใหม่ๆ หลายๆคนก็วนเวียนอยู่กับคนใกล้ๆตัวคนเดิมๆ สิ่งที่เราจะรู้สึกได้เสมอก็คือ หากเราให้ความเป็นมิตรกับคนอื่น ไม่ว่าจะเป็นคนที่เรารู้จักเป็นส่วนตัวหรือไม่ก็ตาม เรามักจะได้รับสิ่งดีๆกลับมา โดยเฉพาะความรู้สึกดีๆ
เขาว่ากันว่า ไม่ต้องรอเรียกหามิตรภาพจากใคร หากเราอยากเห็นอยากได้ เรานี่แหละค่ะเป็นผู้สร้างขึ้นได้ทุกเมื่อ แล้วความสุขใจก็จะหาได้ไม่ยากเย็น
สวัสดีครับ ดร.อโณครับ มีความสุข เข้าสู่เทศกาลวันวิสาขะให้ได้ความอิ่มเอิบใจอีกอยู่เสมอๆนะครับ ผมนั้น พอได้หยุดต่อเนื่อง เลยขอลาต่ออีกเพื่อจัดวาระทำงานนิ่งๆให้กับตัวเองสักหน่อย ต้องใช้วิธีอย่างนี้เป็นระยะๆน่ะครับ
ขอบคุณค่ะพี่โอ๋...
สิ่งที่สวยงามที่เราเลือกที่จะสร้างสานถักทอเติมต่อเป็น"มิตรภาพ"ด้วยตัวเราเอง^^
สวัสดีค่ะ
สงสัยต้องใช้เทคนิคอาจารย์ วิรัตน์
บ้างนะคะ ทำอะไรหลายๆอย่างพร้อมกันนี่ดูจะได้แต่งานยิบย่อย ไม่ได้งานใหญ่อะไรสักที
น้อง หนูรี
นี่สุดยอดของฝีมือทั้งแต่งภาพ ทั้งปรุงอาหาร ทั้งถ่ายภาพ ช่วยให้ GotoKnow มีของสะสมที่มีคุณค่าเพิ่มขึ้นตลอดเวลา ขอบคุณมากๆนะคะ
ขอบคุณที่มาทักทายด้วยมิตรภาพนะคะคุณลำดวน
จริงที่สุดเลยค่ะ เพียงเรา...เปิดใจ
คิดถึงและติดตามข่าวคราวพี่คิม
ด้วยความชื่นชมในการใช้ชีวิตหลังงานประจำเสมอนะคะ GotoKnow ทำให้เราเหมือนใกล้ๆกันแค่นี้เองนะคะ
อยากได้มิตรภาพก็ต้องสร้างมิตรภาพใข่ไหมคะพี่โอ๋..
สวัสดีค่ะอาจารย์โอ๋
เห็นด้วยเป็นอย่างยิ่งค่ะ การสร้างมิตรภาพต้องเริ่มต้นจากตัวเอง อยากให้เข้ายิ้มให้เรา เราต้องยิ้มให้เขาก่อน มิตรภาพทำให้ชีวิตเรามีความสุขค่ะ