มือสองมือ ทุบ-ถอน ทั้งขุด-ไถ

1. ตอนรู้ ว่าถูกรื้อ ใจร้าวราน........อนิจจา "อวสาน" ออกคำสั่ง
อัฒจันทร์ ไม้แข็ง สิ้นแรงกำลัง......อยู่ยั้ง ยืนนาน ถึงกาลล้ม
2. รู้ว่า อย่างไร ต้องไปแน่......เกินแก้ เพราะไร้เกราะ อันเหมาะสม
เกินปกป้อง ร้องรุก ปลุกระดม...ต้องยอมรับ กับปม ความเป็นไป
3. เหมือนร้าวราน ตอนหัวใจ ถูกใครรื้อ...มือสองมือ ทุบ-ถอน ทั้งขุด-ไถ
น้ำตาหลั่ง ไหลรวม ท่วมหัวใจ............ที่ทำได้ คือยิ้มรับ กับความจริง
-ปณิธิ ภูศรีเทศ-
(ภาพลายเส้นปากกา:อดีตอัฒจันทร์ไม้ สนามกีฬาวังจันทน์
ร.ร.พิษณุโลกพิทยาคม -ปณิธิ)
สวัสดีค่ะอาจารย์
*** วันนี้ไปงานแต่งมาอีก 2 งาน
*** ทั้งที่เป็นงานมงคลสบายๆ แต่ไม่รู้ทำไมถึงอ่อนล้ามาก ...
*** คงใกล้เวลาที่จะถูกรื้อเหมือน อัฒจันทร์ หรือเปล่าคะ
*** ที่ทำได้ คือยิ้มรับ กับความจริง
ว่าทุกสิ่งเปลียนไปไม่คงที่
เช้าแล้วสายบ่ายแล้วค่ำตามนาที
ทุกสิ่งมีเสื่อมสลายไปตามกาล***
*** ราตรีสวัสดิ์ค่ะ
อ.ปณิธิ ครับ
เพราะผูกพัน ผุพัง เกินยั้งยื้อ
ทุกอย่าง จึงถูกรื้อ ให้ร่วงล้ม
มูลค่า เหนือคุณค่า เปลี่ยนอารมณ์
ยากจะข่ม ใจมนุษย์ ให้หยุดรื้อ
ทุกสิ่งเปลี่ยนไปตามกาลเวลา คงทำได้เพียงเก็บภาพความทรงจำที่ดีในวันวารไว้เท่านั้นเอง
อาจารย์เขียนรูปนี้สวย สื่อสะท้อนจิตวิญญาณ บันทึกและเล่าเรื่องได้ดีมากเลยครับ
Perspective, อารมณ์ต้นไม้,กับจังหวะการเก็บและปล่อย ลงตัวมากเลยครับ ลงตัว